Rezerwaty przyrody:
Park krajobrazowy:
Obszary chronionego krajobrazu:
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe
Użytki ekologiczne
PLB220004 UJŚCIE WISŁY
Typ Ostoi J
Powierzchnia 1748.116 ha
Ogólna charakterystyka obszaru
Status ochrony
Obszar obejmuje znaczny fragment zewnętrznej delty Wisły, od nieczynnego obecnie ujścia Wisły Śmiałej na zachodzie, po aktualne ujście Wisły Przekopu i jego okolice - tak lądowe, jak i morskie, na wschodzie. Do obszaru włączono 12-kilometrowy pas wybrzeża Wyspy Sobieszewskiej, łączący oba ujścia oraz przyujściowy odcinek głównego koryta Wisły, tzw. Wisłę Przekop, wraz z jej międzywalem, o długości ok. 6 km, rozciągający się od morza, na północy, do miejscowości Przegalina, na południu. Zachodni kraniec obszaru stanowi rezerwat Ptasi Raj, wschodni - rezerwat Mewia Łacha. Obszar należy do mezoregionu Mierzeja Wiślana i tylko jego południowy kraniec wchodzi na teren mezoregionu Żuław Wiślanych. W obu rezerwatach występuje mozaika siedlisk, obejmująca przymorskie, płytkie, słodkowodne jeziora, rozległe płaty szuwaru trzcinowego, występującego w przybrzeżnej strefie jezior oraz na dawnych łąkach słonoroślowych (Ptasi Raj), oraz piaszczyste mierzeje, odcinające jeziora od Bałtyku. Znaczne fragmenty terenu zajmują wydmy, pokryte typową roślinnością wydmy białej lub szarej, w wielu miejscach porośniętej różnowiekowymi uprawami sosnowymi, ze znaczną domieszką drzew liściastych. Znaczną część rezerwatu Mewia Łacha zajmuje wysokopienny las mieszany, zaś rezerwatu Ptasi Raj uprawa olchy, założona na dawnych łąkach słonoroślowych, obecnie zanikająca i przechodząca w zbiorowiska krzewiasto-szuwarowe. Międzywale Wisły Przekopu zajęte jest przez otwarte pastwiska. Na przedpolu czynnego ujścia Wisły istnieje aktywny stożek ujściowy, z czym związane jest pojawianie się i zanikanie piaszczystych wysp i półwyspów, wchodzących coraz głębiej w morze. W wielu miejscach wydmy białe i szare zostały utrwalone nasadzeniami róży pomarszczonej Rosa rugosa lub wierzby warzynkowej Salix daphnoides, co spowodowało w tych miejscach niemal całkowity zanik roślinności naturalnej.
Występują następujące formy ochrony: Rezerwat Przyrody: Mewia Łacha (150,0 ha) Ptasi Raj (188,0 ha) Obszar Chronionego Krajobrazu: Żuław Gdańskich (3092,0 ha) Wyspy Sobieszewskiej (1228,0 ha) Środkowożuławski (2313,0 ha)
PLB040003 DOLINA DOLNEJ WISŁY Obszar graniczny miasta Gdańska i powiatu nowodworskiego
Typ Ostoi K
Powierzchnia 33559.04 ha
Ogólna charakterystyka obszaru
Status ochrony
Odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast, jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew. Planowana jest budowa nowej zapory - stopień wodny w Nieszawie.
Występują następujące formy ochrony: Rezerwat Przyrody: Las łęgowy nad Nogatem (33,0 ha) Łęgi na Ostrowiu Panieńskim (34,4 ha) Las Mątawski (231,8 ha) Wielka Kępa (Ostromecka) (27,8 ha) Wiosło Małe (21,9 ha) Kępa Bazarowa (32,4 ha) Rzeka Drwęca (18888, ha) Park Krajobrazowy: Dolina Dolnej Wisły (55643,0 ha) Obszar Chronionego Krajobrazu: Białej Góry (3841,0 ha) Doliny Kwidzyńskiej (1977,0 ha) Gniewski (2336,0 ha) Nadwiślański Ujścia Nogatu Środkowożuławski (2870,0 ha) Doliny Drwęcy Doliny Osy i Gardęgi Na Południe od Torunia Nizina Ciechocińska Rzeki Szkarpawy Żuław Gdańskich Strefy Krawędziowej Doliny Wisły Wydm Śródlądowych na Południe od Torunia Użytek Ekologiczny: Mopkowy Most (0,2 ha) Parowa (4,0 ha) Projektowane 4 rezerwaty.
