Park Narodowy –brak
Rezerwaty przyrody
Park krajobrazowy
Więcej informacji można znaleźć na stronie www.tpkgdansk.pl
Obszary chronionego krajobrazu
Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
Użytki ekologiczne
· Użytek ekologiczny „Łozy w Kiełpinie” o powierzchni
PLB220004 UJŚCIE WISŁY
Typ Ostoi J
Powierzchnia 1748.116 ha
|
Obszar obejmuje znaczny fragment zewnętrznej delty Wisły, od nieczynnego obecnie ujścia Wisły Śmiałej na zachodzie, po aktualne ujście Wisły Przekopu i jego okolice - tak lądowe, jak i morskie, na wschodzie. Do obszaru włączono 12-kilometrowy pas wybrzeża Wyspy Sobieszewskiej, łączący oba ujścia oraz przyujściowy odcinek głównego koryta Wisły, tzw. Wisłę Przekop, wraz z jej międzywalem, o długości ok. 6 km, rozciągający się od morza, na północy, do miejscowości Przegalina, na południu. Zachodni kraniec obszaru stanowi rezerwat Ptasi Raj, wschodni - rezerwat Mewia Łacha. Obszar należy do mezoregionu Mierzeja Wiślana i tylko jego południowy kraniec wchodzi na teren mezoregionu Żuław Wiślanych. W obu rezerwatach występuje mozaika siedlisk, obejmująca przymorskie, płytkie, słodkowodne jeziora, rozległe płaty szuwaru trzcinowego, występującego w przybrzeżnej strefie jezior oraz na dawnych łąkach słonoroślowych (Ptasi Raj), oraz piaszczyste mierzeje, odcinające jeziora od Bałtyku. Znaczne fragmenty terenu zajmują wydmy, pokryte typową roślinnością wydmy białej lub szarej, w wielu miejscach porośniętej różnowiekowymi uprawami sosnowymi, ze znaczną domieszką drzew liściastych. Znaczną część rezerwatu Mewia Łacha zajmuje wysokopienny las mieszany, zaś rezerwatu Ptasi Raj uprawa olchy, założona na dawnych łąkach słonoroślowych, obecnie zanikająca i przechodząca w zbiorowiska krzewiasto-szuwarowe. Międzywale Wisły Przekopu zajęte jest przez otwarte pastwiska. Na przedpolu czynnego ujścia Wisły istnieje aktywny stożek ujściowy, z czym związane jest pojawianie się i zanikanie piaszczystych wysp i półwyspów, wchodzących coraz głębiej w morze. W wielu miejscach wydmy białe i szare zostały utrwalone nasadzeniami róży pomarszczonej Rosa rugosa lub wierzby warzynkowej Salix daphnoides, co spowodowało w tych miejscach niemal całkowity zanik roślinności naturalnej. |
Występują następujące formy ochrony: Rezerwat Przyrody: Mewia Łacha (150,0 ha) Ptasi Raj (188,0 ha) Obszar Chronionego Krajobrazu: Żuław Gdańskich (3092,0 ha) Wyspy Sobieszewskiej (1228,0 ha) Środkowożuławski (2313,0 ha) |
PLB040003 DOLINA DOLNEJ WISŁY Obszar graniczny miasta Gdańska i powiatu nowodworskiego
Typ Ostoi J Powierzchnia 33559.04 ha
|
Ogólna charakterystyka obszaru |
Status ochrony |
|
Odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast, jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew. Planowana jest budowa nowej zapory - stopień wodny w Nieszawie. |
Występują następujące formy ochrony: Rezerwat Przyrody: Las łęgowy nad Nogatem (33,0 ha) Łęgi na Ostrowiu Panieńskim (34,4 ha) Las Mątawski (231,8 ha) Wielka Kępa (Ostromecka) (27,8 ha) Wiosło Małe (21,9 ha) Kępa Bazarowa (32,4 ha) Rzeka Drwęca (18888, ha) Park Krajobrazowy: Dolina Dolnej Wisły (55643,0 ha) Obszar Chronionego Krajobrazu: Białej Góry (3841,0 ha) Doliny Kwidzyńskiej (1977,0 ha) Gniewski (2336,0 ha) Nadwiślański Ujścia Nogatu Środkowożuławski (2870,0 ha) Doliny Drwęcy Doliny Osy i Gardęgi Na Południe od Torunia Nizina Ciechocińska Rzeki Szkarpawy Żuław Gdańskich Strefy Krawędziowej Doliny Wisły Wydm Śródlądowych na Południe od Torunia Użytek Ekologiczny: Mopkowy Most (0,2 ha) Parowa (4,0 ha) Projektowane 4 rezerwaty. |
PLB220005 typ J Zatoka Pucka
PLH220030 Twierdza Wisłoujście
Typ Ostoi B
Powierzchnia 16.17299 ha
|
Ogólna charakterystyka obszaru |
Status ochrony |
|
Kompleks ceglanych i ziemnych fortyfikacji z XVII i XVIII wieku, wraz z otaczającymi je starymi zadrzewieniami oraz fosami wypełnionymi wodą. Podziemia twierdzy stanowią zimowisko nietoperzy. |
Obszar nie jest chroniony. |
PLH220055 Bunkier w Oliwie
Typ Ostoi B
Powierzchnia 0.1304618 ha
|
Ogólna charakterystyka obszaru |
Status ochrony |
|
Bunkier betonowy (przeciwlotniczy) z II poł. XX w, na terenie miejskiej zabudowy willowej, 50 metrów od granic kompleksu leśnego Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Bunkier ten stanowi zimowisko nietoperzy. |
PL 05 Użytek ekologiczny |
Miasto Gdańsk - OSO – Obszary Specjalnej Ochrony wg Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
|
|
Dolina Dolnej Wisły |
PLB040003 |
J |
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.
ok. 9649,25 ha dodatkowo na terenie administracyjnym Gdańska występuje 150 pomników przyrody: 112 sztuk pojedynczych drzew, 26 grup drzew, 1 aleję i 9 głazów narzutowych, 2 pomniki powierzchniowe. Wśród drzew pomnikowych najczęściej spotykane są buki i dęby
brak
Park Narodowy:
Rezerwaty przyrody:
Park krajobrazowy:
Obszary chronionego krajobrazu:
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
W granicach administracyjnych Gdyni znajduje się 61 pomników przyrody, w tym:
Szczegółowa inwentaryzacja gdyńskich pomników przyrody znajduje się w Wydziale Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Gdyni. Zawiera ona opis każdego obiektu, dokumentację fotograficzną i mapy z opisem trasy prowadzącej do danego pomnika przyrody./
Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe: brak
Użytki ekologiczne:
Użytki ekologiczne obejmują głównie tereny torfowiskowe, szuwarowe, naturalne, małe zbiorniki wodne oraz łąki i pastwiska. Największe i najbardziej wartościowe z nich występują na niezalesionych obszarach w zachodniej części miasta. Siedem użytków ekologicznych ustanowionych zostało w dzielnicy Dąbrowa w rejonie ulic: Miętowej, Turkusowej i Warzywnej.
Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000 (istniejące i projektowane) – krótka charakterystyka
m.Gdynia - SOO – Specjalny Obszar Ochrony
m.Gdynia - OSO – Obszar Specjalnej Ochrony
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
Typ obszaru |
|
Zatoka Pucka i Półwysep Hel |
PLH220032 |
K |
|
Zatoka Pucka |
PLB220005 |
J |
brak
Rezerwat przyrody
Park krajobrazowy- Park Krajobrazowy "Dolina Słupi"
Obszary chronionego krajobrazu
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
ogółem 237
w tym:
Użytki ekologiczne
|
Nazwa |
Lokalizacja |
Wielkość |
|
Jezioro lobeliowe Płoczyca |
Gmina Bytów |
6,90 ha |
|
Jezioro lobeliowe Rekowskie |
Gmina Bytów |
6,60 ha |
|
Jezioro lobeliowe Gubisz |
Gmina Bytów |
14,60 ha |
|
Jezioro lobeliowe Ząbinowickie |
Gmina Bytów |
8,70 ha |
|
Jezioro lobeliowe Stary Staw |
Gmina Bytów |
11,60 ha |
|
Jezioro lobeliowe Jeleń |
Gmina Bytów |
79,00 ha |
|
Jezioro lobeliowe Boryja Mała |
Gmina Bytów |
5,20 ha |
|
Torfowisko wysokie w Sierżnie |
Gmina Bytów |
5,18 ha |
|
Torfowisko wysokie w Płotowie |
Gmina Bytów |
7,59 ha |
|
Jezioro Leniwe |
Gmina Bytów |
2,02 ha |
|
Jezioro Wiejskie |
Gmina Bytów |
14,50 ha |
|
Jezioro Żukowskie |
Gmina Parchowo |
140,27 ha |
|
Jezioro Bobrzenica |
Gmina Parchowo |
2,02 ha |
|
Grabowskie Jeziorka |
Gmina Parchowo |
3,66 ha |
|
Jezioro Księża Brzezina |
Gmina Parchowo |
0,93 ha |
|
Wyspy na j. Bobęcino Wielkie |
Gmina Miastko |
|
|
Wyspy na j. Bobęcino Małe |
Gmina Miastko |
|
|
Bagna w leśnictwie Wieczywno |
Gmina Lipnica |
|
|
Bagno w leśnictwie Luboń |
Gmina Lipnica |
|
|
Karwno oddział 15 C ( torfowiska leśne ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
10,03 ha |
|
Karwno oddział 17 C ( torfowisko ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
3,01 ha |
|
Karwno oddział 67 D ( bagno śródleśne ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
4,11 ha |
|
Karwno oddział 82 F ( torfowisko wysokie) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
3,80 ha |
|
Flisów oddział 213 B ( śródleśne jeziorko ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
2,65 ha |
|
Flisów oddział 214 B ( torfowisko wysokie) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
5,20 ha |
|
Święchowo oddz. 451 B ( śródleśne bagno ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
4,84 ha |
|
Czarna Dąbrówka 394 I ( śródleśne bagno ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
2,26 ha |
|
Czarna Dąbrówka 398 D ( śródleśne bagno) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
5,15 ha |
|
Czarna Dąbrówka 404 B (śródleśne bagno ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
7,94 ha |
|
Czarna Dąbrówka 404 H (śródleśne bagno ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
2,12 ha |
|
Kleszczyniec oddział 413 B ( torfowisko ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
9,75 ha |
|
Nożyno oddział 514 F ( torfowisko ) |
Gmina Czarna Dąbrówka |
2,58 ha |
Dolina Słupi PLB 220002:
Lokalizacja - część gm. Bytów, Kołczygłowy, Borzytuchom, Czarna Dąbrówka, na terenie powiatu bytowskiego obejmuję powierzchnię 22573,10 ha.