SOO (Specjalne Obszary Ochrony)
PLH220030 Twierdza Wisłoujście
Typ Ostoi B
Powierzchnia 16.17299 ha
Ogólna charakterystyka obszaru
Status ochrony
Kompleks ceglanych i ziemnych fortyfikacji z XVII i XVIII wieku, wraz z otaczającymi je starymi zadrzewieniami oraz fosami wypełnionymi wodą. Podziemia twierdzy stanowią zimowisko nietoperzy.
Obszar nie jest chroniony.
PLH220055 Bunkier w Oliwie
Typ Ostoi B
Powierzchnia 0.1304618 ha
Ogólna charakterystyka obszaru
Status ochrony
Bunkier betonowy (przeciwlotniczy) z II poł. XX w, na terenie miejskiej zabudowy willowej, 50 metrów od granic kompleksu leśnego Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Bunkier ten stanowi zimowisko nietoperzy.
PL 05 Użytek ekologiczny
brak
Park Narodowy:
Rezerwaty przyrody:
Park krajobrazowy:
Obszary chronionego krajobrazu:
brak danych
brak
Rezerwat przyrody
Park krajobrazowy- Park Krajobrazowy "Dolina Słupi"
Obszary chronionego krajobrazu
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
ogółem 237
w tym:
Użytki ekologiczne
|
Nazwa |
Lokalizacja |
Wielkość |
|
Jezioro lobeliowe Płoczyca |
Gmina Bytów |
6,90 ha |
|
Jezioro lobeliowe Rekowskie |
Gmina Bytów |
6,60 ha |
|
Jezioro lobeliowe Gubisz |
Gmina Bytów |
14,60 ha |
|
Jezioro lobeliowe Ząbinowickie |
Gmina Bytów |
8,70 ha |
|
Jezioro lobeliowe Stary Staw |
Gmina Bytów |
11,60 ha |
|
Jezioro lobeliowe Jeleń |
Gmina Bytów |
79,00 ha |
|
Jezioro lobeliowe Boryja Mała |
Gmina Bytów |
5,20 ha |
|
Torfowisko wysokie w Sierżnie |
Gmina Bytów |
5,18 ha |
|
Torfowisko wysokie w Płotowie |
Gmina Bytów |
7,59 ha |
|
Jezioro Leniwe |
Gmina Bytów |
2,02 ha |
|
Jezioro Wiejskie |
Gmina Bytów |
14,50 ha |
|
Jezioro Żukowskie |
Gmina Parchowo |
140,27 ha |
|
Jezioro Bobrzenica |
Gmina Parchowo |
2,02 ha |
|
Grabowskie Jeziorka |
Gmina Parchowo |
3,66 ha |
|
Jezioro Księża Brzezina |
Gmina Parchowo |
0,93 ha |
|
Wyspy na j. Bobęcino Wielkie |
Gmina Miastko |
|
|
Wyspy na j. Bobęcino Małe |
Gmina Miastko |
|
|
Bagna w leśnictwie Wieczywno |
Gmina Lipnica |
|
|
Bagno w leśnictwie Luboń |
Gmina Lipnica |
|
|
Karwno oddział 15 C ( torfowiska leśne ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
10,03 ha |
|
Karwno oddział 17 C ( torfowisko ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
3,01 ha |
|
Karwno oddział 67 D ( bagno śródleśne ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
4,11 ha |
|
Karwno oddział 82 F ( torfowisko wysokie) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
3,80 ha |
|
Flisów oddział 213 B ( śródleśne jeziorko ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
2,65 ha |
|
Flisów oddział 214 B ( torfowisko wysokie) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
5,20 ha |
|
Święchowo oddz. 451 B ( śródleśne bagno ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
4,84 ha |
|
Czarna Dąbrówka 394 I ( śródleśne bagno ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
2,26 ha |
|
Czarna Dąbrówka 398 D ( śródleśne bagno) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
5,15 ha |
|
Czarna Dąbrówka 404 B (śródleśne bagno ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
7,94 ha |
|
Czarna Dąbrówka 404 H (śródleśne bagno ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
2,12 ha |
|
Kleszczyniec oddział 413 B ( torfowisko ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
9,75 ha |
|
Nożyno oddział 514 F ( torfowisko ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
2,58 ha |
Dolina Słupi PLB 220002:
Lokalizacja - część gm. Bytów, Kołczygłowy, Borzytuchom, Czarna Dąbrówka, na terenie powiatu bytowskiego obejmuję powierzchnię 22573,10 ha.