Wielki Sandr Brdy PLB 220001:
Lokalizacja - część gm, Lipnica Studzienice, na terenie powiatu obejmuje powierzchnię 2100,70 ha.
brak danych
Parki Narodowe
10 rezerwatów przyrody , powierzchnia 317,64 ha
| Nazwa | Lokalizacja | Wielkość |
| Bagno Stawek | gm. Brusy | 40, 80 [ha] |
| Bór Chrobotkowy | gm. Brusy | 41, 50 [ha] |
| Cisy nad Czerską Strugą | gm. Czersk | 17, 19 [ha] |
| Jez. Laska | gm. Brusy | 70, 40 [ha] |
| Kręgi Kamienne | gm. Czersk | 16,91 [ha] |
| Małe Łowne | gm. Chojnice | 37, 83 [ha] |
| Mętne | gm. Czersk | 53, 28 [ha] |
| Nawionek | gm. Brusy | 10, 67 [ha] |
| Piecki | gm. Brusy | 19, 42 [ha] |
| Ustronie | gm. Czersk | 9, 64 [ha]. |
Zaborski Park Krajobrazowy
W krajobrazie Parku wśród zbiorowisk leśnych dominują bory sosnowe. Spotyka się suboceaniczny bór świeży, bór chrobotkowy oraz bór wrzosowy. Na obrzeżu jezior dystroficznych potkać można zachowane w stanie naturalnym bory bagienne. W obniżeniach terenowych występuje bór trzęslicowy oraz fragmenty brzeziny bagiennej. Na glebach wytworzonych glin morenowych w południowej, zachodniej i centralnej części Parku zachowały się w naturalnym stanie lasy typu grądowego z bogatym runem.
Lasy na terenie Parku obfitują w liczne gatunki grzybów jadalnych i pozostałych. Wiele gatunków grzybów jest pod ochroną gatunkową: smardzowate ( okrątek czerwony, purchawica olbrzymia). Niektóre gatunki grzybów żyją w symbiozie glonami tworząc plechowate rośliny zwane porostami. Flora porostów na terenie ZPK jest bogata i liczy 259 gatunków. W tej liczbie 65 gatunków podlega ochronie ścisłej, 1 gatunek podlega ochronie częściowej. Dalsza grupa to bardzo rzadkie należące do tzw. "Czerwonej Księgi"- zagrożonych wyginięciem. Do rzadkich i chronionych porostów należą: płucnica islandzka, płucnik granicznik, płucnica niwalna, kilka gatunków brodaczki, odnóżyca jesionowa, tarczownica lipowa, pawężnica, czasznik modrozielony, chrobotek alpejski, włostka kędzierzawa.
Ciekawym elementem flory Parku są zbiorowiska roślinności torfowiskowej. Torfowiska niskie, typu rzeczno - jeziornego są zalewane okresowo przez wodę niosącą żyzny namuł i w warunkach małego dostępu powietrza tworzą się tam osady organiczne zwane torfem oraz roślinność niskotorfowa ze znaczną przewagą turzyc, kosaćców żółtych. Najczęściej spotykanymi zespołami roślinnymi są: szuwar turzycy błotnej, zaostrzonej i prosowatej. W nieckach i zagłębieniach terenu ZPK rozwijają się torfowiska wysokie, na które decydujący wpływ mają wody opadowe. Niekiedy tworzą się tam torfowiska przejściowe, ukształtowane w wyniku oddziaływania wód opadowych jak i niewielkich, dystroficznych zbiorników wodnych. Jeziora te zarastają wokół tzw. płem i turzycami, gdzie często występują rosiczki (okrągłolistna, pośrednia i długolistna). Opodal od lustra wody tworzą się torfowiska wysokie o charakterystycznej budowie kępkowo - dolinkowej, które oprócz torfowców porastają inne rośliny jak: modrzewnica zwyczajna, bagno zwyczajne, bażyna czarna, żurawina błotna i drobnoowockowa. Najczęstszymi zespołami są: mszar kępkowo - dolinkowy, mszar przygiełkowy oraz mszar z turzycą bagienną. Torfowiska te posiadają specyficzny urok i są częstym elementem krajobrazu Parku. W tych miejscach często obserwujemy gatunki reliktowe oraz chronione. Na uwagę zasługuje grupa reliktów polodowcowych, należą do nich; turzyca strunowa, bażyna czarna, skalnica torfowiskowa, fiołek torfowy, żurawina drobnoowockowa, zimoziół północny, oraz reliktowe mszaki (mchy, watrobowce) np. sierpowiec błyszczący - ochrona ścislą. Z roślin chronionych występuje 6 gatunków widłaków: goździsty, jałowcowaty, spłaszczony, cyprysowaty, torfowy i wroniec. Dalsze gatunki chronione w ZPK m.in.: żłobik koralowy, kruszczyk rdzawoczerwony, lipiennik Loesela, listera jajowata (storczyki). Do rzadkich należa rośliny wodne występujące w bardzo czystych jeziorach lobeliowych: stroiczka wodna, poryblin jeziorny, brzeżyca jednokwiatowa, wywłócznik skrętolistny, jeżogłówka pokrewna, elisma wodna. Również spotykamy kolejne cenne gatunki: kłoć wiechowata, turzycę dwupienną, rdestnicę długolistną, grzybienie północne, grążele żółte i drobne, osokę aloesowatą, żabiściek pływający, pływacz pospolity, tojeść bukietowa oraz ponikło błotne.
a) Chojnicko - Tucholski pow. chojnicki 15.000 [ha]
b) Północny część wschodnia pow. chojnicki 3.800 [ha]
c) Północny część zachodnia pow. chojnicki 4.000 [ha]
Obszary Natura 2000
SOO Sandr Brdy PLH 220026 typI
SOO Lubnia PLH220015 typB
SOO Bór Chrobotkowy – PLH 220004 typ B
OSO Dolina Słupi PLB220002 typ F
OSO Wlk. Sandr Brdy typ F
Młosino (Shadow List)
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody
Ogółem 80256,9 ha
Park Narodowy - brak
Rezerwat przyrody
|
Nazwa |
Lokalizacja |
Wielkość |
Główne walory przyrodnicze |
|
Rezerwat przyrody “Bocheńskie Błoto” |
na gruntach należących do Nadleśnictwa LP Niedźwiady |
15,86 ha |
Główne walory przyrodnicze: Celem tego przedsięwzięcia było zachowanie torfowiska przejściowego z charakterystycznymi zespołami roślin bagiennych oraz zachowanie naturalnych warunków gniazdowania m.in. żurawia, kormorana, czapli siwej i bociana czarnego. Wśród występujących na terenie rezerwatu roślin wymienić trzeba: żurawinę błotną, bagno zwyczajne, wełniankę pochwowatą, rosiczkę okrągłą, bażynę czarnojagodową oraz borówkę bagienną. |
|
Rezerwat przyrody “Cisy w Czarnem” |
na gruntach należących do Nadleśnictwa LP Czarne Człuchowskie |
25,2 ha |
Jedno z największych w Polsce stanowisk Cisa (Taxus baccata). Na uwagę zasługują (obok cisa) także gatunki chronione, takie jak: wawrzynek, wilczełyko, bluszcz pospolity i widłak jałowcowaty. Należy nadmienić, że rezerwat ten stanowi drugie co do wielkości skupisko cisów w Polsce.
|
|
Rezerwat przyrody “Międzybórz” |
na gruntach należących do Nadleśnictwa LP Czarne Człuchowskie |
1,63 ha |
Las mieszany w jego pierwotnym charakterze. Składa się on w większości z buka (Fagus silvatica) z domieszką sosny (Pinus silvestris), brzozy (Betula verrucosa), jesiona (Fraxinus excelsior), daglezji (Pseudotsuga Douglasii) oraz dęba (Quercus robur).
|
|
Bagnisko Niedźwiady |
Leśnictwo Żołna |
47,76 ha |
rezerwat leśno – torfowiskowy, Celem ochrony jest zachowanie fragmentu boru bagiennego oraz torfowisk z rzadkimi roślinami, a także obszaru naturalnej retencji |
|
Jezioro Krasne |
Nowa Wieś |
28 ha |
rezerwat wodny, Jezioro jest wydłużone, o kształcie maczugi rozszerzającej się z północy na południe (dł. 1200, szer. 400 m). Nie ma dopływu ani odpływu. Linia brzegowa urozmaicona, brzeg na ogół płaski, piaszczysty. Woda w cienkich warstwach bezbarwna, przeźroczystość duża – wynosi co najmniej 4 metry. Jezioro należy do grupy zbiorników skąpospożywczych, a więc ubogich w składniki odżywcze. W takich warunkach żyje niewiele gatunków, ale za to specyficznych i godnych uwagi. Najbardziej charakterystyczny jest zespół lobelii (tu lobelia jeziorna) i poryblinu jeziornego; ponadto rosną brzeżyca jednokwiatowa oraz na obrzeżach typowa roślinność bagienna, jak żurawina błotna, bagno zwyczajne, modrzewica zwyczajna, mech torfowiec, rosiczka okrągłolistna, pałka szerokolistna i pałka wąskolistna. W miarę wzrostu głębokości coraz inny składnik obejmuje panowanie: najpierw brzeżyca, potem lobelia, a w miejscach jeszcze głębszych poryblin. Znaczną część dna porasta mech. Z tych roślin najłatwiej zauważyć lobelię, która w okresie kwitnienia wynosi delikatne kwiatostany nad powierzchnię jeziora. Wszystkie składniki tego zbiorowiska, choć niepozorne i ukryte pod wodą, stanowią przedmiot zainteresowania botaników, gdyż tworzą zbiorowiska reliktowe i należą u nas do rzadkości. Atrakcyjność turystyczna tego rezerwatu polega nie tylko na obecności tych interesujących zespołów roślin, lecz także na możliwości podziwiania prawdziwie urokliwego krajobrazu leśnego i nadwodnego. |
|
Przytoń – Wąwóz Brdy |
Leśnictwo Przechlewko i Łabędzie Bagno |
18,05 ha |
rezerwat leśny, W rezerwacie chroni się naturalne zbiorowiska leśne z udziałem buka, charakterystyczne dla terenów morenowych, a w szczególności dobrze wykształcone płaty buczyny niżowej z wieloma drzewami pomnikowymi oraz przełomowy odcinek Brdy. Długość rezerwatu w linii prostej wynosi około 900 m. a z biegiem meandrującej Brdy około 1200 m. Brda przecina teren rezerwatu na dwie nierówne części, o powierzchniach 6,20 ha i 11,85 ha. Rzeka na tym odcinku ma charakter górski, występują tu liczne bystrotoki, utrudniające spływy kajakowe. Dodatkowego uroku nadają okolicy zatory zwalonych do koryta rzeki drzew. Skarpa od strony południowej jest bardzo stroma, skarpa przeciwległa jest łagodniejsza. Liczne okazy sosny pospolitej osiągają około 200 cm obwodu (szacunkowy wiek najstarszych – około 200 lat). Na brzegu Brdy występuje lipa drobnolistna oraz olsza i rzadka warstwa krzewów (także olsza czarna). Gatunkiem lasotwórczym w rezerwacie jest jednak buk. Przeciętny wiek drzew sięga 125 lat; do osobliwości należy postać zboczowa, rozwijająca się na stromej skarpie o wystawie północnej. W podszyciu występuje sosna i buk, a także jałowiec pospolity, brzoza i jarząb pospolity. Runo jest dobrze rozwinięte, dominują borówka czarna i śmiałek pogięty. Występują tu naturalne stanowiska chronionych gatunków roślin, takich jak: wawrzynek wilcze łyko, porzeczka czarna, marzanka wonna, konwalia majowa, paprotka i bluszcz pospolity. |
|
Osiedle Kormoranów |
Pakotulsko |
22,3 ha |
rezerwat ornitologiczno – leśny, |
|
Jezioro Sporackie |
11,36 |
|
|
|
Jezioro Bardze Małe |
|
7,37 ha |
„Jezioro Bardze Małe” nr 17, utworzony w 1981 r, rezerwat wodny o powierzchni 7,37 ha położony w Nadleśnictwie Człuchów, obręb Polnica. Obejmuje jezioro lobeliowe, bezodpływowe, w kompleksie borów sosnowych, |
Park krajobrazowy brak.
Główne walory przyrodnicze - brak danych
Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe Brak.
Użytki ekologiczne
Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000 (istniejące i projektowane) – krótka charakterystyka
Powiat człuchowski SOO – Specjalne Obszary Ochrony
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
Typ obszaru |
|
Jezioro Piasek |
PLH220013 |
B |
|
Jezioro Krasne |
PLH220035 |
B |
|
Dolina Wieprzy i Studnicy |
PLH220038 |
B |
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.
17057,67 ha poza obszarami Natura 2000
brak
Park Narodowy: nie występuje
Rezerwaty przyrody:
Obszary chronionego krajobrazu:
Pomniki przyrody:
Powołane Uchwałami Rady Gminy:
|
Nazwa obszaru
|
Kod obszaru
|
|
|
Dolina Reknicy
|
PLH220008
|
B
|
|
Przywidz
|
PLH220025
|
B
|
|
Dolina Kłodawy
|
PLH220007
|
B
|
brak
Park Narodowy - nie występuje
Rezerwaty przyrody
Park krajobrazowy
Obszary chronionego krajobrazu
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju - brak informacji z powiatu
Użytki ekologiczne - brak informacji z powiatu
Obszary chronione-Natura 2000 - brak informacji z powiatu
Powiat kartuski - SOO – Specjalne Obszary Ochrony (siedliskowe)
|
Nazwa obszaru
|
Kod obszaru
|
|
|
Dolina Górnej Łeby
|
PLH220006
|
K
|
|
Kurze Grzędy
|
PLH220014
|
I
|
|
Staniszewskie Błoto
|
PLH220027
|
I
|
|
Jar Rzeki Raduni
|
PLH220011
|
B
|
|
Hopowo
|
PLH220010
|
B
|
|
Jeziorka Chośnickie
|
PLH220012
|
B
|
|
Mechowiska Sulęczyńskie
|
PLH220017
|
B
|
Powiat kartuski - OSO – Obszary Specjalnej Ochrony (ptasie)
|
Nazwa obszaru
|
Kod obszaru
|
|
|
Lasy Mirachowskie
|
PLB220008
|
F
|
brak informacji z powiatu
brak informacji z powiatu
Rezerwaty przyrody:
OChK Borów Tucholskich
Razem wielkość obszaru jak wyżej objętego ochroną prawną-80605,92ha
PLH220034 Jeziora Wdzydzkie 12919,10 ha-patrz wyżej Wdzydzki Park Krajobrazowy
PLH220009 Dolina Środkowej Wietcisy 362,8 ha
Obszar ten (kod obszaru PLH220009) obejmuje środkowy odcinek doliny Wietcisy, wraz z jej przełomem. Fragment doliny charakteryzuje się dużym spadkiem (ok. 30 m) i znacznymi różnicami w wysokości względnej między dnem doliny a otaczającymi ją kulminacjami terenu (50-60 m). Dno doliny porośnięte jest głównie przez wilgotne łąki oraz lasy łęgowe. Zbocze doliny zajmują głównie lasy grądowe, u ich podnóży występują liczne wysięki wód. Dominują tutaj dobrze zachowane łęgi olszowe w kompleksie ze zbiorowiskami źródliskowymi i łąkowymi. Większość obszaru położona jest na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Wietcisy a niewielka część na terenie Przywidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
|
obiekt |
tematyka prelekcji |
ilość prelekcji |
|
Wdzydzki Park Krajobrazowy - Zielona Szkoła w Schodnie |
zajęcia terenowe, warsztaty ekologiczne, obserwacje przyrodnicze |
5 dniowe szkolenia dla młodzieży powyżej 12 roku życia |
|
Muzeum Hymnu Narodowego w Będominie |
historia Hymnu Narodowego oraz życie i działalność Józefa Wybickiego |
codziennie oprócz poniedziałków |
|
Wdzydzki Park Krajobrazowy - Muzeum - Kaszubski Park Etnograficzny im. T. i J. Gulgowskich we Wdzydzach Kiszewskich |
zabytki i historia muzeum |
codziennie oprócz poniedziałków |
|
obszar Gminy Nowa Karczma |
selekcja odpadów u źródła, gospodarka odpadami |
dwa razy w roku |
Rezerwat przyrody
Rezerwat florystyczny utworzony dla ochrony najbardziej wysuniętego na północ stanowiska ostnicy Jana oraz kilku gatunków roślin ciepłolubnych. W obrębie rezerwatu niezbędna jest ochrona czynna polegająca na eliminacji drzew, krzewów i trzcinnika piaskowego, a także utworzenie otuliny wokół rezerwatu, szczególnie od strony południowej
Rezerwat ptasi chroniący ostoje ptaków wodno- błotnych i miejsc gniazdowania łabędzia niemego oraz kolonie lęgowe mewy śmieszki
Obszary chronionego krajobrazu
Użytki ekologiczne
brak danych
Ścieżki edukacyjne
Wycieczki z przewodnikiem - brak danych
„Ochrona czynna roślinności kserotermicznej rezerwatów przyrody „Kwidzyńskie Ostnice” i „Biała Góra”
Cel projektu : Ochrona zagrożonego Stanowska trawy kserotermicznej Stipa Joannie; zachowanie kompleksu świeżych łąk, muraw napiaskowych i ciepłolubnych ziołorośli zagrożonych zalesieniem muraw kserotermicznych i zbiorowisk; podniesienie świadomości mieszkańców Kwidzyna i okolic w zakresie zrozumienia pojęcia bioróżnorodności i znaczenia dla przyrody pojedynczej rośliny. Główne źródło finansowania projektu UNDP GEF, koszt projektu 15.000zł, termin realizacji czerwic 2005-pażdziewrnik 2007.
„Wisła czysta, bezpieczna, piękna” - projekt edukacyjny na rzecz ochrony Wisły.
Główny cel Programu: Ukształtowanie właściwych względem przyrody postaw proekologicznych i wzbudzenie poczucia odpowiedzialności osobistej za Wisłę u dzieci. Konstrukcja projektu pozwoliła na masowe wdrożenie idei ochrony Wisły równocześnie w 180 nadwiślańskich szkołach podstawowych oraz zaangażowanie mieszkańców i samorządów lokalnych w działania na rzecz ochrony Wisły. Z projektem związane były jeszcze dwa projekty:
„Życie w harmonii z przyrodą nad Wisłą” (dofinansowanie z WFOŚiGW w Gdańsku), w ramach, którego na terenie woj. pomorskiego przeprowadzono cykl prelekcji w 33 szkołach oraz projekt „Wisła wpływa do Bałtyku – wymiana doświadczeń polsko-rosyjskich w tworzeniu sieci współpracy na rzecz ochrony rzek” (dofinansowanie z Euroregionu Bałtyk), podczas którego dzieliliśmy się polskimi doświadczeniami z realizacji programu „Wisła czysta, bezpieczna, piękna” ze szkołami z obwodu Kaliningradzkiego. 1 października 2006 rozpoczął się nowy program pt. „Strażnicy Wisły”, który jest kontynuacją działań prowadzonych przez szkoły na ochrony rzecz Wisły. Program ten jest dofinansowany z NFOŚiGW oraz WFOŚiGW w Gdańsku.
III edycja programu rozpoczęła się w czerwcu 2005 r., a zakończyła 30 września 2006 r. (dofinansowanie:
NFOŚiGW oraz WWF Polska). Koszt projektu 97650zł.
„Informacja i edukacja na rzecz ochrony krajobrazu przyrodniczo-kulturowego Dolnego Powiśla”
Celem długofalowym projektu jest ochrona krajobrazu przyrodniczo- kulturowego Dolnego Powiśla w szczególności powiatu kwidzyńskiego. Poprzez przybliżenie młodzieży, mieszkańcom i turystom wartości kulturowo- przyrodniczych ze szczególnym naciskiem na tradycyjne budownictwo drewniane oraz przestrzeń kulturową towarzyszącą tej zabudowie- wiklinowe płoty, tradycyjne kwiaty polskie w ogrodach. Główną metodą realizacji jest edukacja mieszkańców, turystów oraz przedstawicieli władz lokalnych. Poprzez akcje promocyjne projektu (informacje prasowe, plakaty) zachęcać będziemy wszystkich członków społeczności lokalnej do aktywnego udziału w działaniach projektu, którymi będą warsztaty, szkolenia i wycieczki. Termin realizacji projektu maj 2006r – kwiecień 2007r. Koszt 34000zł.
Park Narodowy:
Rezerwaty przyrody:
Park krajobrazowy:
Obszary chronionego krajobrazu:
Użytki ekologiczne
Rezerwat przyrody:
· Las Mątawski – lokalizacja – Miłoradz (gmina wiejska) Wielkość 231,78 ha
· Główne walory przyrodnicze:
· Unikatowy, największy i relatywnie najlepiej zachowany kompleks leśny, stanowiący relikt dawnych lasów delty Wisły – Żuław Wiślanych.
Park krajobrazowy – brak
Obszary chronionego krajobrazu
· Nazwa – Środkowożuławski Obszar Chronionego Krajobrazu
· lokalizacja – Lichnowy (gm. wiejska), Miłoradz (gm. wiejska), Ostaszewo (gm. wiejska), Stegna (gm. wiejska),
· Wielkość 2 513 ha
· Główne walory przyrodnicze
· W skład Środkowożuławskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wchodzi międzywale Wisły (w obrębie Żuław Wiślanych) stanowiących strefę ochronną zabezpieczającą biotop rzeki.
· Nazwa – Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat
· lokalizacja – Malbork (gm. wiejska), Nowy Dwór Gdański (gm. miejsko – wiejska), Nowy Staw (gm. miejsko –wiejska), Stare Pole (gm. wiejska), Sztum (gm. miejsko – wiejska)
· Wielkość 11 578 ha
· Główne walory przyrodnicze
· Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat obejmuje tereny międzywala Nogatu wraz z okolicami wsi: Kmiecin, Solnica, Jazowa, Rakowo i Wierciny (powiat nowodworski), gdzie koncentrują się elementy etnograficzne związane z dawnym osadnictwem żuławskim. Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są: toń wodna, pasy oczeretów, szuwarów i innej roślinności wodnej oraz strefa zadrzewień i zakrzewień nawodnych.
· Nazwa – Obszar Chronionego Krajobrazu Białej Góry
· lokalizacja – Miłoradz (gmina wiejska), Ryjewo (gmina wiejska) Sztum (gmina wiejsko-miejska
· Wielkość 3971 ha.
· Główne walory przyrodnicze
· Na terenach otwartych dominują pola uprawne i użytki zielone. Porośnięte brzegi rzek tworzą dogodne warunki do bytowania i lęgu ptactwa wodno-błotnego. Siedlisko istniejącego w międzyrzeczu lasu stanowi relikt dawnych Żuław; jest to las łęgowy jesionowo-wiązowy, a we fragmentach - las wierzbowo-topolowy.
· Elementami krajobrazotwórczymi są:
tereny międzywala Wisły-Leniwki i Nogatu łącznie z korytami tych rzek;
resztki lasu żuławskiego w międzywalu Wisły-Leniwki oraz lasu na dnie doliny Wisły między Białą Górą a wsią Uśnice.
Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
Pomniki przyrody – 73 w tym 68 pojedynczych drzew i 5 grup drzew
· Dąb piramidalny „Fastigata” – 2
· Miłorząb dwuklapowy – 1
· Dąb szypułkowy – 33
· Dąb szypułkowy – (6szt.)
· Dąb szypułkowy – (2szt.)
· Lipa drobnolistna – 6
· Lipa drobnolistna – (2 szt.)
· Modrzew Europejski – 1
· Topola – 3
· Topola – (3 szt.)
· Cis pospolity – 1
· Topola szara – 1
· Topola biała – 1
· Jesion wyniosły – 6
· Wierzba biała – 4
· Klon jawor – 1
· Klon pospolity – 4
· Klon pospolity (3 szt.)
· Klon srebrzysty – 1
· Sosna czarna – 1
· Platan klonolistny – 1
· Buk pospolity – 1
Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
Gmina Malbork
· „Korytarz ekologiczny doliny Nogatu”
· Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat
Użytki ekologiczne
· Nazwa – Mopkowy Most Lokalizacja Kończewice gm. Miłoradz - Wielkość 0,22 ha
· Nazwa – Oczko wodne Lokalizacja Mątowy Małe gm. Miłoradz - Wielkość 0,22 ha
· Nazwa: Szuwary i zarośla w dawnym miejscu wydobycia surowców ilastych – obręb Czerwone Stogi, Gm.Malbork
· Nazwa: szuwary i zarośla – zagłębienia bezodpływowe w dawnych torfowiskach wysokich – obręb Nowa Wieś, Gm.Malbork
Powiat malborski - SOO – Specjalne Obszary Ochrony (siedliskowe)
Nazwa obszaru Kod obszaru Typ obszaru
Dolna Wisła PLH220033 K
Powiat malborski -OSO – Obszary Specjalnej Ochrony(ptasie)
Nazwa obszaru Kod obszaru Typ obszaru
Dolna DolnejWisły PLB040003 J
Dolna Wisła – Obszar obejmuje odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od południowej granicy woj. pomorskiego do mostu na Wiśle, na południe od Tczewa. W granicach ostoi znajduje się także obszar wideł Wisły i Nogatu w rejonie Białej Góry. Rzeka płynie korytem w dużym stopniu naturalnym, z namuliskami i łachami piaszczystymi. W dolinie zachowane są starorzecza, otoczone mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami zbocza doliny tworzą wysokie skarpy, na których utrzymują się ciepłolubne murawy napiaskowe i grądy zboczowe.
Dolina Dolnej Wisły – Odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast, jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew. Planowana jest budowa nowej zapory - stopień wodny w Nieszawie.
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody - Razem-2878 ha
Rezerwaty przyrody:
Park krajobrazowy:
Obszary chronionego krajobrazu:
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
Powiat nowodworski - SOO – Specjalne Obszary Ochrony (siedliska)
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
|
|
Zalew Wiślany i Mierzeja Wiś |
PLH280007 |
K |
|
Ostoja w Ujściu Wisły |
PLH220044 |
K |
Powiat nowodworski -OSO – Obszary Specjalnej Ochrony (ptasie)
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
|
|
Zalew Wiślany |
PLB280010 |
J |
|
Ujście Wisły |
PLB220004 |
J |
|
Dolina Dolnej Wisły |
PLB04 0003 |
J |
Obszary Specjalnej Ochrony Ptaków
PLB040003 Dolina Dolnej Wisły
Obejmuje prawie naturalną dolinę Wisły na odcinku pomiędzy Włocławkiem a Przegaliną. Rzeka płynie w naturalnym korycie prawie na całym odcinku, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza z licznymi gatunkami zagrożonymi i prawnie chronionymi, silnie zróżnicowane zbiorowiska roślinne, w tym zachowane różne typy łęgów, a także cenne murawy kserotermiczne.
Szczególne znaczenie mają populacje gatunków takich jak: bielik, gęś, nurogęś , ohar, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna, zimorodek, ostrygojad, bielaczek. W stosunkowo wysokim zagęszczeniu występuje derkacz, mewa czarnogłowa, sieweczka rzeczna.
PLB220004 Ujście Wisły
Do obszaru włączono 12-kilometrowy pas wybrzeża Wyspy Sobieszewskiej, łączący oba ujścia oraz przyujściowy odcinek głównego koryta Wisły, tzw. Przekop, wraz z jej międzywalem, o długości ok. 6 km, rozciągający się od morza, na północy, do miejscowości Przegalina, na południu. Międzywale Wisły Przekopu zajęte jest przez otwarte pastwiska. Na przedpolu czynnego ujścia Wisły istnieje aktywny stożek ujściowy.
Występuje tu co najmniej 36 gatunków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej. Stwierdzono co najmniej 22 gatunki ptaków wodno-błotnych odbywające tu lęgi i przynajmniej 120 gatunków ptaków wodno-błotnych w okresie nielęgowym.
PLB280010 Zalew Wiślany
Obszar Zalew Wiślany obejmuje polską część płytkiego zalewu przymorskiego (śr. głębokość 2,3 m, maksym 4,6 m), o wodzie słonawej, odciętego od Bałtyku Mierzeją Wiślaną (obszary morskie 89% pow.). Obszar ten jest ostoją ptasią o randze europejskiej, zanotowano tu, co najmniej 27 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, co najmniej 9 gatunów z Polskiej Czerwonej Księgi (PCK).
Specjalne Obszary Ochrony Siedlisk
PLH280007 Zalew Wiślany i Mierzeja Wiślana
Ostoja znajduje się w północno - wschodniej Polsce i obejmuje Zalew Wiślany wraz z Mierzeją Wiślaną oddzielającą go od Bałtyku oraz wąskim pasem lądu. Zalew jest płytkim zbiornikiem o średniej głębokości 2,3 m. Zalew charakteryzuje się bogatą roślinnością zanurzoną oraz występowaniem rzadkich łąk podwodnych z kilkoma gatunkami ramienic. Na terenie Mierzei Wiślanej występują dobrze wykształcone pasy wydm białych i szarych - siedlisk ważnych w skali Europy. Większość terenu Mierzei pokrywają acydofilne dąbrowy oraz bór nadmorski. Natomiast w obniżeniach terenu występują brzeziny bagienne i olsy oraz rzadziej torfowiska wysokie i przejściowe
Ścieżki edukacyjne
Wycieczki z przewodnikiem
Prelekcje
Wydawnictwa
Rezerwaty przyrody:
Park krajobrazowy:
Obszary chronionego krajobrazu:
Użytki ekologiczne
Dotychczas utworzono jedno stanowisko dokumentacyjne (w otulinie Parku) :
"Kopalna Bielica w Szarym Dworze" (gm. Krokowa) - w celu zachowania odkrywki poeksploatacyjnej z dobrze wykształconą kopalną bielicą.
Powiat pucki - SOO – Specjalne Obszary Ochrony
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
|
|
Piaśnickie Łąki |
PLH220021 |
E |
|
Białogóra |
PLH220003 |
E |
|
Trzy Młyny |
PLH220029 |
B |
|
Zatoka Pucka i Półwysep Hel |
PLH220032 |
K |
|
Widowo |
PLH220054 |
B |
Powiat pucki - OSO – Obszary Specjalnej Ochrony
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
|
|
Bielawskie Błota |
PLB220010 |
A |
|
Przybrzeżne Wody Bałtyku |
PLB900002 |
J |
|
Zatoka Pucka |
PLB220005 |
J |
|
Puszcza Darżlubska |
PLB220007 |
A |
Ścieżki edukacyjne:
Rewa - Mechelinki
Bielawskie Błota
Torfowe Kłyle
Przez wąwozy i klify okolic Rozewia
Beka
Góra Libek
Żyzne lasy z orlicą
Uroczysko Każa
Park narodowy - nie występuje.
Rezerwat przyrody
Gmina Skarszewy:
Brzęczek, leśnictwo Jastrzębce,
Gmina Osiek:
Jezioro Udzierz, leśnictwo Leśna Jania,
Krzywe Koło w Pętli Wdy, leśnictwo Błędno,
Czapli Wierch, leśnictwo Kałębnica,
Zdrójno, leśnictwo Błędno, Długie, Brzeźnica
Park krajobrazowy - nie występuje.
Obszary chronionego krajobrazu
OChK Borów Tucholskich teren Nadleśnictwa Lubichowo,
OChK Borów Tucholskich, cała gmina Osieczna,
OChK Borów Tucholskich, większość terenu Nadleśnictwa Kaliska,
Północny OChK cz. Wschodnia, zach. część terenu Nadleśnictwa Kaliska,
OChK Doliny Wierzycy, północna część. terenu Nadleśnictwa Kaliska,
OChK Doliny Wierzycy, Nadleśnictwo Starogard,
OChK Doliny Wietcisy, Nadleśnictwo Starogard,
Razem OChK 33 490,3 ha
Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe: brak
Użytki ekologiczne
|
Nazwa |
Lokalizacja |
Wielkość |
|
Lisie Jamy |
Leśnictwo Sowi Dół oddz. 163f |
5.19 ha |
|
|
Leśnictwo Baby oddz.177b, 176d |
4.50 ha |
|
Zgniłki |
Leśnictwo Baby oddz. 216d, 217d |
1.99 ha |
|
Jeleni Moczar |
Leśnictwo Baby oddz. 171b, 172a |
3.59 ha |
|
Jezioro Pikowe |
Leśnictwo Uroża oddz. 60c,d |
6.68 ha |
|
Jezioro Lemańskie |
Leśnictwo Drzewiny oddz. 99j |
4.29 ha |
|
Jezioro Małe Nierybno |
Leśnictwo Cieciorka oddz.303g, 304(cz.) |
2.72 ha |
|
Jezioro Piaszczyste |
Leśnictwo Okoniny część oddz. 205 |
2.46 ha |
|
Jezioro Piaseczenko |
Leśnictwo Cieciorka część oddz.262 |
3.52 ha |
|
Kaczaki |
Leśnictwo Cis oddz. 371c,d |
6.37 ha |
|
Łoza nad Piesienicą |
Leśnictwo Wirty 12Ai,j,o,p |
3.99 ha |
|
Czyżnie nad Jez. Borzechowskim |
Leśnictwo Borzechowo przy oddz.33 |
2.98 ha |
|
Niedzierzwa |
Leśnictwo Borzechowo 22j,j(cz.) |
6.53 ha |
|
Płocicki Moczar |
obszar torfowiska przejściowego i fragment boru bagiennego (obręb Bartel Wielki) |
3,04 ha |
Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000 (istniejące i projektowane) – krótka charakterystyka
Powiat starogardzki - SSO – Specjalne Obszary Ochrony wg Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody.
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
Typ obszaru |
|
Krzewiny |
PLH040022 |
B |
|
Sandr Wdy |
PLH040017 |
B |
Krzewiny (kod PLH040022), typ ostoi: B, pow. 4989773 ha, ogólna charakterystyka obszaru: Obszar obejmuje trzy cenne obiekty torfowiskowe na wschodnim kraju Borów Tucholskich. Są to: rozległe torfowisko przy leśniczówce Krzewiny (użytek ekologiczny), torfowisko przejściowe miejscami z elementami torfowiska wysokiego, miejsce regularnie organizowanego (prof. Z. Tobolski) `GeoTrip Day` jako przykład geologii torfowisk; - jezioro Rumacz i zarastające je torfowisko z borem bagiennym (bór bag. chroniony w rez. przyr. Kuźnica) - eutroficzne jezioro Udzierz, rezerwat przyrody, status ochrony: W znacznej części chronione w formie użytku ekologicznego i 2 rezerwatów przyrody
|
PLH040022: Klasy siedlisk |
|
|
Siedlisko |
Pokrycie [%] |
|
bagna |
49 |
|
lasy iglaste |
24 |
|
zbiorniki wodne |
15 |
|
łąki i pastwiska |
7 |
|
tereny rolnicze z dużym udziałem elementów naturalnych |
5 |
|
lasy mieszane |
0 |
|
złożone systemy upraw i działek |
0 |
Sandr Wdy (kod PLH040017), typ ostoi: B, pow. 6320.749 ha
Ogólna charakterystyka obszaru: Jeden z najcenniejszych przyrodniczo fragmentów Borów Tucholskich, dolina i sandr Wdy. Obszar położony na równinie sandrowej, w którą głęboko wcina się Wda i jej dopływy, w rynnach polodowcowych i zagłębieniach wytopiskowych położone są rozmaite cenne ekosystemy wodne i bagienne. Obszar obejmuje rdzeniowe części Wdeckiego Parku Krajobrazowego i jest reprezentatywny dla przyrody Borów Tucholskich. W drzewostanach dominuje sosna, ale występuje tu także wyspa lasów grądowych (rez. "Brzęki" - z udziałem brekinii Sorbus torminalis!), status ochrony: Rdzeniem obszaru jest duży projektowany rezerwat przyrody Dolina Rzeki Wdy - granice obszaru na dużych odcinkach poprowadzono po granicach projektowanego rezerwatu. Obszar obejmuje także istniejące rezerwaty przyrody: Zdrójno, Krzywe Koło w Pętli Wdy, Jezioro Piaseczno, Brzęki im Z. Czubińskiego, Jeziorka Dury, Jezioro Miedzno. Kujawsko-pomorska część obszaru zawiera się w całości w granicach Wdeckiego Parku Krajobrazowego, a część pomorska - w granicach Chojnicko-Tucholskiego OChK.
|
PLH040017: Klasy siedlisk |
|
|
Siedlisko |
Pokrycie [%] |
|
lasy iglaste |
79 |
|
łąki i pastwiska |
7 |
|
tereny rolnicze z dużym udziałem elementów naturalnych |
7 |
|
lasy liściaste |
4 |
|
bagna |
2 |
|
zbiorniki wodne |
1 |
|
grunty orne |
0 |
|
złożone systemy upraw i działek |
0 |
|
Lasy w stanie zmian |
0 |
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.
Razem tereny prawnie chronione oprócz obszarów Natura 2000 - 33 765,21 ha
Rezerwaty przyrody
Nazwa : Rezerwat "Parów Węgry"
Nazwa : Rezerwat "Biała Góra"
Park krajobrazowy
Nazwa : Park krajobrazowy Pojezierza Iławskiego
Obszary chronionego krajobrazu:
Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Dzierzgoń
Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Dzierzgoń.
Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat
Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Białej Góry
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju razem 70 sztuk (ożywiona: 69 i głazy: 1) , w tym:
Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000
|
Nazwa ostoi
|
Kod ostoi
|
Powierzchnia ogółem w powiecie [ha]
|
Opis i znaczenie obszaru
|
|
Dolina Dolnej Wisły
|
PLB040003
|
1108,1
|
Ostoja ptasia o randze europejskiej E39. występują co najmniej 44 gatunki ptaków z załącznika Dyrektywy Ptasiej, 4 gatunki z Polskiej Czerwonej Księgi. Gniazduje ok. 180 gatunków ptaków.
|
|
Lasy Iławskie
|
PLB280005
|
2601,7
|
Ostoja ptasia o randze europejskiej E16. występują co najmniej 29 gatunki ptaków z załącznika Dyrektywy Ptasiej, 10 gatunków z Polskiej Czerwonej Księgi. W okresie lęgowym obszar zasiedla rybołów.
|
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody:
|
Powierzchnia o szczególnych walorach przyrodniczych prawnie chroniona
|
||||
|
ogółem
|
w tym
|
|||
|
Rezerwaty przyrody
|
Parki krajobrazowe
|
Obszary chronionego krajobrazu
|
Użytki ekologiczne
|
|
|
w ha
|
||||
|
16 361,8
|
33,6
|
2641,2
|
13683,4
|
3,6
|
brak danych
Park Narodowy:
Rezerwaty przyrody:
Park krajobrazowy:
Obszary chronionego krajobrazu:
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe
Użytki ekologiczne
Powiat tczewski - SOO – Specjalne Obszary Ochrony
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
Typ obszaru |
|
Waćmierz |
PLH220031 |
B |
|
Dolna Wisła |
PLH220033 |
K |
Powiat tczewski - OSO – Obszary Specjalnej Ochrony
|
Nazwa obszaru |
Kod obszaru |
Typ obszaru |
|
Dolina Dolnej Wisły |
PLB040003 |
J |
Gmina Subkowy
Obszary Natura 2000 znajdują się w obrębie wsi Waćmierz o kodzie obszaru PLH220042
Obszar położony jest około 150 m na południowy zachód od drogi łączącej miejscowość Waćmierz i Brzuśce z kilkoma oczkami wodnymi. Oczka wodne porośnięte są roślinnością tataraku, trzciną pospolitą, skrzypu błotnego, marką szerokolistną oraz rdestnicą pływającą. Obrzeża zbiorników porośnięte są wierzbą szarą, brzozą i robinią akacjową. Powierzchnia w/w obszaru wynosi 23,4 ha.
Obszar “Dolna Wisła” o kodzie PLH 220005. Fragment stosunkowo dobrze zachowanej doliny rzeki z naturalnym układem roślinności. Na tym obszarze występują zróżnicowane zbiorowiska roślinne, w tym dobrze wykształcone i zachowane różne typy łęgów. Wyróżniono ty 8 rodzajów siedlisk z załącznika i Dyrektywy Siedliskowej i 13 gatunków z załącznika II tej Dyrektywy. We florze roślin naczyniowych stwierdzono liczne gatunki zagrożone i prawnie chronione. Jest to fragment ostoi ptasiej o randze europejskiej. Powierzchnia całego obszaru wynosi 8 571,7 ha.
Miasto Tczew
kod obszaru PLB040003 – Dolina Dolnej Wisły – Tczew – gmina miejska - obszar specjalnej ochrony ptaków
Gmina Gniew
OSO Dolina Dolnej Wisły – odcinek Wisły w jej dolnym biegu od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew.
Dolina Dolnej Wisły jest ostoją ptasią o randze europejskiej E 39.
Występuje tu co najmniej 46 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, 4 gatunki z Polskiej Czerwonej Księgi (PCK).
Gniazduje ok. 180 gatunków ptaków. Jest to bardzo ważna ostoja ptaków migrujących i zimujących oraz bardzo ważny teren zimowiskowy bielika.
W okresie lęgowym obszar zasiedla co najmniej 1% populacji krajowej następujących gatunków ptaków: nurogęś, ohar, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna, zimorodek, ostrygojad; w stosunkowo wysokim zagęszczeniu występuje derkacz, mewa czarnogłowa, siweczka rzeczna.
W okresie wędrówek ptaki wodno – błotne występują w koncentracjach do 50 000 osobników. W okresie zimy występuje co najmniej 1% populacji szlaku wędrówkowego następujących gatunków ptaków: bielik, gągoł, nurogęś, stosunkowo licznie występuje bielaczek, ptaki wodno – błotne występują w koncentracjach do 40 000 osobników.
Awifauna obszaru nie jest dostatecznie poznana.
Występuje tu bogata fauna innych zwierząt kręgowych, bogata flora roślin naczyniowych (ok. 1350 gatunków) z licznymi gatunkami zagrożonymi i prawnie chronionymi, silnie zróżnicowane roślinne, w tym zachowane różne typy łęgów, a także cenne murawy kserotermiczne.
SOO Dolna Wisła – obszar obejmuje odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od południowej granicy woj. pomorskiego do mostu na Wiśle, na południe od Tczewa. W granicach ostoi znajduje się także obszar wideł Wisły i Nogatu w rejonie Białej Góry. Rzeka płynie korytem w dużym stopniu naturalnym, z namuliskami i łachami piaszczystymi. W dolinie zachowane są starorzecza, otoczone mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami zbocza doliny tworzą wysokie skarpy, na których utrzymują się ciepłolubne murawy napiaskowe i grądy zboczowe.
Na tym obszarze występują zróżnicowane zbiorowiska roślinne, w tym dobrze wykształcone i zachowane różne typy łęgów. Wyróżniono tu 9 rodzajów siedlisk z załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG i odnotowano 13 gatunków z Załącznika II tej dyrektywy. Szczególnie bogata i cenna jest ichtiofauna. We florze roślin naczyniowych stwierdzono liczne gatunki zagrożone i prawnie chronione w Polsce. Jest to fragment ostoi ptasiej o randze europejskiej.
Gmina Pelplin
Obszar objęty siecią NATURA 2000 leży wzdłuż rzeki Wisły, we wsiach Małe Walichnowy i Międzyłęż. Jest to obszar chroniony ze względu na siedliska ptaków. Łącznie teren ten obejmuje powierzchnię 241, 2 ha.
Gmina Tczew
Obszar “Natura 2000” PLB040003
Obszar obejmuje odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od południowej granicy woj. pomorskiego do mostu na Wiśle na południe od Tczewa. W granicach ostoi znajduje się także cenny obszar wideł Wisły i Nogatu w rejonie Białej Góry. Rzeka płynie korytem w dużym stopniu naturalnym, z namuliskami i łachami piaszczystymi. W dolinie zachowane są starorzecza, otoczone mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami zbocza doliny tworzą wysokie skarpy, na których utrzymują się interesujące, ciepłolubne murawy napiaskowe i grądy zboczowe.
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.
Poza obszarami Natura 2000- 8909,94 ha
W Gminie Gniew-wielkość : OSO Dolina Dolnej Wisły - 33 559, 04 ha, SOO Dolna Wisła - 9 872, 07 ha
brak danych
Park Narodowy - na terenie powiatu nie utworzono
Rezerwaty przyrody:
Park krajobrazowy:
Obszary chronionego krajobrazu:
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe
Użytki ekologiczne
Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000
Powiat wejherowski - SOO – Specjalne Obszary Ochrony (siedliskowe)
|
Nazwa obszaru
|
Kod obszaru
|
|
|
Piaśnickie Łąki
|
PLH220021
|
E
|
|
Białogóra
|
PLH220003
|
E
|
|
Mierzeja Sarbska
|
PLH220018
|
E
|
|
Orle
|
PLH220019
|
B
|
|
Mawra-Bagno Biała
|
PLH220016
|
B
|
|
Dolina Górnej Łeby
|
PLH220006
|
K
|
|
Pełcznica
|
PLH220020
|
B
|
|
Białe Błoto
|
PLH220002
|
B
|
|
Kurze Grzędy
|
PLH220014
|
I
|
Powiat wejherowski - OSO – Obszary Specjalnej Ochrony
|
Nazwa obszaru
|
Kod obszaru
|
|
|
Przybrzeżne Wody Bałtyku
|
PLB990002
|
J
|
|
Lasy Lęborskie
|
PLB220006
|
A
|
|
Puszcza Darżlubska
|
PLB220007
|
A
|
|
Lasy Mirachowskie
|
PLB220008
|
F
|
PLB990002 PRZYBRZEŻNE WODY BAŁTYKU-powierzchnia 194626,7 ha - Obejmuje wody przybrzeżne Bałtyku o głębokości od 0 do 20 m. Jej granice rozciągają się na odcinku 200 km, poczynając od nasady Półwyspu Helskiego, a na Zatoce Pomorskiej kończąc. Dno morskie jest nierówne, deniwelacje sięgają 3 m. Brak ochrony. Położony jest na obszarze powiatów lęborskiego, puckiego, słupskiego, wejherowskiego, koszalińskiego, sławieńskiego.
PLB220006 LASY LĘBORSKIE-powierzchnia 8565,334 ha - Obszar leży w zlewni Bałtyku pomiędzy rzeką Piaśnicą a Łebą. Teren jest łagodnie falisty, sporadycznie poprzecinany zagłębieniami terenu i wzniesieniami o stromych zboczach. Występuje kilka jezior od 70-170 ha powierzchni. Nieliczne cieki mają charakter strumieni, z których największym jest Kanał Chełst. Występują obficie bagna oraz leśne siedliska wilgotne. W lasach ponad 60% powierzchni leśnej stanowią nasadzenia sosnowe, a na drugim miejscu jest świerk. Występują następujące formy ochrony: rezerwat przyrody: Długosz Królewski w Łęczynie (2,0 ha) obszary chronionego krajobrazu: Choczewsko-Saliński (8684,0 ha), Pradoliny Redy-Łeby (19156,0 ha). Położony na obszarze powiatu wejherowskiego.
PLB220007 PUSZCZA DARŻLUBSKA - powierzchnia 6452,629 ha - Obszar stanowi zwarty kompleks leśny, ograniczony od północy Równiną Błot Nadmorskich (Bielawskie i Karwińskie Błota), od wschodu brzegiem Zatoki Puckiej, od południa pradoliną rzeki Redy, a od zachodu nieregularnie biegnącą rynną jeziora Żarnowieckiego i częściowo doliną Piaśnicy. Występuje bardzo urozmaicona rzeźba terenu (tereny równinne i faliste stanowią około 50% powierzchni, resztę - tereny pagórkowate). Obszar należy do zlewni kilku rzek: Czarnej Wdy, Płutnicy, Piaśnicy, Redy i Gizdepki. W drzewostanach dominuje sosna, a na drugim miejscu jest buk. Występują następujące formy ochrony: Obszar Chronionego Krajobrazu Puszczy Darżlubskiej (15908,0 ha), kilka użytków ekologicznych. Położony na obszarze powiatu puckiego i wejherowskiego.
PLB220008 LASY MIRACHOWSKIE- powierzchnia 8232,377 ha - Ostoja Lasy Mirachowskie obejmuje kompleks lasów leżących w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego na Wysoczyźnie Mirachowskiej. Lasy te są największym zwartym kompleksem leśnym na Pojezierzu. W środkowej i południowej części ostoi lasów jest mało, gdyż zostały one wycięte, a grunty zajęte pod uprawy rolne. Ostoja obejmuje fragment centralnej, najwyższej części pojezierza morenowego. Krajobraz ostoi charakteryzuje niezwykle urozmaicona rzeźba terenu, z charakterystycznymi głęboko wciętymi rynnami jezior, dolinami małych strumieni oraz stromymi stokami opadającymi ku dolinom rzecznym. Jest to obszar wododziałowy pomiędzy dwoma dużymi rzekami przymorskimi, biora tu poczatek Łupawa z Bukowiną. W północnej części przebiega równoleżnikowo głęboka rynna, w której układają się jeziora Lubygość i zespół jezior Potęgowskich. Jest tu też wiele małych jeziorek i oczek dystroficznych, otoczonych torfowiskami, z borami sosnowymi i brzezinami bagiennymi. Przeważają siedliska lasu mieszanego świeżego, boru mieszanego świeżego, boru mieszanego bagiennego i lasu świeżego. W drzewostanie dominuje sosna (58% udziału), mniejszy udział świerka (17%), buka (18%) i brzozy (3%). Drzewostan jest stosunkowo młody, najstarsze płaty obejmują rezerwaty przyrody. Osadnictwo jest mocno rozwinięte na terenach nieleśnych w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego na Wysoczyźnie Mirachowskiej. Lasy te są największym zwartym kompleksem leśnym na Pojezierzu. W środkowej i południowej części ostoi lasów jest mało, gdyż zostały one wycięte, a grunty zajęte pod uprawy rolne. Ostoja obejmuje fragment centralnej, najwyższej części pojezierza morenowego. Krajobraz ostoi charakteryzuje niezwykle urozmaicona rzeźba terenu, z charakterystycznymi głęboko wciętymi rynnami jezior, dolinami małych strumieni oraz stromymi stokami opadającymi ku dolinom rzecznym. Jest to obszar wododziałowy pomiędzy dwoma dużymi rzekami przymorskimi, biora tu poczatek Łupawa z Bukowiną. W północnej części przebiega równoleżnikowo głęboka rynna, w której układają się jeziora Lubygość i zespół jezior Potęgowskich. Jest tu też wiele małych jeziorek i oczek dystroficznych, otoczonych torfowiskami, z borami sosnowymi i brzezinami bagiennymi Przeważają siedliska lasu mieszanego świeżego, boru mieszanego świeżego, boru mieszanego bagiennego i lasu świeżego. W drzewostanie dominuje sosna (58% udziału), mniejszy udział świerka (17%), buka (18%) i brzozy (3%). Drzewostan jest stosunkowo młody, najstarsze płaty obejmują rezerwaty przyrody. Osadnictwo jest mocno rozwinięte na terenach nieleśnych.Rezerwat Przyrody: Jezioro Turzycowe (11,4 ha) Kurze Grzędy (170,7 ha) Leśne Oczko (31,7 ha) Lubygość (70,8 ha) Szczelina Lechicka (41,3 ha) Staniszewskie Błoto (130,4 ha) Staniszewskie Zdroje (37,5 ha) Żurawie Błoto (109,1 ha) Park Krajobrazowy: Kaszubski Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Łeby. Położony na obszarze powiatu kartuskiego i wejherowskiego.
PLH220021 PIAŚNICKIE ŁĄKI - powierzchnia 1084,987 ha - Obszar obejmuje fragment Równiny Błot Przymorskich. Jest ona pokryta w niewielkiej części zmiennowilgotnymi łąkami i szuwarami. W granicach obszaru znajdują się starorzecza Piaśnicy położone wśród urozmaiconej mozaiki zbiorowisk roślinności nieleśnej i leśnej (lasy głównie brzozowo-dębowe). Wśród nich pojawiają się płaty zarośli wierzbowych i woskownicy europejskiej. W granicach obszaru znajduje się też torfowisko wysokie Wierzchucińskie Bagno, niezalesione wydmy w okolicy ujścia Piaśnicy, estuarium Piaśnicy oraz fragment brzegu morskiego z typowym kompleksem siedlisk. pokryta w niewielkiej części zmiennowilgotnymi łąkami i szuwarami. W granicach obszaru znajdują się starorzecza Piaśnicy położone wśród urozmaiconej mozaiki zbiorowisk roślinności nieleśnej i leśnej (lasy głównie brzozowo-dębowe). Wśród nich pojawiają się płaty zarośli wierzbowych i woskownicy europejskiej. W granicach obszaru znajduje się też torfowisko wysokie Wierzchucińskie Bagno, niezalesione wydmy w okolicy ujścia Piaśnicy, estuarium Piaśnicy oraz fragment brzegu morskiego z typowym kompleksem siedlisk. Obszar położony na terenie Nadmorskiego Parku Krajobrazowego (18 804 ha; 1979), obejmuje rezerwat przyrody Piaśnickie Łąki (56,23 ha; 1959) oraz Długosz Królewski w Wierzchucinie (148 ha; 2004). Obszar położony częściowo na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Oliwsko-Darżlubskie (43 172 ha). Położony na obszarze powiatu wejherowskiego oraz powiatu puckiego.
PLH220003 BIAŁOGÓRA -powierzchnia 1132,798 ha - Obszar obejmuje fragment Mierzei Słowińskiej, zbudowanej z różnorodnych form eolicznych, z dominacją wydm parabolicznych i dużych zagłębień międzywydmowych o zróżnicowanym poziomie zatorfienia. Zasadniczą część ostoi stanowi wydma paraboliczna z zagłębieniami deflacyjnymi, porośniętymi borem bagiennym i brzeziną bagienną. Ramiona wydmy zajęte są przez bory bażynowe. W obszarze występują wydmy wałowe białe i szare. Na zapleczu wału wydmowego znajduje się wilgotne, płytko zatorfione zagłębienie międzywydmowe, otoczone borem bagiennym. Obszar w większości położony na terenie Nadmorskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, obejmuje fragment Nadmorskiego Parku Krajobrazowego (16 579,8 ha; 1978) z rezerwatem przyrody Białogóra (55,75 ha; 1971) i Babnica (2,04 ha; 1996), 2 użytki ekologiczne: Białogórskie torfowisko (2,58 ha), Torfowisko w Szklanej Hucie (0,86 ha). Projektowane jest utworzenie rezerwatu przyrody Białogarda. Położony na obszarze powiatu wejherowskiego oraz powiatu puckiego.
PLH220018 MIERZEJA SARBSKA - powierzchnia 1882,899 ha - Obszar obejmuje wąską mierzeję między Bałtykiem a kryptodepresyjnym Jez. Sarbsko, ponadto położoną na wschód od niego równinę błot przymorskich oraz samo jezioro, które jest jednym z 11 występujących w Polsce jezior przybrzeżnych. Ostoja stanowi unikatowy kompleks wydm wałowych i parabolicznych (w części ruchomych) oraz zróżnicowanych wilgotnościowo, porastających je borów bażynowych. Zagłębienia międzywydmowe są wypełnione torfem. Często wykształcają się w nich mokre wrzosowiska wierzbowo-wrzoścowe, zbiorowiska mające w Polsce zanikające, nieliczne stanowiska. Dużą część obszaru pokrywają zbiorowiska leśne. Oprócz borów bażynowych (ok. 75% powierzchni ostoi) występują tu olsy i brzeziny bagienne. Obszar w większości na terenie Nadmorskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (15 238,6 ha; 1994); obejmuje rezerwat przyrody Mierzeja Sarbska (546,63 ha; 1976). Projektuje się utworzenie rezerwatu Wydmy w Stilo. Położony na obszarze powiatu lęborskiego i wejherowskiego.
PLH220019 ORLE - powierzchnia 269, 9218 ha - Fragment kompleksu łąkowo-torfowiskowego wykształconego na największym w Polsce złożu postglacjalnych, jeziornych osadów wapiennych (miąższość 6,7 m) zalegających w Pradolinie Redy. W osadach stwierdzono ponad 50% udział węglanu wapnia . W części stropowej profilu litostratygraficznego znajduje się torf o miąższości 1,5 m. Dominującym typem roślinności porastającej ten obszar są zbiorowiska nieleśne, głównie łąkowe. Obszar położony na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pradoliny Redy - Łeby (18 933,5 ha; 1994); obszar obejmuje użytek ekologiczny Pryżniewska Łąka (3,6 ha). Projektuje się utworzenie rezerwatu przyrody Orle. Część obszaru znajduje się na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Oliwsko-Dażlubskie (43 171,97 ha).Położony na obszarze powiatu wejherowskiego.
PLH220016 MAWRA-BAGNO BIAŁA - powierzchnia 295,3917 ha - Obszar położony jest w strefie krawędziowej Pojezierza Kaszubskiego. Rzeźba terenu została ukształtowana przez lodowiec: falista, z lokalnymi kulminacjami moreny czołowej, miejscami urozmaicona rozcięciami erozyjnymi krawędzi wysoczyzny. Jest tu bogata sieć strumieni o charakterze górskich potoków. Teren ostoi stanowią głównie lasy. Są to lasy bukowe i mieszane z domieszką buka. W najwyżej położonych fragmentach strefy krawędziowej wysoczyzny dominują buczyny kwaśne. Są także płaty żyznej buczyny pomorskiej i zbiorowiska grądowe, oraz łęgowe, nawiązujące do łęgu podgórskiego. Ostoja obejmuje także niewielkie powierzchniowo torfowisko wysokie i przejściowe z fitocenozami boru bagiennego i brzeziny bagiennej.
Obszar w całości na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego (19 930 ha; 1979). Obejmuje rezerwaty przyrody: Gałęźna Góra (34,06 ha; 1990) i Lewice (22,90 ha; 1988). Obszar położony na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Oliwsko-Darżlubskie (43 172 ha).Położony na obszarze powiatu wejherowskiego.
PLH220006 DOLINA GÓRNEJ ŁEBY - powierzchnia 2550,065 ha - Obszar obejmuje dolinę rzeki Łeby, rozcinającą silnie sfałdowaną morenę denną, sandry i moreny czołowe. Rzeka płynie tu na dnie rynien subglacjalnych w różnym stopniu przekształconych przez rzekę, a w górnym odcinku przecina przepływowe Jezioro Sianowskie. W rozcięciach rygli tworzy przełomy, w których przybiera charakter rzeki podgórskiej. Jej spadek na odcinku ok. 50 km wynosi 96 m. Dno doliny tworzą piaski i gliny akumulacji lodowcowej oraz torfy niskie. Zbocza o wysokości nierzadko przekraczającej 100 m, mają nachylenie od ok. 15 stopni w odcinkach rynnowych do około 40 stopni w przełomach. Są one porozcinane przez liczne doliny erozyjne, przeważnie suche; u ich podstawy występują liczne wysięki i źródła. Rzeka zaliczana jest do pstrągowo-lipieniowych. Na dnie doliny panują wielogatunkowe wilgotne łąki; zachowały się też lasy łęgowe o cechach podgórskich oraz śródleśne i nieleśne wysięki i źródliska. W dolnych częściach stoków doliny między Stryszą Budą a Strzepczem licznie występują wiszące torfowiska źródłowe. Na zboczach doliny (od Jez. Reskowskiego do Stryszej Budy i od Osieka do Paraszyna) dominują lasy. W górnym odcinku są to buczyny, a na dnie doliny grądy i łęgi, a w dolnym - mieszane lasy z dużym udziałem sosny i świerka. Na mniej stromych zboczach w odcinkach rynnowych są pola uprawne.
Obszar w większości położony jest na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego (34 544 ha; 1983) - jego południowa część, natomiast część północna leży na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Łeby (5 456 ha; 1994). Na terenie obszaru znajduje się także rezerwat przyrody Staniszewskie Zdroje (37,52 ha, 1972), Projektuje się utworzenie rezerwatu Dolina Mirachowskiej Strugi oraz Lęborskiego Parku Krajobrazowego. Położony na obszarze powiatu kartuskiego oraz wejherowskiego.
PLH220020 PEŁCZNICA - powierzchnia 253,0557 ha - Obszar znajduje się na wysoczyźnie Pojezierza Kaszubskiego, na południe od Wejherowa. Obejmuje grupę jezior oligotroficznych i lobeliowych, otoczonych lasami, głównie bukowymi. Wśród nich znajdują się zagłębienia bezodpływowe zajęte przez śródleśne jeziora lobeliowe Pałsznik i Wygoda oraz jezioro Krypko. Jeziora charakteryzują się oligotroficznym środowiskiem wodnym o specyficznych właściwościach fizykochemicznych i rzadkimi zbiorowiskami roślinnymi z poryblinem jeziornym (Isoetes lacustris) i kolczastym (I. setacea) oraz lobelią jeziorną (Lobelia dortmanna). W bezpośrednim otoczeniu jezior występują torfowiska wysokie i przejściowe, w części porośnięte borami i brzezinami bagiennymi. Roślinność obszaru składa się ponadto ze zbiorowisk szuwarowych, lasów liściastych i mieszanych oraz borów sosnowych. Licznie występują tu też gatunki roślinności łąkowej.
Obszar w całości położony jest na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego (19 930 ha; 1979) i obejmuje rezerwat przyrody Pełcznica (57,53 ha; 1999). Obszar znajduje się na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Oliwsko-Darżlubskie (43 172 ha).Położony jest na obszarze powiatu wejherowskiego.
PLH220002 BIAŁE BŁOTO -powierzchnia 43,42376 ha - Obszar stanowi otoczone lasem torfowisko kotłowe, położone w krajobrazie sandrowym. W centralnej, wypiętrzającej się części torfowiska dominuje roślinność wysokotorfowiskowa. Stosunkowo dużą powierzchnię zajmują zbiorowiska dolinkowe.
Obszar nie jest chroniony. Projektuje się utworzenie rezerwatu przyrody. Położony jest na obszarze powiatu lęborskiego oraz wejherowskiego.
PLH220014 KURZE GRZĘDY -powierzchnia 1586,593 ha - Obszar obejmuje duży, zwarty kompleks leśny, zlokalizowany w krajobrazie postglacjalnym. Rzeźba terenu jest urozmaicona (efekt zlodowacenia Bałtyckiego). Wzniesienia morenowe zwykle porośnięte są buczynami. W obniżeniach znajduje się część zespołu Jezior Potęgowskich, a także kompleks torfowisk wysokich i przejściowych oraz jeziorka dystroficzne. Często otoczone są one przez lasy i bory bagienne. Obszar położony na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego (33 202 ha; 1983), obejmuje rezerwaty przyrody: Kurze Grzędy (170,70 ha; 1957), Jezioro Turzycowe (11,39 ha; 1959), Żurawie Błota (109,13 ha; 1990), Lubygość (70,75 ha; 1962), Lechicka Szczelina (41,32 ha; 1990). Położony jest na obszarze powiatu wejherowskiego i kartuskiego.
pltmp244 PARASZYŃSKIE BUCZYNY - powierzchnia 3135,58ha - Obszar obejmuje kompleks leśny położony na wzgórzach morenowych, o wysokościach względnych dochodzących do 200 m. Obszar porozcinany jest dolinami rzecznymi i dolinkami erozyjnymi z bardzo licznymi źródliskami. Występujące tu potoki tworzą często wysokie wąwozy, przez co potoki te mają charakter strumieni podgórskich. Można je podziwiać m.in. w rezerwacie przyrody "Wielistowskie Źródliska”. W niszach źródliskowych obserwować można procesy erozji wstecznej. Na terenie ostoi dominują lasy mieszane i liściaste z dużym udziałem lasów bukowych. Spotyka się tu również fragmenty łęgów jesionowo-olchowych, w tym ich postacie źródliskowe, nawiązujące do łęgów podgórskich. Dobrze zachowały się tu fragmenty grądu pomorskiego oraz płaty kwaśnych i żyznych buczyn - siedlisk cennych dla UE. Na terenie ostoi występuje 5 rodzajów siedlisk cennych z europejskiego punktu widzenia. Najcenniejsze z nich są priorytetowe lasy łęgowe i nadrzeczne zarośla wierzbowe zajmujące około 2% powierzchni ostoi. Teren ten charakteryzuje się bogatą florą. Występują tu liczne stanowiska wielu rzadkich i zagrożonych gatunków roślin, w tym najliczniejsza na Pomorzu populacja paproci - podrzenia żebrowca znajdująca się w rezerwacie przyrody "Paraszyńskie Wąwozy". W rezerwacie "Wielistowskie Łęgi" występuje natomiast stanowisko wiciokrzewu pomorskiego. Zagrożenie dla wartości przyrodniczych tego obszaru stanowi gospodarka leśna prowadzona niezgodnie z zasadami ekologicznymi oraz planowany rozwój infrastruktury drogowej. Położony na obszarze powiatu wejherowskiego.
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.
61 779,78 ha bez obszarów Natura 2000, które częściowo pokrywają się z wcześniej ustanowionymi formami ochrony przyrody, które wykraczają poza granice powiatu wejherowskiego
brak danych z powiatu
Rezerwat przyrody - "Zajęcze Wzgórze"
Zlokalizowany jest w Górnym Sopocie, na południe od Stadionu Lekkoatletycznego. Powołano go w roku 1983 Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 22 kwietnia 1983 r. Powierzchnia Rezerwatu wynosi 11,74 ha. Ochronie podlega przede wszystkim buczyna oraz pomnikowe okazy sosen, dębów i buków w wieku 200 lat. Ze względu na znaczne rozmiary i wiek drzew Rezerwat stanowi rzadkość na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego.
Park krajobrazowy - Trójmiejski Park Krajobrazowy
Utworzony został w 1979 r. Należy do najstarszych parków krajobrazowych w Polsce. Na terenie Sopotu obszar TPK stanowi 184 ha. Występują tu głównie lasy bukowe lub mieszane z udziałem buka.
Pomniki przyrody - 32 pomniki przyrody ożywionej oraz1 głaz
Głównymi pomnikami przyrody ożywionej są okazałe drzewa, zlokalizowane w centrum Miasta lub w Trójmiejskim Parku Krajobrazowym.
Użytki ekologiczne
"Jar Sweliny”
Zlokalizowany jest na granicy Sopotu i Gdyni.. Obejmuje urwisty wąwóz utworzony przez potok Swelinę. Całkowita powierzchnia użytku to 1,48 ha. Użytek porośnięty jest głownie przez buki, dęby i olsze.
„Wąwozy Grodowe”
Znajduje się w bezpośredniej okolicy Grodziska. Powierzchnia użytku to 0,94 ha. Cały teren jest zabagniony, występują liczne zimne, czyste źródełka tworzące wartkie potoczki. Teren porośnięty jest olsze, jesiony i wiązy.
Rezerwat archeologiczny - "Grodzisko"
Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000
Miasto Sopot położone jest w obrębie Obszaru Specjalnej Ochrony Ptaków: Zatoka Pucka (kod ostoi PLB220005). W ostoi tej występuje ok. 23 gatunki ptaków, m.in.: biegus zmienny, siweczka obrożna, rybitwa czubata, perkozy, łabędzie, nurogęś, ptaki wodno-błotne.
Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody. 198,16 ha poza obszarem Natura 2000
Ścieżki edukacyjne
Szlak wiewiórek
Sanatorium „Leśnik” – Wielka Gwiazda – Droga Wielkokacka – Glinna Góra (Sępie Wzgórze) – Rezerwat starodrzewu Zajęcze Wzgórze – Stadion Lekkoatletyczny (ul. Wybickiego). Szlak w terenie wyznakowany kolorem białym (tło żółte) – mierzy 4 km i w całości przebiega lasem w strefie krawędziowej wysoczyzny, co przydaje mu walorów widokowych – szczególnie w końcowym jego odcinku.
Szlak dzików
Osiedle 23 Marca (pętla autobusowa) – Wielka Gwiazda – Dolina Świemirowska – Długa Dolina (Długi Grunt) – Dolina Kamiennego Potoku – Os. Brodwino Szlak, w terenie wyznakowany kolorem czarnym (tło żółte), łączy dwa sopockie osiedla 23 Marca i Brodwino, a jego długość wynosi 5,7 km.
Szlak mew
Przystanek ZKM ul. Bernardowska – wąwóz potoku Swelinia – Park Północny – ul. Powstańców Warszawy – ul. J. J. Haffnera – grodzisko – ul. Wosia Budzysza – ul. Powstańców Warszawy – Plac Zdrojowy – ul. Parkowa – ul. Poniatowskiego – Al. Wojska Polskiego – ul. Zdrój Świętego Wojciecha – Zdrój Świętego Wojciecha Szlak w terenie wyznakowany kolorem zielonym (tło żółte) – bierze początek na granicy Sopotu i Gdyni i liczy 5 km.
Szlak zajęcy
Osiedle Brodwino (przystanek ZKM centrum handlowe) – Długa Dolina (Dolina Długi Grunt) – Gręzowo – Droga Nadleśniczych – Stawowie Szlak, w terenie wyznakowany kolorem czerwonym (tło żółte), liczy 9,5 km i przebiega zachodnią i południowo–zachodnią granicą miasta, malowniczymi leśnymi drogami od osiedla Brodwino do Stawowia.
Szlak saren
Osiedle Mickiewicza (ul. Żeromskiego) – Mała Gwiazda – Dolina Świemirowska – Dąb Esperantystów – Stawowie (ul. Smolna) Szlak, wyznakowany w terenie kolorem niebieskim (tło żółte), liczy 4 km.
Szlak lisów (Punktów widokowych)
SKM Sopot Kamienny Potok - ul. Małopolska - kościół pw. Zesłania Ducha Świętego* - Osiedla Brodwino - Rysie wzgórze - ul. Okrężna* - Wzniesienie Strzeleckie* - Wzgórze Olimpijskie - Łysa Góra* - Mała Gwiazda - Glinna Góra (Sępie Wzgórze)* - Dąb Esperantystów - Stawowie (ul. Smolna). Długość szlaku wynosi 9,5 km.
Wycieczki z przewodnikiem
Prelekcje
Wydawnictwa – podać:
brak