Wielki Sandr Brdy PLB 220001:
Lokalizacja - część gm, Lipnica Studzienice, na terenie powiatu obejmuje powierzchnię 2100,70 ha.
Parki Narodowe
10 rezerwatów przyrody , powierzchnia 317,64 ha
| Nazwa | Lokalizacja | Wielkość |
| Bagno Stawek | gm. Brusy | 40, 80 [ha] |
| Bór Chrobotkowy | gm. Brusy | 41, 50 [ha] |
| Cisy nad Czerską Strugą | gm. Czersk | 17, 19 [ha] |
| Jez. Laska | gm. Brusy | 70, 40 [ha] |
| Kręgi Kamienne | gm. Czersk | 16,91 [ha] |
| Małe Łowne | gm. Chojnice | 37, 83 [ha] |
| Mętne | gm. Czersk | 53, 28 [ha] |
| Nawionek | gm. Brusy | 10, 67 [ha] |
| Piecki | gm. Brusy | 19, 42 [ha] |
| Ustronie | gm. Czersk | 9, 64 [ha]. |
Zaborski Park Krajobrazowy
W krajobrazie Parku wśród zbiorowisk leśnych dominują bory sosnowe. Spotyka się suboceaniczny bór świeży, bór chrobotkowy oraz bór wrzosowy. Na obrzeżu jezior dystroficznych potkać można zachowane w stanie naturalnym bory bagienne. W obniżeniach terenowych występuje bór trzęslicowy oraz fragmenty brzeziny bagiennej. Na glebach wytworzonych glin morenowych w południowej, zachodniej i centralnej części Parku zachowały się w naturalnym stanie lasy typu grądowego z bogatym runem.
Lasy na terenie Parku obfitują w liczne gatunki grzybów jadalnych i pozostałych. Wiele gatunków grzybów jest pod ochroną gatunkową: smardzowate ( okrątek czerwony, purchawica olbrzymia). Niektóre gatunki grzybów żyją w symbiozie glonami tworząc plechowate rośliny zwane porostami. Flora porostów na terenie ZPK jest bogata i liczy 259 gatunków. W tej liczbie 65 gatunków podlega ochronie ścisłej, 1 gatunek podlega ochronie częściowej. Dalsza grupa to bardzo rzadkie należące do tzw. "Czerwonej Księgi"- zagrożonych wyginięciem. Do rzadkich i chronionych porostów należą: płucnica islandzka, płucnik granicznik, płucnica niwalna, kilka gatunków brodaczki, odnóżyca jesionowa, tarczownica lipowa, pawężnica, czasznik modrozielony, chrobotek alpejski, włostka kędzierzawa.
Ciekawym elementem flory Parku są zbiorowiska roślinności torfowiskowej. Torfowiska niskie, typu rzeczno - jeziornego są zalewane okresowo przez wodę niosącą żyzny namuł i w warunkach małego dostępu powietrza tworzą się tam osady organiczne zwane torfem oraz roślinność niskotorfowa ze znaczną przewagą turzyc, kosaćców żółtych. Najczęściej spotykanymi zespołami roślinnymi są: szuwar turzycy błotnej, zaostrzonej i prosowatej. W nieckach i zagłębieniach terenu ZPK rozwijają się torfowiska wysokie, na które decydujący wpływ mają wody opadowe. Niekiedy tworzą się tam torfowiska przejściowe, ukształtowane w wyniku oddziaływania wód opadowych jak i niewielkich, dystroficznych zbiorników wodnych. Jeziora te zarastają wokół tzw. płem i turzycami, gdzie często występują rosiczki (okrągłolistna, pośrednia i długolistna). Opodal od lustra wody tworzą się torfowiska wysokie o charakterystycznej budowie kępkowo - dolinkowej, które oprócz torfowców porastają inne rośliny jak: modrzewnica zwyczajna, bagno zwyczajne, bażyna czarna, żurawina błotna i drobnoowockowa. Najczęstszymi zespołami są: mszar kępkowo - dolinkowy, mszar przygiełkowy oraz mszar z turzycą bagienną. Torfowiska te posiadają specyficzny urok i są częstym elementem krajobrazu Parku. W tych miejscach często obserwujemy gatunki reliktowe oraz chronione. Na uwagę zasługuje grupa reliktów polodowcowych, należą do nich; turzyca strunowa, bażyna czarna, skalnica torfowiskowa, fiołek torfowy, żurawina drobnoowockowa, zimoziół północny, oraz reliktowe mszaki (mchy, watrobowce) np. sierpowiec błyszczący - ochrona ścislą. Z roślin chronionych występuje 6 gatunków widłaków: goździsty, jałowcowaty, spłaszczony, cyprysowaty, torfowy i wroniec. Dalsze gatunki chronione w ZPK m.in.: żłobik koralowy, kruszczyk rdzawoczerwony, lipiennik Loesela, listera jajowata (storczyki). Do rzadkich należa rośliny wodne występujące w bardzo czystych jeziorach lobeliowych: stroiczka wodna, poryblin jeziorny, brzeżyca jednokwiatowa, wywłócznik skrętolistny, jeżogłówka pokrewna, elisma wodna. Również spotykamy kolejne cenne gatunki: kłoć wiechowata, turzycę dwupienną, rdestnicę długolistną, grzybienie północne, grążele żółte i drobne, osokę aloesowatą, żabiściek pływający, pływacz pospolity, tojeść bukietowa oraz ponikło błotne.
a) Chojnicko - Tucholski pow. chojnicki 15.000 [ha]
b) Północny część wschodnia pow. chojnicki 3.800 [ha]
c) Północny część zachodnia pow. chojnicki 4.000 [ha]
Obszary Natura 2000
SOO Sandr Brdy PLH 220026 typI
SOO Lubnia PLH220015 typB
SOO Bór Chrobotkowy – PLH 220004 typ B
OSO Dolina Słupi PLB220002 typ F
OSO Wlk. Sandr Brdy typ F
Młosino (Shadow List)
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody
Ogółem 80256,9 ha
Park Narodowy - nie występuje
Rezerwat przyrody
Park krajobrazowy - nie występuje
Obszary chronionego krajobrazu
Główne walory przyrodnicze - brak danych
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.
Park Narodowy: nie występuje
Rezerwaty przyrody:
Obszary chronionego krajobrazu:
Pomniki przyrody:
Powołane Uchwałami Rady Gminy:
brak
Park Narodowy - nie występuje
Rezerwaty przyrody
Park krajobrazowy
Obszary chronionego krajobrazu
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
Wyznacza się w celu ochrony zachowania ciągłości przestrzennej struktur przyrodniczo-krajobrazowych o szczególnym znaczeniu dla funkcjonowania przyrody Kaszubskiego Parku i dla identyfikacji jego specyfiki krajobrazowej, w tym rewaloryzacja i ochrona krajobrazu rynien jeziornych, obejmujących różnorodne struktury przyrodnicze oraz walory kulturowe, ochronę lęgowisk ptaków wodno-błotnych, oraz przywrócenie ładu przestrzennego zdewastowanego krajobrazu osadniczo-rekreacyjnego wyjątkowo cennych fragmentów krajobrazu naturalnego, dla zachowania jego wartości estetycznych.
Użytki ekologiczne - nie występują
Obszary chronione-Natura 2000 - brak informacji
Powiat kartuski - SOO – Specjalne Obszary Ochrony (siedliskowe)
|
Nazwa obszaru
|
Kod obszaru
|
|
|
Dolina Górnej Łeby
|
PLH220006
|
K
|
|
Kurze Grzędy
|
PLH220014
|
I
|
|
Staniszewskie Błoto
|
PLH220027
|
I
|
|
Jar Rzeki Raduni
|
PLH220011
|
B
|
|
Hopowo
|
PLH220010
|
B
|
|
Jeziorka Chośnickie
|
PLH220012
|
B
|
|
Mechowiska Sulęczyńskie
|
PLH220017
|
B
|
Powiat kartuski - OSO – Obszary Specjalnej Ochrony (ptasie)
|
Nazwa obszaru
|
Kod obszaru
|
|
|
Lasy Mirachowskie
|
PLB220008
|
F
|
brak danych
brak danych
Rezerwaty przyrody: