Park Narodowy: nie występuje

• Lokalizacja: gmina Przywidz
• Wielkość: 10 888 ha
• Główne walory przyrodnicze:
  obszar rezerwatu obejmuje fragment doliny rzeki Kłodawy, silnie wciętej w wysoczyznę morenową ( ok. 20 m) zbocza doliny są strome i są one miejscem występowania licznych obszarów źródliskowych

• Lokalizacja: Przywidz
• Wielkość: 4,55ha
• Główne walory przyrodnicze:
  200 - letni drzewostam bukowy z domieszką lipy i innych drzew liściastych

• Lokalizacja: gmina Kolbudy
• Wielkość: 66,11 ha
• Główne walory przyrodnicze:
  przełomowy odcinek doliny rzecznej z licznymi okazami pomnikowych drzew i cennych gatunków roślin zielnych

• Lokalizacja: gmina Kolbudy
• Wielkość: 5,03 ha
• Główne walory przyrodnicze:
  Wyrobiska dawnej kopalni bursztynu

Pomniki przyrody: Na terenie powiatu znajduje się 75 pomników przyrody, z czego: 48 pojedynczych drzew, 18 grup drzew, 2 aleje, 7 głazów narzutowych.

Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe: brak

 Użytki ekologiczne: 2 Powołane Uchwałami Rady Gminy:

Wymienić występujące formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

• Wycieczki szlakami pieszymi regionu gdańskiego
• Trasy Rowerowe na Żuławach Gdańskich, Motława przez Żuławy Gdańskie

brak

1.1 Park Narodowy – nie występuje

1.2 Rezerwat przyrody krajobrazowy

Nazwa Lokalizacja Wielkość [ha] Główne walory przyrodnicze

• Stare Modrzewie gm. Kartuzy 4,85 Stanowisko modrzewia europejskiego w wieku 200 lat na siedlisku kwaśnej buczyny i grądu.
• Zamkowa Góra gm. Kartuzy 8,88 Kwaśna i żyzna buczyna pomorska z ok. 250-letnim drzewostanem na szczycie i zboczach wzgórza morenowego.
• Kurze Grzędy gm. Kartuzy  170,7 Bór bagienny i lasy dębowo-bukowe, stanowiska szeregu rzadkich i chronionych roślin naczyniowych i zarodnikowych.
• Jezioro Turzycowe gm. Kartuzy 11,39 Rezerwat utworzony dla ochrony stanowiska turzycy skąpokwiatowej, które zniknęło pomimo utworzenia rezerwatu. Jeziorko dystroficzne otoczone pyłem torfowiskowym z fragmentami boru bagiennego i brzeziny bagiennej.
• Staniszewskie Błoto gm. Kartuzy 130,41 Leśne i fragmenty nieleśnych zbiorowisk roślinnych na glebach torfowych (bór bagienny, brzezina bagienna, fragmenty torfowisk przejściowych). Jedna z największych w województwie populacji widłaka jałowcowatego, stanowisko szeregu innych rzadkich i chronionych roślin naczyniowych i zarodnikowych-wrzościa bagiennego.
• Leśne Oczko gm. Kartuzy 31,66 Jeziorko dystroficzne otoczone mozaiką zbiorowisk torfowiskowych o strefowym układzie. Stanowisko kilku chronionych gatunków roślin naczyniowych.
• Żurawie Błoto gm. Kartuzy 109,13 Zespół stanowisk przejściowych i zbiorników dystroficznych. Fragmenty lasów dębowo-bukowych otaczających układy torfowiskowe. Stanowisko kilku gatunków chronionych roślin naczyniowych, ostoja ptaków wodno-błotnych.
• Jezioro Lubygość gm. Kartuzy 70,85 Rynna jeziora dystroficznego otoczona kwaśną buczyną o ok. 200-letnim drzewostanie. Stanowiska rzadkich i chronionych gatunków roślin i owadów.
• Lechicka Szczelina gm. Kartuzy 41,32 Zalesione brzegi Jez. Kocenko. Dobrze zachowane fragmenty żyznej i kwaśnej buczyny pomorskiej. Nasadzenia gatunków obcych geograficznie, np. daglezji i pierścienice.
• Staniszewskie Zdroje gm. Kartuzy 37,2 Strome zbocza górnego odcinka dol. Łeby z licznymi, bardzo dobrze zachowanymi źródliskami. Silna mozaika leśnych zbiorowisk roślinnych-buczyn, grądu, łęgów, w tym także łęgu podgórskiego. Bardzo łagodna i zróżnicowana flora roślin naczyniowych.
• Jar Rzeki Raduni gm. Somonino 84,24  Zbiorowiska łęgów i grądów olszowych oraz buczyn. Bardzo bogata flora roślin naczyniowych z licznymi gatunkami rzadkimi i chronionymi. Bogate skupienie gatunków o podgórskim zasięgu.
• Ostrzycki Las gm. Stężyca 55,13 Zbiorowiska żyznej i kwaśnej buczyny wapiennej. Bardzo bogata flora roślin naczyniowych, liczne gatunki storczyków, w tym najbogatsze stanowisko obuwika w regionie i stanowisko storzana bezlistnego.
• Szczyt Wieżyca gm. Stężyca 33,59 Najwyższe wzniesienia niżu polskiego z ok. 150-letnim drzewostanem bukowym na siedliskach kwaśnej i żyznej buczyny pomorskiej. Fragmenty lasów dębowo-bukowych

1.3 Park krajobrazowy

Nazwa Lokalizacja Wielkość [ha] Główne walory przyrodnicze

• Kaszubski Park Krajobrazowy powiat kartuski 33,59 Centralna część Poj. Kaszubskiego o bardzo urozmaiconej rzeźbie terenu z obecnością wysokich wzgórz morenowych (Wieżyca 328,6 m npm), rynien jeziornych, dolin rzecznych, fragmentów pół sandrowych. Silnie rozbudowana sieć hydrograficzna ze źródliskowymi odcinkami wielu rzek, np. Łeba, Radunia i szeregiem jezior o skomplikowanej linii brzegowej i znacznej głębokości, w tym także jezior lobeliowych. Fragmenty bardzo wartościowej roślinności leśnej i nieleśnej.

1.4 Obszary chronionego krajobrazu

• Nazwa Lokalizacja Wielkość [km2] Główne walory przyrodnicze
• Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Raduni Dno i zbocza doliny rzeki Raduni i sąsiadujące z osią doliny tereny leśne i rolne na terenie gm. Żukowo i Somonino 33,4 dolina rzeki z licznymi basenami i przełomami, z dobrze zachowanym strefowym układem zbiorowisk roślinnych
• Kartuski Obszar Chronionego Krajobrazu Gminy: Kartuzy, Somonino, Kolbudy i Żukowo, na terenie Nadleśnictwa Kartuzy 68,8 obszar  w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego o młodoglacjalnej rzeźbie z licznymi jeziorami, w tym jeziora lobeliowe
• Obszar Otomiński Chronionego Krajobrazu Leży na terenie Gdańska i gminy Kolbudy, w Nadleśnictwie Kolbudy 20,72 pow. ogółem dość silnie przekształcony kompleks leśny z dominacją buczyn i lasów dębowo-bukowych oraz jezioro Otominskie
• Przywidzki Obszar Chronionego Krajobrazu  Leży w gminach: Kolbudy, Przywidz i Nowa Karczma, Żukowo na terenie Nadleśnictwa Kolbudy i Kościerzyna 7,06 Na terenie pow.kar. obszar o silnie urozmaiconej rzeźbie terenu z rynnami jeziornymi, wzgórzami morenowymi i licznymi jeziorami
• Gowidliński Obszar Chronionego Krajobrazu Leży na terenie gminy Sierakowice i Sulęczyno Na terenie pow.kar 135,49 Obszar o młodoglacjalnym krajobrazie wzgórz morenowych i rozległych równin sandrowych

1.5 Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju

      Pomniki przyrody ożywionej, pojedyńcze,ilość – 82,
      pomniki przyrody stanowiące grupy drzew: łącznie – 15,
      pomniki przyrody nieożywionej, łączna ilość – 16,
      głazy – 13
      grupa głazów – 3 sztuki.

1.6 Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
Wyznacza się w celu ochrony zachowania ciągłości przestrzennej struktur przyrodniczo-krajobrazowych o szczególnym znaczeniu dla funkcjonowania Kaszubskiego Parku  i dla identyfikacji jego specyfiki krajobrazowej, w tym rewaloryzacja i ochrona krajobrazu rynien jeziornych, obejmujących różnorodne struktury przyrodnicze oraz walory kulturowe, ochronę lęgowisk ptaków wodno-błotnych, oraz przywrócenie ładu przestrzennego zdewastowanego krajobrazu osadniczo-rekreacyjnego wyjątkowo cennych fragmentów krajobrazu naturalnego zachowania jego wartości estetycznych:

• Rynna Potegowska
• Rynna Kamienicka
• Dolina Łeby w KP
• Rynna Mirachowska
• Obniżenie Chmieleńskie
• Rynna Brodnicko-Kartuska
• Rynna Dąbrowko-Ostrzycka
• Rynna Raduńska

1.7 Użytki ekologiczne
Gmina Stężyca:

• Torfowisko w Przewozie    2,6 ha
• Jezioro Lubowisko       2,6 ha
• Torfowisko Utopiec     Przewóz,   11,7 ha

Na terenie gminy Kartuzy znajdują się 32 użytki ekologiczne:
nazwa lokalizacja powierzchnia

• Torfowisko koło wsi Kobylasz gm. Kartuzy i Linia pow. 11,7 ha
• Torfowisko na północ od jeziora Okuniewko gm. Kartuzy, Ndl. Kartuzy, Obręb Mirachowo, oddz. 288 f, g, 289 g-k, 294 b, c, 295, 296 a, b, c-część  pow. 16,0 ha
• Źródliska na zboczu doliny Łeby na zachód od Starej Huty gm. Kartuzy, pow. 36,8 ha
• Źródliska na zboczu doliny Łeby na północ od Stryszej Budy gm. Kartuzy,  pow. 24,3 ha
• Żarnowczysko na południowy zachód od Nowej Huty gm. Kartuzy pow. 10,8 ha
• Dolina mirachowskiej strugi Ndl. Kartuzy, Obręb Mirachowo, oddz. 110 f, o, cx - część użytku pow. 31,0 ha
• Dolina między jeziorami Lubygość i Kłączyno  Ndl. Kartuzy, Obręb Mirachowo, obręby 66 c-część, 67 a, d,  pow. 28,1 ha
• Uroczysko leśne na północny-zachód od rezerwatu “Kurze Grzędy” gm. Kartuzy, Ndl. Kartuzy, Obręb Mirachowo, oddz. 103 pow. 21,6 ha
• Uroczysko “jelenie moczary”  Ndl. Kartuzy, Obręb Mirachowo, oddz. 113 a, b, d, f, g,  pow. 4,3 ha
• Uroczysko leśne na wschód od rezerwatu “Kurze Grzędy” gm. Kartuzy, Ndl. Kartuzy, Obr. Mirachowo, oddz. 133 d, g , f-część,  pow. 9,0 ha
• Łąki mirachowskie pow. 44,0 ha
• Łąki i szuwary nad Jeziorem Bąckie pow. 8,3 ha
• Źródliska koło Cieszonka pow. 2,4 ha
• Czyżnie  na zachód od Cieszonka  pow. 2,8 ha
• Dolinka erozyjna nad Jeziorem Sianowskim  pow. 1,4 ha
• Źródliska  nad Jeziorem Sianowskim  pow. 4,4 ha
• Jezioro małe Osuszyno   pow. 4,8 ha
• Siedlisko Stare Staniszewo Ndl. Kartuzy, Obręb Mirachowo, oddz. 208 n, o, 209 p, r, s, t, w,  pow. 2,4 ha
• Uroczysko leśne  na południe od rezerwatu “Staniszewskie Błota” Ndl. Kartuzy, Obręb  Mirachowo, oddz. 249 c, d, a-część, 248 - część,  pow. 25,4 ha
• Jezioro Okoniwka Ndl. Kartuzy, Obręb Mirachowo, oddz. 249 k,  pow. 4,0 ha
• Uroczysko leśne na wschód od Kamienicy Królewskiej Ndl. Kartuzy, Obręb Mirachowo, oddz. 109 h, j, i-część pow. 6,6 ha
• Wyspy na Jeziorze Wielkie Łąki gm. Kartuzy pow. 0,2 ha
• Jezioro Ciche   Ndl. Kartuzy, Obręb Kartuzy, oddz. 183 c + woda pow. 6,5 ha
• Torfowisko na południowy-zachód od wsi Kosy Ndl. Kartuzy, Obręb Kartuzy, oddz. 131l-część pow. 7,8 ha
• Torfowisko na południe od wsi Kosy pow. 8,5 ha
• Mokradła nad jeziorem Wielkie Brodno gm. Kartuzy pow. 37,0 ha
• Wyspa na jeziorze Brodno Wielkie gm. Kartuzy pow.0,6 ha
• Mokradła na północ od Brodnicy Dolnej pow. 1,7 ha
• Wyspa w zachodniej części Jeziora Ostrzyckiego gm. Kartuzy pow. 0,8 ha
• Łąki nad jeziorem Małe Brodno gm. Chmielno i Kartuzy pow. 5,2 ha
• Torfowiska na południe od Głodnicy gm. Linia i Kartuzy pow. 92,3 ha
• Smolne Błoto gm. Kartuzy w otulinie KPK pow. 206,0 ha

 1.8 Obszary Natura 2000

Powiat kartuski - SOO - Specjalne Obszary Ochrony (siedliskowe)

Powiat kartuski - OSO - Obszary Specjalnej Ochrony (ptasie)

1. Dolina Górnej Łeby        

Ogólna charakterystyka obszaru
 
Powierzchnia : 2550.1 ha
Obszar obejmuje dolinę rzeki Łeby, rozcinającą silnie sfałdowaną morenę denną, sandry i moreny czołowe. Rzeka płynie tu na dnie rynien subglacjalnych w różnym stopniu przekształconych przez rzekę, a w górnym odcinku przecina przepływowe Jezioro Sianowskie. W rozcięciach rygli tworzy przełomy, w których przybiera charakter rzeki podgórskiej. Jej spadek na odcinku ok. 50 km wynosi 96 m. Dno doliny tworzą piaski i gliny akumulacji lodowcowej oraz torfy niskie. Zbocza o wysokości nierzadko przekraczającej 100 m, mają nachylenie od ok. 15 stopni w odcinkach rynnowych do około 40 stopni w przełomach. Są one porozcinane przez liczne doliny erozyjne, przeważnie suche; u ich podstawy występują liczne wysięki i źródła. Rzeka zaliczana jest do pstrągowo-lipieniowych. Na dnie doliny panują wielogatunkowe wilgotne łąki; zachowały się też lasy łęgowe o cechach podgórskich oraz śródleśne i nieleśne wysięki i źródliska. W dolnych częściach stoków doliny między Stryszą Budą a Strzepczem licznie występują wiszące torfowiska źródłowe. Na zboczach doliny (od Jez. Reskowskiego do Stryszej Budy i od Osieka do Paraszyna) dominują lasy. W górnym odcinku są to buczyny, a na dnie doliny grądy i łęgi, a w dolnym - mieszane lasy z dużym udziałem sosny i świerka. Na mniej stromych zboczach w odcinkach rynnowych są pola uprawne 

Status ochrony

Obszar w większości położony jest na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego (34 544 ha; 1983) - jego południowa część, natomiast część północna leży na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Łeby (5 456 ha; 1994). Na terenie obszaru znajduje się także rezerwat przyrody Staniszewskie Zdroje (37,52 ha, 1972), Projektuje się utworzenie rezerwatu Dolina Mirachowskiej Strugi oraz Lęborskiego Parku Krajobrazowego.
Gminy Chmielno,Kartuzy.

2. Kurze Grzędy
Ogólna charakterystyka obszaru 
Powierzchnia : 1586.6 ha
Obszar obejmuje duży, zwarty kompleks leśny, zlokalizowany w krajobrazie postglacjalnym. Rzeźba terenu jest urozmaicona (efekt zlodowacenia Bałtyckiego). Wzniesienia morenowe zwykle porośnięte są buczynami. W obniżeniach znajduje się część zespołu Jezior Potęgowskich, a także kompleks torfowisk wysokich i przejściowych oraz jeziorka dystroficzne. Często otoczone są one przez lasy i bory bagienne. 

Status ochrony

Obszar położony na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego (33 202 ha; 1983), obejmuje rezerwaty przyrody: Kurze Grzędy (170,70 ha; 1957), Jezioro Turzycowe (11,39 ha; 1959), Żurawie Błota (109,13 ha; 1990), Lubygość (70,75 ha; 1962), Lechicka Szczelina (41,32 ha; 1990).
Gminy Kartuzy, Sierakowice.

3. Staniszewskie Błoto
Ogólna charakterystyka obszaru 
Powierzchnia : 917.2 ha
Obszar obejmuje fragment kompleksu Lasów Mirachowskich, otaczający torfowisko Staniszewskie Błota i jezioro Leśne Oczko. Torfowisko jest silnie odwodnione, ale pewne jego fragmenty zachowały jeszcze wysokie walory przyrodnicze. Dominującymi zbiorowiskami na torfowisku są: bór i brzezina bagienna. W otoczeniu torfowiska występują acydofilne dąbrowy. Na pozostałym terenie dominują kwaśne buczyny. 

Status ochrony

Obszar w całości położony na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego (33 202 ha; 1983) z rezerwatami przyrody: Staniszewskie Błoto (130,41 ha; 1962) i Leśne Oczko (31,66 ha; 1990).
Gminy Chmielno, Kartuzy, Sierakowice

4. Jar Rzeki Raduni
Ogólna charakterystyka obszaru 
Powierzchnia : 87.7 ha
Obszar obejmuje przełomowy odcinek rzeki Raduni. Rzeka płynie dnem kamienistego jaru, tworząc meandry. Dolina i strome zbocza (do 45 st. nachylenia) o wysokości do 40 m, porośnięte są lasem liściastym (grądy, łęgi); miejscami na dnie wąwozu występują podmokłe łąki. Rośnie tu wiele roślin górskich i innych rzadkich gatunków. Ostoja ma specyficzny mikroklimat, o wysokiej wilgotności i niższych temperaturach w porównaniu z przyległymi terenami. Przełom rzeki rozcina rozległy kompleks leśny, w którym dominują siedliska grądowe. 

Status ochrony

Obszar w całości położony na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Raduni (3 556,7 ha; 1994) w granicach rezerwatu przyrody Jar rzeki Raduni (84,24 ha, 1972).
Gmina Żukowo, Somonino.

5. Hopowo
Ogólna charakterystyka obszaru 

Powierzchnia : 8.1 ha
Obszar stanowi śródleśny zbiornik o długości ok. 250 i szerokości ok. 50 m . Ma on charakter dystroficznego jeziora o głębokości ok. 1,5 m, którego brzegi zajmuje trzymetrowej szerokości pas pła torfowcowego. Roślinność wodną tworzy zespół rdestnicy pływającej Potamogetoneteum natantis, który poza gatunkiem charakterystycznym, porastającym obficie cały akwen, reprezentowany jest przez grążela żółtego Nuphar luteum, a w strefie przybrzeżnej przede wszystkim przez rogatka sztywnego Ceratophyllum demersum. Płytkie przybrzeżne partie we wschodniej i zachodniej części zbiornika zajmuje zespół pałki szerokolistnej Typhetum latifoliae otoczony od strony lądu zaroślami brzozowymi zespołu Betuletum pubescentis. Bezpośrednie otoczenie zbiornika stanowi las sosnowy.  

Status ochrony
 

Obszar nie jest chroniony.
 

Gmina Somonino.

6. Jeziorka Chośnickie
Ogólna charakterystyka obszaru 

Powierzchnia : 214.3 ha
Obszar położony jest na pograniczu sandru i moreny. Obejmuje kompleks torfowiska wysokiego typu kopułowego (bałtyckiego), z siedmioma wodnymi zbiornikami o charakterze dystroficznym i mineralnymi wyniesieniami. Zlokalizowany jest na granicy wododziału Słupi i Łupawy. Torfowisko porośnięte jest częściowo borami i brzezinami bagiennymi. Mineralne wyniesienia pokrywają zbiorowiska leśne: kwaśna dąbrowa, kwaśna buczyna i bory sosnowe.  

Status ochrony

Obszar obejmuje teren rezerwatu przyrody Jeziorka Chośnickie (213,54 ha; 1985).

Gmina Sulęczyno

7. Mechowiska Sulęczyńskie
Ogólna charakterystyka obszaru 

Powierzchnia : 45.6 ha
Obszar obejmuje kompleks źródliskowych oraz przejściowych torfowisk alkalotroficznych, położonych wśród wału moren czołowych, podścielonych osadami gytii wapiennej. W części obszar porastają naturalne zespoły łąk hydrofilnych. 

Status ochrony

Obszar w całości na terenie Gowidlińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (15 661,7 ha; 1994). Projektuje się utworzenie rezerwatu przyrody Karwęczyno.

Gmina Sulęczyno.

8. Uroczyska Pojezierza Kaszubskiego
Ogólna charakterystyka obszaru 

Powierzchnia : 3922.3 ha
Ostoja położona jest w centralnej, najwyższej części Pojezierza Kaszubskiego, o typowej młodoglacjalnej rzeźbie terenu. Obejmuje zespół rozległych form dolinnych zwanych rynnami polodowcowymi wraz z jeziorami wypełniającymi ich najgłębsze miejsca oraz fragmenty wysoczyzn (morena czołowa strefy marginalnej, morena denna) i fragmenty terenów sandrowych. Rejon omawianej ostoi jest najwyżej wyniesionym obszarem w całym pasie Pojezierza Pomorskiego oraz w całej Polsce niżowej.
Najwyższe są tzw. Wzgórza Szymbarskie, gdzie "szczyt" Wieżyca (najwyższy na całym niżu środkowoeuropejskim) dochodzi do wysokości 329,5 m.npm. Z racji sąsiedztwa najwyższych wyniesień pojeziernych i głęboko wciętych rynien polodowcowych, mamy tu do czynienia z bardzo dużymi, jak na warunki nizinne, deniwelacjami dochodzącymi do 160 metrów i mocno zróżnicowaną rzeźbą terenu. W podłożu (w obszarach wysoczyznowych) występują głównie piaski zwałowe i wodnolodowcowe oraz gliny zwałowe. Spośród utworów holoceńskich ważną rolę w kształtowaniu cennej roślinności odgrywają torfy (niskie, rzadziej wysokie) oraz pokłady kredy jeziornej. Kreda występuje najczęściej w rynnach i wytopiskach, (przykryta jest wtedy najczęściej torfami) lub ponad współczesnymi dnami doliny (nawet kilkanaście metrów). Rozwinięta jest sieć hydrograficzna obszaru (10 dużych jezior, rzeka Reda, liczne drobne oczka), obszar jest bardzo silnie zasilany przez wody wysiękowe, źródła, występują tu różne pod względem hydrologicznym typy torfowisk: pojeziorne, przepływowe, źródliskowe, kotłowe (zróżnicowane dodatkowo wewnętrznie pod względem panujących warunków edaficznych).
Najbardziej charakterystyczną cechą omawianego obszaru jest "łańcuch" jezior rynnowych. Są to jeziora: Kłodno, Małe Brodno, Wielkie Brodno, Ostrzyckie, Patulskie, Dąbrowskie, Lubowisko i Stężyckie oraz Bukrzyno Duże i Bukrzyno Małe. Wszystkie wraz z Jeziorami Raduńskimi (które to nie znajdują się aktualnie w projektowanej ostoi) są połączone ciekami i tworzą charakterystyczne ciągi o układzie kaskadowym. Odwadniane są przez wypływającą z Jeziora Ostrzyckiego Radunię i stanowią jej rejon źródłowy. Poza wielkimi jeziorami zajmującymi dna rynien polodowcowych, licznie występują równieŜ niewielkie, często bezodpływowe jeziorka tzw. oczka wytopiskowe. Kilka zbiorników w części południowo-wschodniej ostoi (koło Drozdowa, w rejonie wzniesień morenowych w rejonie Szymbarka) zasiedlonych jest przez strzeblę błotną. Zbiorniki te mają powierzchnie 0,07-0,25 ha (razem 0,80 ha).
Szata roślinna obszaru jest silnie zróżnicowana - z wieloma rzadkimi zespołami roślinnymi oraz bogatą florą, w której obecne są liczne zagrożone gatunki. Kompleksy leśne w planowanej ostoi związane są ze wzgórzami moren czołowych, fragmentami moreny dennej, kemami i sandrami oraz stokami rynien glacjalnych, które wcinają się w powierzchnie morenowe i sandrowe. Duże powierzchnie lasy zajmują zwłaszcza na wzgórzach moreny czołowej, w części południowo-wschodniej ostoi. Część drzewostanów ma charakter wtórny - porolny. Najpowszechniejszymi zespołami leśnymi są: kwaśna buczyna niżowa Luzulo pilosae-Fagetum, żyzna buczyna niżowa Galio odorati-Fagetum; niekiedy towarzyszą im subatlantyckie grądy gwiazdnicowe Stellario holosteae-Carpinetum, acydofilne dąbrowy Fago-Quercetum - zajmując jednak zdecydowanie mniejsze powierzchnie. Miejscami występują drzewostany sosnowe prawdopodobnie na siedliskuh śródlądowego boru świeżego Leucobryo-Pinetum. Najcenniejszym z zespołów leśnych, lecz zajmującym niewielką powierzchnię, jest kaszubska buczyna storczykowa ze związku Cephalanthero-Fagenion o prowizorycznej nazwie Fagus silvatica Cypripedium calceolus. W ostoi notowana nad Jeziorem Ostrzyckim, gdzie wykształca się na rędzinach brunatnych wytworzonych z kredy jeziornej, której pokłady znajdują się kilka metrów powyŜej obecnego poziomu tafli jeziora. W ostoi część areału siedliskowego tego zespołu jest zajęta przez zastępcze zbiorowiska leśne i nieleśne. W niższych położeniach wytępują łęgi zajmując małe powierzchnie, a w bliskim sasiedztwie tali jezior olsy i zarośla wierzbowe.
Typowym dla obszaru zespołem łęgowym jest łęg olszowy Fraxino-Alnetum. Wzdłuż cieków, zwłaszcza w odcinkach
przebiegających dnami dolin rynnowych, wykształca się on w postaci typowej, natomiast w miejscach wysięków i wypływów wód (na stokach dolin rynnowych) występuje w podzespole źródliskowym F-A cardaminetosum amarae. Zbiorowisko to tworzy z reguły niewielkie enklawy wśród łąk i w obrębie kompleksów leśnych. Małe powierzchnie w ostoi zajmuje prawdopodobnie łęg wiązowy Ficario-Ulmetum minoris, m in. w dolnych partiach stoków obniŜenia Jez. Bukrzyno Małe. Do rzadkich ugrupowań leśnych w dnach rynien i w należą bory bagienne Vaccinio uliginosi-Pinetum. Brzeziny bagienne Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis występują z kolei ponad górnymi krawędziami dolin rynnowych - w niektórych zagłębieniach terenu.
Na stokach rynien ugrupowaniom leśnym najczęściej towarzyszą - zróżnicowane co do zajmowanego areału - zbiorowiska polne, łąki i pastwiska świeże, suche murawy napiaskowe murawy bliźniczkowe) z rzędu Nardetalia, samosiewy różnych gatunków drzew i krzewów, płaty czyżni z klasy Rhamno-Prunetea. W części są to wtórne zbiorowiska rozwijające się na porzuconych, jałowych lub trudnodostępnych polach i łąkach. Aktualnie są one bądź użytkowne pastwiskowo, koszone z różną intensywnością,
bądź odłogowane przez długie lata. Często fitocenozy mają charakter przejściowy. Decyduje o tym m.in. sposób użytkowania. Najbardziej urozmaicona jest roślinność nieleśna w dnach układów dolinnych, w szczególności na przesmykach jezior rynnowych, w ujściach rzek do jezior, w zatoczkach jezior oraz w dolnych partiach stoków rynien. Roślinność zdominowana jest tu przez ugrupowania nieleśne: wodne, szuwarowe, ziołoroślowe, łąkowe, młaki i mechowiska. Towarzyszące im fitocenozy leśne i zaroślowe, z reguły rozwijają się w procesach sukcesji wtórnej.
Przesmyki jezior są jednym z miejsc koncentracji zasadowych i kwaśnych młak, mechowisk, turzycowisk z rzędów Caricetalia davallianae i Caricetalia nigrae oraz ze związku Caricion lasiocarpae, jak np.: Caricetum appropinquatae, C. diandrae, C. lasiocarpae, C. nigrae, Calamagrostietum strictae, Menyantho-Sphagnetum. Drugim z takich miejsc w ostoi są niektóre wytopiska
znajdujące się ponad górnymi krawędziami rynien glacjalnych (najcenniejsze w Gołubiu i w śurominie). Największy areał w dnach dolin zajmują jednak ugrupowania łąkowe z rzędu Molinietalia, wśród nich zwłaszcza łąki wilgotne i bagienne ze związku Calthion, jak cenne łąki ostożeniowe Angelico-Cirsietum oleracei, w tym w postaci źródliskowej z pełnikiem europejskim Trollius europaeus i wielosiłem błękitnym Polemonium europaeum. Rzadziej występują: Caricetum caespitosae, Scirpetum silvatici, zbiorowisko z Deschampsia caespitosa. W niektórych fitocenozach łąk wilgotnych pojawiają się gatunki kalcyfilne. Łąkom tym często towarzyszą również ziołorośla ze związku Filipendulion ulmariae, jak np. Filipendulo-Geranietum oraz szuwary turzycowe i trawiaste.
Na roślinność szuwarową omawianej części ostoi składają się fitocenozy ze związków Phragmition i Magnocaricion, Jak m in.: Phragmitetum australis, Typhetum latifoliae, Equisetetum fluviatile, Eleocharietum palustris, Caricetum rostratae, Glycerietum maximae, Caricetum paniculatae, Caricetum acutiformis, Phalaridetum arundinaceae. Niektóre z nich wykształcone są zarówno na siedliskach typowo bagiennych, jak i w obszarach źródliskowych, dotyczy to np. Caricetum acutiformis, C. paniculatae. Pierwsze pięć z wymienionych zespołów należy do tych, które najczęściej tworzą wąskie pasy roślinności przybrzeżnej w jeziorach rynnowych. Roślinność wodną mezo-eutroficznych jezior rynnowych tworzą m.in. zbiorowiska ze związków Potamion i Nymphaeion, jak: Potametum natantis, Nypharo-Nymphaetum, Hydrocharietum morsus-ranae. W Jez. Bukrzyno Małe łanowo występują ramienice z rodzaju Chara sp. Ponad górną krawędzią rynien glacjalnych - w bezodpływowych zagłębieniach terenu - wykształciły się cenne zbiorowiska torfowisk przejściowych i niekiedy wysokich z klasy Scheuchzerio-Caricetea nigrae (rząd Scheuchzerietalia palustris, rząd Caricetalia nigrae) oraz klasy Oxyccoco-Sphagnetea (rząd Sphagnetalia magellanici). Ich największe zgrupowanie znajduje się w rejonie Wzgórz Szymbarskich - leśniczówki Drozdowo i osady Rybaki. Z kolei największe torfowiska występują w zagłębieniach w południowo-zachodniej części ostoi - w rejonie Delewa, śuromina. W obrębie tych torfowisk występują liczne drobne zbiorniki dystroficzne, często poeksploatacyjne. 
 

Status ochrony

Ostoja obejmuje ważny w regionie gdańskim fragment systemu obszarów chronionych o wybitnych wartościach przyrodniczych, kulturowych i krajobrazowych. Tworzą go tu:
"Kaszubski Park Krajobrazowy" (utworzony w 1983 r., aktualna powierzchnia całkowita wynosi 303202 ha). Ostoja w całości zawiera się w obszarze Parku, obejmując południową i centralną jego część.
Rezerwaty przyrody (w całości zawierające się w ostoi):

• "Ostrzycki Las" - rezerwat leśny (utworzony w 1960 r. na terenie gminy Stężyca, obecna powierzchnia wynosi 55,13 ha). Obiekt chroni buczynę nawapienną oraz bogatą florę, w tym rzadkie gatunki storczyków (jedno z nielicznych stanowisk obuwika na Pomorzu).
• "Szczyt Wieżyca" - rezerwat krajobrazowy (utworzony w 1962 r., pow. 33,59 ha, gm. Stężyca). Chroni najwyższe wyniesienie Niżu

Środkowoeuropejskiego oraz las bukowy.
Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe - wszystkie utworzone w 1998 r.:

• "Obniżenie Chmieleńskie" (pow. ca 1112 ha. Ostoja obejmuje część zespołu z jeziorami Kłodno i Małe Brodno - na terenie gmin Chmielno i Kartuzy.
• "Rynna Brodnicko-Kartuska" (pow. ca 825 ha). Ostoja obejmuje część zespołu z jeziorem Wielkie Brodno - na terenie gmin Kartuzy, Somonino.
• "Rynna Dąbrowsko-Ostrzycka" (pow. ca 1756 ha). Ostoja obejmuje większość zespołu z jeziorami Bukrzyno Małe Bukrzyno DuŜe, Ostrzyckie, Patulskie, Dąbrowskie (z torfowiskiem Gołubie), Lubowisko - na terenie gmin Kartuzy, Somonino, Kościerzyna i Stężyca.
• "Rynna Raduńska" (pow. ca 3137 ha). Ostoja obejmuje dwa stosunkowo nieduże fragmenty obiektu: z Jeziorem Stężyckim i torfowiskiem Delewo oraz torfowisko Żuromino - na terenie gmin Stężyca i Kościerzyna.

Użytki ekologiczne (w całości leżące na terenie ostoi):

• "Jezioro Lubowisko" - nr 281 w rejestrze WKP w Gdańsku (utworzony w 2006 r., pow. 0,70 ha, gm. Stężyca). Obiekt chroni torfowisko przejściowe na zachodnim brzegu jeziora Lubowisko.
• "Utopiec" - nr 283 w rejestrze WKP w Gdańsku (utworzony w 2006 r., pow. 2,79 ha, gm. Stężyca). Chroni śródleśne torfowiska i oczka wodne.

Rezerwaty projektowane (wg projektu zawartego w nie obowiązującym obecnie planie ochrony Kaszubskiego Parku Krajobrazowego):

• Jezioro Bukrzyno Małe – rezerwat krajobrazowy (pow. ok. 55 ha, gminy Stężyca i Chmielno). W całości mieści się w obrębie ostoi.
• Torfowisko koło Czapielskiego Młyna - rezerwat torfowiskowy (pow. ok. 19 ha, gminy Stężyca i Chmielno). W całości zawiera się się w ostoi.
• Łąki nad Jez. Potulskim - rezerwat florystyczny (pow. ok. 17 ha, gm. Stężyca). W całości, wraz z zaplanowana otuliną, mieści się w ostoi.
• Torfowisko koło Gołubia - rezerwat torfowiskowy (pow. ok. 11 ha, gm. Stężyca). Obiekt wraz z planowaną otuliną, obejmującą bezpośrednią zlewnię torfowiska, zawiera się w ostoi.
• Torfowiska kotłowe koło śuromina - rezerwat torfowiskowy (pow. ok. 8 ha, gm. Stężyca). Wskazana ochrona ścisła. Obiekt, razem z planowaną otuliną, mieści się w ostoi.

Użytki ekologiczne projektowane (wg nie obowiązującego planu ochrony KPK); wszystkie w całości leżą na terenie ostoi:

• Ujście Raduni do jeziora Kłodno (pow. 17 ha, gm. Chmielno). Dla ochrony lęgowisk ptaków wodno-błotnych.
• Łąki nad Jeziorem Małe Brodno (pow. 5,2 ha, gminy Chmielno i Kartuzy).
• Mokradła nad Jeziorem Wielkie Brodno (pow. ok. 37 ha, gm. Kartuzy).
• Wyspa na Jeziorze Brodno Wielkie (pow. 0,6 ha, gm. Kartuzy) - dla ochrony lęgowiska ptaków wodnych i błotnych.
• Mokradła na północ od Brodnicy Dolnej (brzeg Jez. Wielkie Brodno) (pow. 1,7, ha, gm.Kartuzy).
• Wyspa w zachodniej części Jeziora Ostrzyckiego (pow. 0,8 ha, gm. Kartuzy) - dla ochrony lęgowiska ptaków wodnych i błotnych.
• Przesmyk między Jez. Potulskim i Jez. Ostrzyckim (pow. 11 ha, gm. Stężyca).
• Torfowisko nad Jez. Dąbrowskim (pow. 7,6 ha, gmina Stężyca).
• Przesmyk między Jez. Lubowisko i Jez. Dąbrowskim (pow. 6,1 ha, gm. Stężyca).
• Brzegi Jeziora Stężyckiego (pow. 14 ha, gm. Stężyca).
• Torfowisko na południe od Zdrębowa (pow. 9,5 ha, gminy Stężyca i Kościerzyna). Chronić będzie m.in. stanowisko lipiennika Loesela.
• Torfowisko na południowy-wschód od Delewa (koło Kucborowa) (pow. 12 ha, gm. Stężyca).
• Torfowisko na północ od Delewa (pow. 15,8 ha, gm. Stężyca).
• Uroczysko Żuromino - Jezioro Żuromińskie z torfowiskiem w zatoce (pow. 18,3 ha, gm. Stężyca). Chronić będzie biocenozy i florę torfowiskową oraz lęgowiska ptaków wodno-błotnych.

Użytki ekologiczne planowane dodatkowo w efekcie inwentaryzacji obszaru ostoi (wg projektu Zespołu Dokumentacji Przyrodniczej
Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku); wszystkie obiekty w całości leżą na terenie ostoi:

• Oczko wodne z ponikłem igłowatym koło Czapielskiego Młyna (gm. Stężyca).
• Torfowisko koło Rątów (gm. Somonino).
• Torfowisko "Widłaczkowe Torfy" koło Szymbarka (gm. Stężyca).
• Łąki pełnikowe nad Jeziorem Stężyckim (gm. Stężyca).
• Łąki storczykowe koło Rybaków (gminy Stężyca i Somonino).
• Torfowisko koło Rybaków (gm. Somonino).

Planowane poszerzenie rezerwatu "Las Ostrzycki" (projekt Zespołu Dokumentacji Przyrodniczej) - w celu objęcia ochroną nowych

stanowisk obuwika oraz wielu innych zagrożonych gatunków roślin, znajdujących się nad Jeziorem Ostrzyckim około 1 km na zachód od granic obecnego rezerwatu (gmina Stężyca).

Gmina Stężyca, Kartuzy, Somonino, Chmielno

9. Jeziora Kistowskie

Ogólna charakterystyka obszaru 
Powierzchnia : 376.8 ha
Na terenie ostoi są trzy jeziora lobeliowe (Chojnackie, Warleńskie, Ostrowickie), w każdym z nich występuje populacja elismy wodnej. Są to stosunkowo niewielkie jeziora o zróżnicowanej głębokości (głębokości maksymalne 8 - 19 m). Woda tych jezior cechuje się lekko kwaśnym lub bliskim obojętnemu odczynem wody (pH 6,63 - 6,95) oraz niskim przewodnictwem elektrolitycznym (39,8 - 52,2 S/cm). Jest ona dość mocno zabarwiona, co wynika ze znacznej zawartości substancji humusowych. Obecnie są to jeziora mezo- i eutroficzne.
Roślinność podwodna jezior jest słabo wykształcona. W jeziorach Warleńskim i Chojnackim występują płaty zbiorowiska zespół poryblinu jeziornego i lobelii jeziornej. Znajdują się tutaj trzy potwierdzone stanowiska Elismy wodnej, w tym jedno dość liczne w Jeziorze Chojnackim. Jest to największe z nieobjętych dotychczas siecią Natura 2000 skupisko stanowisk tego gatunku na Pojezierzu Kaszubskim. W jeziorach tych są także dwa stanowiska poryblinu kolczastego.

10. Nowa Sikorska Huta

Ogólna charakterystyka obszaru 

Powierzchnia : 176.1 ha
Ostoja leży na Pojezierzu Kaszubskim, między Nową Sikorską Hutą a Kłobuczynem, w powiatach kartuskim i kościerskim. Obejmuje swym zasięgiem fragment wysoczyzny morenowej o rzeźbie falistej z lokalnym wyniesieniem Serża Góra oraz z zespołem niewielkich torfowisk i oczek wodnych w lokalnych obniżeniach terenu. Większość oczek ma charakter zbiorników dystroficznych. Zdecydowaną większość powierzchni terenu zajmują lasy iglaste (85%), natomiast pozostałą część siedliska rolnicze.
Powierzchnie wysoczyznowe zajęte są w przewadze przez leśne zbiorowiska zastępcze z sosną, świerkiem i brzozą w drzewostanach, w części przez odłogowane pola i grunty orne. W obrębie torfowisk wykształciła się głównie roślinność mszarna. W dystroficznych oczkach wodnych i dołach potorfowych występują agregacje pływaczy Utricularia vulgaris, U. minor.
Na obrzeżach torfowisk obecne są wąskie pasy łąk, lokalnie suche wrzosowiska. W ostoi znajduje się kilka śródleśnych, niewielkich zbiorników z dość liczną strzeblą. Powierzchnia tych zbiorników wynosi od 0,03 ha do 0,37 ha (razem 0,50 ha). W zbiornikach strzeblowych stwierdzono też liczne karasie pospolite i pojedyncze karasie srebrzyste 

 11. Piotrowo

Ogólna charakterystyka obszaru 

Powierzchnia : 503.6 ha
Ostoja położona jest pomiędzy Piotrowem, Chylową Hutą, Grabowską Hutą oraz wybudowaniami Kłobuczyna - w powiatach kościerskim i kartuskim. Obejmuje ona wysoczyznę moreny dennej przeciętą doliną rzeki Wierzycy, z zagłębieniami wypełnionymi różnej wielkości torfowiskami i zbiornikami wodnymi. Na północnym wschodzie obejmuje fragmentarycznie wzniesienia czołowomorenowe. W ostoi znajduje się obszar źródliskowy rzeki Wierzycy wraz z jej górnym odcinkiem. Ponad połowę obszaru stanowią siedliska rolnicze, zaś lasy iglaste to 35% powierzchni obszaru, pozostałą część stanowią lasy liściaste i mieszane.
Obszar charakteryzuje się zróżnicowaną strukturą użytkowania terenu. Występują tu:
• duże powierzchnie nieużytków w postaci kompleksu torfowisk, bagien, zbiorników wodnych (w obniżeniach terenu),
• łąki i pastwiska (te głównie w dolinach cieków oraz na obrzeżach torfowisk),
• zróżnicowanej wielkości kompleksy leśne (najczęściej na stromych stokach wzgórz i dolin oraz w obrębie torfowisk),
• duże kompleksy pól uprawnych,
• zabudowa wsi Piotrowo oraz pojedyncze rozproszone gospodarstwa rolne osad związanych z obszarem,
• droga przecinająca ostoję, prowadząca z Kłobuczyna do Grabowskiej Huty oraz sieć lokalnych dróg gruntowych,
• linie energetyczne.
Torfowiska i towarzyszące im zbiorniki (oczka potorfowe, rzadziej naturalne jeziorka) mają zróżnicowaną wielkość. Wśród nich jest rozległy, cenny kompleks torfowiskowy, z dużym zbiornikiem dystroficznym - Jeziorem Piotrowskim - położony pomiędzy Piotrowem, a Grabowską Hutą. Większość torfowisk była w przeszłości eksploatowana. Obecnie torfowiska zdominowane są przez zróżnicowaną roślinność mszarną z klasy Scheuchzerio-Caricetea fuscae oraz roślinność szuwarową - rozwijającą się wtórnie w potorfiach.
Na przesuszonych kopułach torfowiskowych występują fitocenozy mszarne, w których dominują wrzos i wełnianka, licznie pojawia się sosna. Różnej wielkości powierzchnie w obrębie torfowisk zajmują płaty boru bagiennego, a także drzewostany sosnowe z trzęślicą modrą i roślinami borowymi w runie. Niekiedy pojawiają się degeneracyjne postaci brzeziny bagiennej. Pło mszarne szeroką strefą występuje również na obrzeżach Jeziora Piotrowskiego.
W obrębie kompleksu torfowisk i bagien występuje wiele zbiorników wodnych o zróżnicowanej powierzchni i głębokości, zasiedlonych przez strzeblę błotną, w tym kompleks częściowo połączonych mniejszych zbiorników. W niektórych zbiornikach, poza strzeblą stwierdzono karasia pospolitego.
Ostoja klasyfikuje się w czołówce najwartościowszych w regionie obszarów siedliskowych strzebli błotnej. Znajdują się tu liczne zbiorniki, w większości potorfowe i śródleśne, o stosunkowo małym zagrożeniu, z liczną populacją strzebli. Niektóre zbiorniki są stosunkowo duże. Ostoja chroni głównie siedliska strzebli.

Status ochrony

 formy ochrony przyrody
Kaszubski Park Krajobrazowy [

Gmina Somonino

12. Prokowo

Ogólna charakterystyka obszaru 
Pow. 887.4 ha. Obszar obejmuje fragment terenu o urozmaiconej rzeźbie, w większości pokryty lasem (około 60% to siedliska lasów mieszanych), z obecnością Jeziora Białego, szeregiem zatorfionych zagłębień, w tym - ze zbiornikami dystroficznymi i obecnością strzebli błotnej, a także stanowiskiem buczyny nawapiennej, z udziałem w runie storczyków - m.in. obuwika pospolitego. Jedną czwartą terenu stanowią siedliska rolnicze, a pozostałą część zajmują siedliska leśne i wody śródlądowe (stojące i płynące).
 Ostoja obejmuje Jezioro Białe wraz z jego zlewnią całkowitą. Jezioro jest głębokim (31 m) i dość dużym, oligotroficznym i umiarkowanie twardowodnym zbiornikiem. Woda w jeziorze jest przezroczysta i niemal bezbarwna. Jest ona dobrze natleniona w całym profilu głębokości. Jezioro cechuje się dobrym stanem zachowania i względnie dużą odpornością na degradację. Roślinność podwodną jeziora budują rosnące do 8 m głębokości ramienice i rośliny naczyniowe. W niemal całym litoralu występują zwarte łąki ramienicowe. Tworzą je przede wszystkim ramienica krucha i świecznica giętka. W płytkim litoralu (0-1 m) płaty budują także ramienica przeciwstawna oraz ramienica delikatna. Skład gatunkowy zbiorowisk ramienic jest typowy dla siedlisk umiarkowanie twardowodnych.
W szeregu zagłębień terenu, w których są torfowiska przejściowe, znajdują się oczka wodne lub dawne wyrobiska potorfowe. Występuje w części z nich strzebla błotna. Torfowiska otaczają miejscami płaty boru bagiennego i brzeziny bagiennej. Stosunkowo szeroko rozpowszechnionym siedliskiem leśnym jest siedlisko grądu subatlantyckiego. Szczególnie cenny jest fragment terenu leśnego z siedliskiem kaszubskiej buczyny storczykowej, ze stanowiskiem kilku gatunków storczyków, a zwłaszcza obuwika pospolitego. Jego populacja jest tu stosunkowo obfita i wydaje się być stabilna. Obszar obejmuje też szereg rynien z łąkami wilgotnymi, o bogatej florze, z wieloma rzadkimi i chronionymi gatunkami, jak m.in. kukułka szerokolistna, pełnik europejski. Na tym obszarze występują następujące siedliska: twardowodne oligo- i mezotroficzne zbiorniki wodne z podwodnymi łąkami ramienic Charetea, pionierska roślinność na kamieńcach górskich potoków, górskie i niżowe murawy bliźniczkowe (Nardion - płaty bogate florystycznie), niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris), torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea), żyzne buczyny (Dentario glandulosae-Fagenion, Galio odorati-Fagenion), ciepłolubne buczyny storczykowe (Cephalanthero-Fagenion), grąd subatlantycki (Stellario-Carpinetum), pomorski kwaśny las brzozowo-dębowy (Betulo-Quercetum), bory i lasy bagienne (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi-Pinetum, Pino mugo-Sphagnetum, Sphagno girgensohnii-Piceetum i brzozowo-sosnowe bagienne lasy borealne), łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy żródliskowe).  

13. Lasy Mirachowskie-OSO

Ogólna charakterystyka obszaru 
Powierzchnia : 8232.4 ha
Ostoja Lasy Mirachowskie obejmuje kompleks lasów leżących w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego na Wysoczyźnie Mirachowskiej. Lasy te są największym zwartym kompleksem leśnym na Pojezierzu. W środkowej i południowej części ostoi lasów jest mało, gdyż zostały one wycięte, a grunty zajęte pod uprawy rolne. Ostoja obejmuje fragment centralnej, najwyższej części pojezierza morenowego. Krajobraz ostoi charakteryzuje niezwykle urozmaicona rzeźba terenu, z charakterystycznymi głęboko wciętymi rynnami jezior, dolinami małych strumieni oraz stromymi stokami opadającymi ku dolinom rzecznym. Jest to obszar wododziałowy pomiędzy dwoma dużymi rzekami przymorskimi, biora tu poczatek Łupawa z Bukowiną. W północnej części przebiega równoleżnikowo głęboka rynna, w której układają się jeziora Lubygość i zespół jezior Potęgowskich. Jest tu też wiele małych jeziorek i oczek dystroficznych, otoczonych torfowiskami, z borami sosnowymi i brzezinami bagiennymi Przeważają siedliska lasu mieszanego świeżego, boru mieszanego świeżego, boru mieszanego bagiennego i lasu świeżego. W drzewostanie dominuje sosna (58% udziału), mniejszy udział świerka (17%), buka (18%) i brzozy (3%). Drzewostan jest stosunkowo młody, najstarsze płaty obejmują rezerwaty przyrody. Osadnictwo jest mocno rozwinięte na terenach nieleśnych. 

Status ochrony
 

Rezerwat Przyrody: Jezioro Turzycowe (11,4 ha) Kurze Grzędy (170,7 ha) Leśne Oczko (31,7 ha) Lubygość (70,8 ha) Szczelina Lechicka (41,3 ha) Staniszewskie Błoto (130,4 ha) Staniszewskie Zdroje (37,5 ha) Żurawie Błoto (109,1 ha) Park Krajobrazowy: Kaszubski Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Łeby
Gminy Chmielno, Kartuzy, Sierakowice

1.9 Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.[ha]  
Brak Informacji z powiatu.

Ścieżki edukacyjne

• Ścieżka przyrodniczo – dydaktyczna „Brzegiem Jeziora Węgorzyno”; dł. 5 km, gm. Sulęczyno (tematyka leśno-przyrodnicza),
• Ścieżka dydaktyczna „Rynna Rzeki Słupii”, dł. 2 km, gm. Sulęczyno,
• Ścieżka edukacyjna w Mojuszu; podstawowa tematyka: edukacja leśna; pow: 8232,38 ha
• Ścieżka Przyrodniczo – Leśna w mieście Kartuzy (Lasy Państwowe)
• Ścieżka edukacyjna wokół jeziora Kłodno, gm. Chmielno
• Ścieżka przyrodniczo – edukacyjna wokół rezerwatu „Ostrzycki Las”, gm. Stężyca
• Ścieżka przyrodniczo – edukacyjna w Węsiorach (Kamienne Kręgi), gm. Sulęczyno

Wycieczki z przewodnikiem

•  Brak danych z powiatu

Prelekcje

• Gmina Sulęczyno:
  • 8 prelekcji „Ochrona przyrody i środowiska”,
  • 12 analiz wykonanych przez młodzież szkolną „Monitoring rzeki Słupii”

Wydawnictwa:

• Brak danych z powiatu

Gmina Kartuzy: Nazwa projektu: Budowa Centrum Sportów Wodnych i Promocji Regionu Złota Góra, czas realizacji:  2009-2010, poniesione dotychczas nakłady: 490.644,43 zł , wartość całego projektu: 5.856.763,25 zł

Park Narodowy –  brak
Rezerwaty przyrody

• Strzelnica
  • Lokalizacja: Miasto Kościerzyna
  • Wielkość: 3,6 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Rezerwat leśny. Chroni fragment lasu mieszanego (liściasto - iglastego) o cechach naturalnych ze skupieniami pomnikowych dębów z okazałymi bukami, sosnami i innymi drzewami. Występujące tu drzewostany, w przewadze dwupiętrowe, budują oba rodzime dęby w wieku 120 - 210 lat, rzadziej młodsze, a także zróżnicowany wiekowo buk, którego najstarsze osobniki osiągają około 180 lat oraz posadzona tu w przeszłości 180-letnia sosna. Skład drzewostanów wzbogacają kilkudziesięcioletnie osobniki grabu, brzozy brodawkowatej, rzadziej innych gatunków.
• Czapliniec we Wierzysku
  • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna
  • Wielkość: 10,5 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Rezerwat ptasi. Chroni kolonię czapli siwej nad jeziorem Książe. Kolonia lęgowa czapli we Wierzysku należy do nielicznych starych czaplińców w Polsce, które posiadają cenne dane o liczbie gniazdujących ptaków w okresie ostatnich 100 lat. Obejmuje również fragment boru mieszanego i kwaśnej buczyny w wieku ok. 200 lat. Obecność starodrzewów sprawia, że zespół ptaków rezerwatu charakteryzuje się znacznym udziałem dziuplaków z dzięciołem czarnym i gołębiem siniakiem włącznie.
•  Orle nad Jeziorem Dużym
  • Lokalizacja: Gmina Liniewo
  • Wielkość: 1,7 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Rezerwat leśny chroniący grupę 200-letnich dębów na siedlisku grądu nad brzegiem jeziora Dużego. Dęby w wieku około 250 lat, a niektóre i starsze są zdrowe i powinny zachować się wiele lat.
•  Brzęczek
  • Lokalizacja: Gmina Liniewo
  • Wielkość: 17,3 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Rezerwat leśny. Obejmuje ochroną zbiorowiska żyznej i kwaśnej buczyny pomorskiej z okazałym 150-letnim drzewostanem. Są tu stanowiska rzadkich i chronionych roślin naczyniowych. Las bukowy w rezerwacie, szczególnie płaty żyznej buczyny są jednymi z najlepiej zachowanych fragmentów tego zbiorowiska w skali województwa pomorskiego.
•  Krwawe Doły
  • Lokalizacja: Gmina Stara Kiszewa
  • Wielkość: 13,0 ha.
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Rezerwat leśny, obejmujący fragment boru świeżego z około 130-letnim drzewostanem i licznymi drzewami o wymiarach pomnikowych. Jest to miejsce występowania szeregu rzadkich gatunków chronionych porostów. W rezerwacie stwierdzono występowanie ok. 21 gatunków roślin naczyniowych, 12 gatunków mszaków i aż 48 gatunków porostów. Wśród porostów aż 18 taksonów objętych jest ścisłą ochroną prawną, z czego 5 jest rodzaju chrobotka, 3 brodaczki, 3 płucnice, 2 płaskotki oraz po 1 mąkliku, mąkli, pustułce, różyczce i włostce. W runie często spotkać można śmiałka pogiętego, wrzos, borówkę czarną, młode siewki sosny. 

 
Parki krajobrazowe:

•  Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Lokalizacja: Gmina Dziemiany, Gmina Karsin, Gmina Kościerzyna, Gmina Stara Kiszewa
  • Wielkość: 17 857 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy (WPK) obejmuje północną część Borów Tucholskich z zespołem rynnowych jezior wdzydzkich, uformowanych w kształcie krzyża. Są to jeziora: Wdzydze, Jelenie, Radolne i Gołuń.  Otaczają je zespoły leśne wraz z ponad 160 jeziorami i oczkami wodnymi. Centralną część parku stanowi jezioro Wdzydze połączone z rzeką Wdą. Obfitość lasów i jezior powiązanych z Wdą i jej dopływami, urozmaicona rzeźba terenu, a także niskie zaludnienie decydują o dużych walorach rekreacyjno-turystycznych tego terenu. Zespół jezior wdzydzkich jest jedynym zbiornikiem w Polsce z endemiczną odmianą troci jeziornej, zwanej wdzydzką, która na tarło udaje się do Wdy i Trzebiochy. Lasy zajmują ok. 60% powierzchni parku. Przeważają siedliska boru suchego i boru świeżego. Dominującym gatunkiem jest sosna porastająca ok. 90% powierzchni leśnej, a nieliczną domieszkę stanowi dąb i buk, głównie na obrzeżach rzek i jezior. Florę WPK stanowi ponad 600 gatunków roślin naczyniowych, w tym liczne objęte ochroną gatunkową, m.in. storczyki: krwisty, szerokolistny i plamisty; rosiczki, lobelia jeziorna i poryblin jeziorny, widłaki i liczne porosty. Faunę parku stanowią m.in. bóbr, wydra, wiele ptaków m.in. orzeł bielik, dudek, puchacz, sowa uszata, myszołów i tracz długodzioby. Odnotowano gniazdowanie 121 gatunków ptaków. Do gatunków ptaków zagrożonych w Europie i w Polsce należy 39 gatunków ptaków występujących na terenie WPK : bąk, bocian biały, cyraneczka, cyranka, gągoł, szlachar, nurogęś, bielik, błotniak stawowy, jastrząb, krogulec, kuropatwa, derkacz, kropiatka, kokoszka, żuraw, samotnik, piskliwiec, turkawka, puchacz, włochatka, lelek, zimorodek, dudek, krętogłów, dzięcioł zielony, lerka, skowronek, brzegówka, dymówka, świergotek polny, pluszcz, droździk, wójcik, muchołówka szara i mała, gąsiorek, kruk. Na terenie parku zanotowano ponadto wystepowanie następujących gatunków płazów: traszka zwyczajna i grzebieniasta, kumak nizinny, ropucha szara i zielona, żaba jeziorkowa, żaba wodna, żaba śmieszka, żaba moczarowa, żaba trawna.
  • Wykaz gadów na terenie parku: jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, zaskroniec zwyczajny, żmija zygzakowata.
  • Wykaz ssaków zamieszkujących tereny parku: jeż wschodni, kret, ryjówka aksamitna i malutka, rzęsorek rzeczek i mniejszy, mroczek późny, karlik malutki i większy, borowiec wielki, gacek wielkouch, dziki królik, zając szarak, wiewiórka, bóbr europejski, piżmak, nornica ruda, karczownik ziemnowodny, polnik północny, bury i zwyczajny, mysz domowa, szczur wędrowny, badylarka, mysz polna, mysz zaroślowa, mysz leśna, lis, borsuk, wydra, kuna leśna i domowa, łasica, tchórz, norka amerykańska, łasica, dzik, sarna i jeleń europejski. Następną grupą zwierząt na terenie parku są zwierzęta wodne objęte gospodarką rybacką. Na jego terenie występuje 35 gatunków ryb, w tym troć jeziorowa. Te 35 gatunków reprezentuje 12 rodzin. Oprócz tego z minogowatych występuje minóg strumieniowy. W obiektach hodowlanych pojawiły się 2 nowe gatunki - pstrąg tęczowy i jesiotr syberyjski. Pstrąg tęczowy występuje obecnie już w rzece. Z gatunków introdukowanych występują ponadto amur biały, tołpyga biała, karp, karaś srebrzysty i peluga. Z tych gatunków jedynie dwa ostatnie rozmnażają się w warunkach naturalnych. Wśród gatunków pospolitych istnieje znaczna grupa gatunków użytkowych, eksploatowanych gospodarczo oraz grupa gatunków nieużytkowych, o których liczebności można sądzić jedynie z wywiadów z rybakami, brak jest natomiast danych bardziej szczegółowych. Teren parku zamieszkują również raki szlachetne i błotne oraz raki pręgowane. Gatunki chronione ryb i minogów są dość licznie reprezentowane w faunie parku. Lista tych pierwszych zawiera 6 gatunków, z minogów występuje tu jedynie minóg strumieniowy. Najbardziej interesującym gatunkiem w ichtiofaunie parku jest troć jeziorowa. Jej liczebność osiągnęła maksimum w latach sześćdziesiątych po wprowadzeniu ochrony i intensywnego zarybiania. Po tym okresie wskutek braku zainteresowania tym gatunkiem, jej liczebność uległa znacznemu obniżeniu.
  • Do gatunków ryb i minogów chronionych występujących na terenie Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego zalicza się następujące gatunki: różanka, koza, strzebla błotna, minóg strumieniowy, strzebla potokowa, śliz, piskorz.
  • Gatunki użytkowe rzadkie i pospolite: troć jeziorowa, węgorz, sielawa, okoń, szczupak, płoć, wzdręga, leszcz, krąp, lin, karaś, miętus, sieja, sandacz, pstrąg potokowy.
  • Gatunki nieużytkowe rzadkie i pospolite: ukleja, kiełb, ciernik, jazgarz, słonecznica.
  • Gatunki introdukowane: peluga, amur biały, karaś srebrzysty, karp, tołpyga biała, pstrąg tęczowy, jesiotr syberyjski.
• Otulina Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego
  • Lokalizacja: Gmina Dziemiany, Gmina Karsin, Gmina Kościerzyna, Gmina Stara Kiszewa
  • Wielkość: 15 208 ha
•  Kaszubski Park Krajobrazowy
  • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Nowa Karczma
  • Wielkość: 192 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Kaszubski Park Krajobrazowy (KPK) położony jest w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego. Środowisko przyrodnicze KPK reprezentuje zestaw cech typowych dla obszarów młodoglacjalnych, do których należą genetycznie i morfometrycznie urozmaicone rzeźby terenu, połączone z dużą różnorodnością zbiorowisk roślinnych. Stanowi obszar łąk i szuwarów oraz zbiorowisk torfowiskowych z szeregiem rzadkich i chronionych gatunków roślin oraz drzewostany sosnowe.
• Otulina Kaszubskiego Parku Krajobrazowego
  • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Nowa Karczma
  • Wielkość: 2 452 ha

Obszary chronionego krajobrazu (OChK) :

• OChK Borów Tucholskich
  • Lokalizacja: Gmina Karsin, Gmina Kościerzyna, Gmina Stara Kiszewa (pd. -wsch. część powiatu)
  • Wielkość: 13 481 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Obejmuje równiny sandrowe urozmaicone jeziorami wytopiskowymi i rynnowymi. Oś hydrograficzną obszaru stanowi Wda, płynąca wąską doliną, silnie meandrującą, tworzącą piaszczyste łachy i bystrza. Wśród lasów przeważają bory mieszane i świeże. Licznie występują torfowiska. Obszar ten obejmuje m.in. jeziora: Drzęczno, Wygonin, Długie, Grzybno, Prusionki Małe, Prusionki Duże, Wyspa, Białe Błoto i inne oraz rzekę Wdę i Kanał Wdy.
•  OChK Doliny Wierzycy
  • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Liniewo, Gmina Stara Kiszewa
  • Wielkość: 6 602 ha
  • Główne walory przyrodnicze
  • Obejmuje środkowy odcinek doliny z licznymi starorzeczami i dopływami Wierzycy łączącymi szereg jezior. Znajdują się tu fragmenty kompleksów leśnych oraz wartościowa roślinność nieleśna na dnie doliny i jej zboczach. Dolina Wierzycy obejmuje obszar rzeki Wierzycy od granicy drogi we wsi Sarnowy na Wielki Podleś poprzez jezioro Zagnanie, aż do granic powiatu za wsią Górne Maliki. Ponadto OChK Doliny Wierzycy obejmuje swym zasięgiem na terenie powiatu następujące jeziora: Zagnanie, Przywłóczno, Czerwonko, Kozielnia, Krąg, Czyżoń i Wielkie.
•  OChK Doliny Wietcisy
  • Lokalizacja: Gmina Liniewo, Gmina Nowa Karczma
  • Wielkość: 2 552 ha
  • Główne walory przyrodnicze
  • Obszar stanowi głęboko wciętą dolinę meandrującej Wietcisy. Na wierzchowinie kompleksy leśne oraz nieźle zachowane zbiorowiska łąkowe i ziołoroślowe na dnie doliny. Na terenie powiatu kościerskiego obejmuje swym zasięgiem obszar rzeki Wietcisy od granic drogi Nowa Karczma - Szumleś Szlachecki w kierunku wsi Lubieszyn, aż do granic powiatu za wsią Stary Wiec.
•  Gowidliński OChK
  • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Lipusz (pn.-zach. część powiatu)
  • Wielkość: 1 187 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Obszar o młodoglacjalnym krajobrazie wzgórz morenowych i rozległych równin sandrowych. Wśród lasów przeważają bory mieszane i świeże. Obejmuje jezioro Gostomskie i część rzeki Borowa.
•  Lipuski OChK
  • Lokalizacja: Gmina Dziemiany, Gmina Kościerzyna, Gmina Lipusz
  • Wielkość: 17 148 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Obejmuje obszar zalesionych równin sandrowych z licznymi jeziorami rynnowymi (wytopiskowymi, porośnięte borami mieszanymi z enklawami buczyn i lasów dębowo-bukowych. Znaczne są tu też powierzchnie borów świeżych. Obszar ten znajduje się w zachodniej i zachodnio-północnej części powiatu kościerskiego. Swym zasięgiem obejmuje m.in. jeziora: Brzeźno, Raduńskie, Rzunno, Wielkie Sarnowicze, Małe Sarnowicze, Ostronko, Wieckie, Lubiszewskie, Karpno, Sudomie, Krampe, Radolino, Dzierstno, Duży-Zbełk, Słone, Księże, Duże Skrzynki, Sudomie, Mielnica, Żółnowo, Sominko, Kutkówko, Czarne, Babiniec, Moczadła oraz rzekę Czarna Woda.
•  Polaszkowski OChK
  • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Liniewo, Gmina Stara Kiszewa (wsch. część powiatu)
  • Wielkość: 2 448 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Znajduje się tu zespół malowniczo położonych rynien jeziornych, połączonych Małą Wierzycą. W otoczeniu przeważa falista wierzchowina morenowa. Jest tu kilka kompleksów leśnych zdominowanych przez buczyny i grądy. Obszar ten obejmuje  m.in. jeziora: Hutowe, Gatno, Polaszkowskie, Duże, Długie, Wykówko, Piaseczno, Sobąckie, Liniewskie, Wierzchołek, Średnik i Gubel oraz część rzeki Kamionki.
•  Przywidzki OChK
  • Lokalizacja: Gmina Nowa Karczma (pn. - wsch. część powiatu)
  • Wielkość: 20 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
  • Obszar ten stanowi silnie urozmaiconą rzeźbę terenu z rynnami jeziornymi, wzgórzami morenowymi obejmującymi jeziora Grabówko i Małe Kamionki oraz odnogi rzeki Wietcisy. Część Przywidzkiego OChK znajdująca się na terenie powiatu jest stosunkowo mało zalesiona. Głównie spotkać tu można drzewostany, w których dominują buczyny, dęby, graby i lipy.

Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju

• Za pomniki przyrody uznano:
  • pojedyncze drzewa: 41
  • grupy drzew: 14
  • aleje: 2
  • głazy narzutowe: 5

Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe

• Nazwa : Rynna Raduńska
  • Lokalizacja: gmina Kościerzyna
  • Wielkość: 22 ha
  • Główne walory przyrodnicze
  • Rynna Raduńska stanowi zespół jezior raduńskich - północna część powiatu kościerskiego.
• Nazwa : Rynna Dąbrowsko-Ostrzycka
  • Lokalizacja: gmina Kościerzyna
  • Wielkość: 50 ha.
  • Główne walory przyrodnicze
  • Rynna Dąbrowsko-Ostrzycka stanowi zespół jezior dąbrowsko-ostrzyckich - północna część powiatu kościerskiego.

Użytki ekologiczne

• Nazwa : Wësków Bagna
  • Lokalizacja: Loryniec
  • Wielkość: 2,42 ha
  • Główne walory przyrodnicze
  • Stanowią śródleśne oczka wodne, położone w miejscowości Loryniec, gmina Kościerzyna. Celem ochrony jest zachowanie charakterystycznych dla torfowisk wysokich i przejściowych zbiorowisk roślinnych.
• Nazwa : Żôbińsczich Błoto
  • Lokalizacja: Loryniec, Kalisz
  • Wielkość: 1,43 ha
  • Główne walory przyrodnicze
  • Stanowią śródleśne oczka wodne z płem mszarnym, położone w miejscowości Loryniec i Kalisz, na terenie gmin Kościerzyna i Dziemiany. Celem ochrony jest zachowanie charakterystycznych dla torfowisk wysokich i przejściowych zbiorowisk roślinnych.
• Nazwa : Jezioro Pikowe
  • Lokalizacja: Konarzyny
  • Wielkość: 6,68 ha
  • Główne walory przyrodnicze
  • Stanowi śródleśne oczko wodne i torfowisko, położone w miejscowości Konarzyny, na terenie gminy Stara Kiszewa.
• Nazwa : Jezioro Lemańskie
  • Lokalizacja: Konarzyny
  • Wielkość: 4,29 ha
  • Główne walory przyrodnicze
  • Stanowi śródleśne oczko wodne i torfowisko, położone w miejscowości Konarzyny, na terenie gminy Stara Kiszewa.
• Razem wielkość obszaru  jak wyżej objętego ochroną prawną-80605,92ha

Obszary Natura 2000 

• PLB220009 Bory Tucholskie, ogółem 325 076 ha, w woj. pomorskim 215 037 ha
  • Obszar Borów Tucholskich obejmuje wschodnią część makroregionu Pojezierza Południowopomorskiego. W jego skład wchodzą następujące mezoregiony: Bory Tucholskie, wschodnia część Równiny Charzykowskiej, północno-wschodnia część Pojezierza Krajeńaskiego, północna część Doliny Brdy oraz północna część Wysoczyzny Świeckiej. Obszar jest dość jednolitą równiną sandrową, rozciętą dolinami Brdy i Wdy oraz urozmaiconą licznymi jeziorami, oczkami wodnymi i wzniesieniami o charakterze moreny dennej. Dominują siedliska leśne, przede wszystkim bory sosnowe.
  • Typowy obszar młodoglacjalny, obejmujący w większości jałowe piaski. Rzeźba terenu ostoi jest urozmaicona, występują tu wysoczyzny i rozległe wzórza, liczne pagórki oraz doliny i rynny. Sieć wodna jest silnie rozwinięta (wody zajmują ok. 14% powierzchni). Ostoję odwadnia rzeka Brda wraz ze swymi licznymi dopływami, z których najważniejszym jest Zbrzyca. Wiele rzek charakteryzuje duży spadek i silny prąd. Wśród jezior liczne są jeziora przepływowe połączone z systemem wodnym Brdy; sporo jest jezior oligotroficznych i mezotroficznych, nieliczne są eutroficzne, a torfowiskom towarzyszą dystroficzne. W sumie jest ok. 60 jezior; największe Charzykowskie - 1363 ha, zaś najgłębsze Ostrowite - 43 m. Lasy (ok. 70% obszaru) to głównie bory świeże, ale także bagienne i suche; występują też grądy, lasy bukowo-dębowe, łęgi i olsy. Liczne torfowiska. Grunty orne, łąki i pastwiska pokrywają ok. 15% terenu. Ostoję odwadnia rzeka Brda wraz ze swymi licznymi dopływami, z których najważniejszym jest Zbrzyca. Wiele rzek charakteryzuje duży spadek i silny prąd.
• PLH220034 Jeziora Wdzydzkie 12812,8 ha-patrz wyżej Wdzydzki Park Krajobrazowy
• PLH220009 Dolina Środkowej Wietcisy 430,87 ha
  • Obszar ten (kod obszaru PLH220009) obejmuje środkowy odcinek doliny Wietcisy, wraz z jej przełomem. Fragment doliny charakteryzuje się dużym spadkiem (ok. 30 m) i znacznymi różnicami w wysokości względnej między dnem doliny a otaczającymi ją kulminacjami terenu (50-60 m). Dno doliny porośnięte jest głównie przez wilgotne łąki oraz lasy łęgowe. Zbocze doliny zajmują głównie lasy grądowe, u ich podnóży występują liczne wysięki wód. Dominują tutaj dobrze zachowane łęgi olszowe w kompleksie ze zbiorowiskami źródliskowymi i łąkowymi. Większość obszaru położona jest na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Wietcisy a niewielka część na terenie Przywidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu
• PLH220081 Rynna Dłużnicy – 353,4 ha
  • Obszar bardzo wartościowy pod względem przyrodniczym, przede wszystkim ze względu na: znaczący powierzchniowo na dnie doliny udział siedliska 7230 ("Górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk", w podtypie "Torfowiska źródliskowe i przepływowe Polski północnej"), kompleks przestrzenny innych typów siedlisk przyrodniczych, obejmujący związane z wodami źródliskowymi i wysiękami - źródliska wapienne *7220, źródliskowe lasy olszowe na niżu *91E0, ponadto wilgotne łąki oraz dobrze zachowane szuwarowe i bagienne zbiorowiska na obrzeżach jezior i cieku. Wartość obszaru podnoszą dodatkowo takie cechy, jak: naturalny przebieg cieku i brak funkcjonującej obecnie sieci odwadniającej, ogólnie dobry stan zachowania mokrych siedlisk, występowanie gatunków roślin objętych ochroną prawną, zagrożonych, rzadkich i reliktowych, brak siedlisk zdegradowanych, dotychczas umiarkowane Użytkowanie i przekształcenia gospodarcze, sprzyjające utrzymywaniu się flory ekstensywnie Użytkowanych mokrych łąk i pastwisk, walory krajobrazowe wąskiej rynny z ciekiem łączącym niewielkie jeziora, torfowiskami i łąkami oraz leśnymi zboczami, wartościowy świat zwierząt, m.in. z obecnością bobra (Ŝeremia) i terytorium bielika.
• PLH220070 Jezioro Krąg – 425,1 ha
  • Obszar w jednej trzeciej stanowią wody śródlądowe, około jednej czwartej stanowią zarówno siedliska rolnicze jak i siedliska łąkowe i zaroślowe, pozostałą część terenu zajmują lasy iglaste.
  • Obszar ma rzeźbę terenu charakterystyczną dla obszarów młodoglacjalnych i obejmuje swoim zasięgiem wytopiskowe zagłębienie terenu z jeziorem Krąg oraz tereny do niego przyległe z cennym torfowiskiem źródliskowym, położonym w rynnie dochodzącej do wschodniej zatoki jeziora Krąg.
  • Jest to obszar o klimacie stosunkowo chłodnym. Ze względu na dominację powierzchniową jeziora na danym obszarze, a także terenów będącym pod wpływem wód jeziornych, przeważającym typem roślinności jest roślinność związana ze zbiorowiskami wodnymi, bagiennymi i wilgotnymi. Nad jeziorem dominują szuwary różnego typu a także roślinność wodna. Na obszarze wyróżniono 2 rodzaje siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Najcenniejszym jest torfowisko źródliskowe. Jest ono jednym z najcenniejszych ekosystemów nie tylko w Polsce, ale i w Europie. W granicach tego torfowiska występują dwa cenne gatunki roślin z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG lipiennik Loesela oraz skalnica torfowiskowa. Populacje tych obydwóch gatunków są jednymi z najliczniejszych w skali Polski i są wyjątkowo dobrze zachowane. Poza torfowiskiem występuje tu malownicze jezioro eutroficzne z bogatą szatą roślinną zbiorowisk nadwodnych. Na obszarze znajduje się także wiele rzadkich gatunków roślin, co czyni go wyjątkowo interesującym pod względem florystycznym.
• PLH 220082 STARY BUKOWIEC – 308,4 ha
  • Falisty teren zajęty przez pola uprawne i ugory, a częściowo ubogie lasy sosnowe na gruntach porolnych, z zagłębieniami, w których występują torfowiska przejściowe, w przeszłości eksploatowane. W dołach potorfowych i oczkach różnej wielkości występuje strzebla błotna. Potencjalne zagrożenie stanowią: zasypywanie zbiorników ze strzeblą, ich osuszanie oraz procesy naturalnego zarastania, a także zanieczyszczenia wody środkami z działalności rolniczej oraz ewentualność zarybiania większych oczek gatunkami ryb drapieżnych.
• PLH220088 DĄBRÓWKA – 504,6 ha
  • Ostoja znajduje się w czołówce najwartościowszych siedlisk strzebli błotnej w regionie. Występują tu w większości dobrze zachowane, rozległe i bezodpływowe zbiorniki i wyrobiska potorfowe o małym zagrożeniu, z liczną populacją strzebli błotnej Eupallasela perenurus (kod 4009). Ostoja chroni głównie siedlisko tego gatunku.
  • Jeden ze zbiorników, koło Dąbrówki, jest siedliskiem elismy wodnej Luronium natans (kod 1831).
  • Ostoja jest także miejscem występowania szeregu torfowisk przejściowych (kod 7140), zbiorników dystroficznych (kod 3160) oraz bogatych populacji roślin typowych dla nich. Szczególnie wartościowe są trzy torfowiska i towarzyszące im zbiorniki: jedno położone na SW od Kłobuczyna, dwa - znajdujące się na NE od Dąbrówki. Na torfowisku "Dąbrówka" występują niewielkie fitocenozy rzadkiego zbiorowiska z Drosera intermedia i Eriophorum angustifolium, wykształcone na nagim torfie (siedlisko 7150). Śródpolny, mały zbiornik wodny z grążelem drobnym Nuphar pumila w rejonie Śledziowej Huty. Dość wartościowy kompleks wrzosowisk i psiar z jałowcami (kod 6230) na mineralnym obrzeŜu torfowiska położonego bezpośrednio na południowy-zachód od Kłobuczyna. Najcenniejszymi z gatunków roślin, poza elismą wodną, są: widłaczek torfowy Lycopodiella inundata, grążel drobny Nuphar pumila oraz pływacze drobny i zwyczajny Utricularia minor, U. vulgaris, a także bebłek błotny Peplis portula. Szerokie otoczenie zatorfionych obniżeń i zbiorników wodnych, obejmujące głównie ich zlewnie bezpośrednie: o małych wartościach przyrodniczych (lasy porolne, pola, pastwiska). Miejscami występuje kwaśna buczyna niżowa.
• PLH220073 Leniec nad Wierzycą – 25 ha
  • Nieduży obszar, obejmujący fragment doliny Wierzycy oraz brzeg Jeziora Wierzysko i przyległy las na siedlisku grądu subatlantyckiego, z obecnością zagłębienia z torfowiskiem przejściowym i oczkami dystroficznymi. Nad rzeką występują łąki, a na ich skraju pod lasem, jest stanowisko leńca bepodkwiatkowego Thesium ebracteatum. Obecność stanowiska leńca bepodkwiatkowego Thesium ebracteatum, jednego z kilku zaledwie podawanych niegdyś w województwie, a drugiego wskazanego do objęcia ochroną w tutejszej sieci Natura 2000. Jest ono obserwowane od 27 lat, co wskazuje na trwanie populacji chronionego gatunku w tym miejscu. Oprócz tego, w ostoi są siedliska: grądu subatlantyckiego oraz torfowiska przejściowego i zbiorników dystroficznych, a także wilgotnych łąk nad rzeką.
• PLH220094 DOLINA WIERZYCY – 347,1 ha
  • Obszar obejmuję dolinę Wierzycy, o długości około 21 km, miedzy jazem w Czarnocińskich Piecach a mostem drogowym w Starogardzie Gdańskim. Rzeka ma charakter podgórski. Koryto rzeczne ma tutaj szerokość do kilkunastu metrów, głęboko wcina się w otaczający teren tworząc wyraźne jary i wąwozy. Wierzyca jest stosunkowo niewielka rzeką o bardzo bogatej ichtiofaunie. Stwierdzono tutaj silne populacje conajmniej 2 gatunki ryb z zał. II Dyrektywy Siedliskowej – brzanki i głowacza białopłetwego. W przypadku brzanki jest to najbardziej na północ wysunięte jej stanowisko w Polsce. Stwierdzono tu także występowanie kilku innych, cennych gatunków ryb związanych z szybko płynącymi rzekami – pstrąga potokowego, lipienia, piekielnicy, strzebli potokowej i śliza. Występują tu także stabilne populacje dwóch gatunków ssaków z zał. II Dyrektywy Siedliskowej – wydry i bobra.
• PLH220090 NOWA SIKORSKA HUTA -176,1 ha
  • Ostoja leży na Pojezierzu Kaszubskim, między Nową Sikorską Hutą a Kłobuczynem, w powiatach kartuskim i kościerskim. Obejmuje swym zasięgiem fragment wysoczyzny morenowej o rzeźbie falistej z lokalnym wyniesieniem Serża Góra oraz z zespołem niewielkich torfowisk i oczek wodnych w lokalnych obniżeniach terenu. Większość oczek ma charakter zbiorników dystroficznych. Zdecydowaną większość powierzchni terenu zajmują lasy iglaste (85%), natomiast pozostałą część siedliska rolnicze. Powierzchnie wysoczyznowe zajęte są w przewadze przez leśne zbiorowiska zastępcze z sosną, świerkiem i brzozą w drzewostanach, w części przez odłogowane pola i grunty orne. W obrębie torfowisk wykształciła się głównie roślinność mszarna. W dystroficznych oczkach wodnych i dołach potorfowych występują agregacje pływaczy Utricularia vulgaris, U. minor.
  • Na obrzeżach torfowisk obecne są wąskie pasy łąk, lokalnie suche wrzosowiska. W ostoi znajduje się kilka śródleśnych, niewielkich zbiorników z dość liczną strzeblą. Powierzchnia tych zbiorników wynosi od 0,03 ha do 0,37 ha (razem 0,50 ha). W zbiornikach strzeblowych stwierdzono też liczne karasie pospolite i pojedyncze karasie srebrzyste.
• PLH220074 LUBIESZYNEK - 683.1 ha
  • Pagórkowaty teren, zajęty głównie przez pola uprawne (96%) i użytki zielone (7%), z rozrzuconymi w zagłębieniach oczkami wodnymi oraz niewielkimi torfowiskami z dołami potorfowymi. Występuje tu w wielu zbiornikach strzebla błotna.
• PLH220083 WIELKI KLINCZ – 288,2 ha
  • Lekko falisty teren z polami uprawnymi i rozrzuconymi gospodarstwami, położony na południowy wschód od zwartej zabudowy Wielkiego Klincza. W zagłębieniu terenu obecne jest torfowisko przejściowe, w przeszłości eksploatowane, z kilkoma wyrobiskami - oczkami wodnymi, o charakterze dystroficznym, w których występuje strzebla błotna. Otacza je zubożały bór bagienny i brzeziny oraz pas łąki.
  • Skupienie zbiorników z bogatą populacją strzebli błotnej, w terenie, który wydaje się umożliwiać bezpieczne bytowanie tego gatunku w przyszłości, przy podjęciu ochrony. Stanowi ważne uzupełnienie sieci ostoi, tworzonych dla ochrony wymienionego gatunku w województwie pomorskim, skupiającym największe jego zasoby w kraju.
• PLB220077 MŁOSINO – LUBNIA
  • Jedna z dwóch w Polsce znanych kolonii rozrodczych nocka łydkowłosego (budynek leśniczówki w Lubni) wraz z jeziorami stanowiącymi żerowiskami tego zagrożonego wymarciem gatunku nietoperza (kategoria EN według Polskiej Czerwonej Księgi). 
  • Jeden z najlepiej zachowanych płatów borów chrobotkowych na Pomorzu, w części chroniony w rezerwacie "Bór Chrobotkowy", ze stanowiskami chronionych, rzadkich i zagrożonych gatunków porostów naziemnych (ponad 40 gatunków). Do najcenniejszych należą: płucnica niwalna Flavocetraria nivalis (gatunek wysokogórski, jedno z dwóch stanowisk na niżu polskim, zagroŜony w kraju - EN), chrobotek alpejski Cladonia stellaris (gatunek górski, zagrożony w kraju - EN) i grzybinka cielista Baeomyces carneus (bardzo rzadki i krytycznie zagrożony w kraju - CR, znaleziony na terenie ostoi pierwszy raz na Pomorzu od 100 lat).
  • Znajduje się tu m.in. najbogatsza w Polsce populacja, bardzo rzadkiego chróścika tasiemcowatego (fińskiego) Stereocaulon taeniarum (narażony w kraju - kategoria VU). Łącznie, lichenobiota rezerwatu liczy 70 gatunków;
  • Dobrze zachowane jeziora lobeliowe - jez. Kły, Chińskie (Cyrkowiec) i Zmarłe Duże - z licznymi populacjami Lobelia dortmanna. Bardzo liczna i dobrze zachowana populacja Luronium natans w jeziorze Chińskie (Cyrkowiec). Dwa jeziora ramienicowe (jez. Wielewskie i Skąpe) z dużymi powierzchniami łąk ramienicowych.
  • Ponadto dobrze zachowały się tu torfowiska przejściowe. Stwierdzono na tym obszarze fragmenty zbiorowisk szuwarowych, w tym szuwaru kłociowego oraz zbiorowiska muraw napiaskowych z dużym udziałem porostów, w tym Cetraria nivalis. Rodzaje siedlisk z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej (13 zidentyfikowanych) zajmują 40,2% obszaru.
  • Są tu stanowiska szeregu rzadkich i ginących gatunków roślin zarodnikowych i naczyniowych, m.in. Ranunculus reptans,

Ścieżki edukacyjne

• nazwa: ścieżka przyrodnicza nad jeziorem Rzuno w Dziemianach – renowacja ścieżki i wyposażenie jej w nowe tablice edukacyjne
• długość: 3 km   
• podstawowa tematyka: flora i fauna lasów, formy ochrony przyrody.

Wycieczki z przewodnikiem

• nazwa obiektu chronionego Wdzydzki Park Krajobrazowy
• ilość wycieczek 5 po pieszej ścieżce przyrodniczej we Wdzydzach Kiszewskich

Prelekcje

• nazwa obiektu chronionego: Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • tematyka prelekcji:  płazy WPK, gospodarka odpadami, papier czerpany, ptaki, kultura kaszubska, flora i fauna WPK, moje najbliższe otoczenie, drzewa naszych lasów, zanieczyszczenia powietrza, ryby wód słodkowodnych, ekosystem lasu, zwierzęta lasów, życie lasu zimą, ptasie wędrówki, nietoperze, bobry,
• ilość prelekcji w Izbie Edukacyjnej WPK:
  • w Kościerzynie: około 160 prelekcji ogółem,
  • w Zielonej Szkole w Schodnie – około 350 ogółem.
  • łącznie w warsztatach uczestniczyło w 2009 roku    około 6000 osób.

Wydawnictwa – podać:

• Tytuł „Czynna ochrona troci jeziorowej”
  • nakład 5000 szt.
  • wydawnictwo jednorazowe
• Tytuł „Ratując raka szlachetnego”.
  • nakład 2500 szt.
  • wydawnictwo jednorazowe
• Tytuł "Wdzydzki Park Krajobrazowy 25 lat ochrony i popularyzacji wartości"
  • nakład 1000 szt.
  • wydawnictwo jednorazowe

• nazwa projektu „Budowa przepławki dla ryb na rzece Trzebiocha w miejscowości Grzybowski Młyn, gmina Kościerzyna na obszarze Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego”  
  • czas realizacji  27.09.2007– 20.10.2009
  • poniesione dotychczas nakłady 401 545,16 zł
  • wartość całego projektu 401 545,16 zł
• nazwa projektu „Edukacja ekologiczna na rzecz ochrony przyrody Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego”   
  • czas realizacji 11.12.2009
  • poniesione dotychczas nakłady   72 014,00 zł
  • wartość całego projektu 72 014,00 zł
• nazwa projektu „Ochrona przyrody i edukacja ekologiczna we Wdzydzkim Parku Krajobrazowym
  • czas realizacji 2009 r.
  • poniesione dotychczas nakłady ok. 93 000 zł
  • wartość całego projektu 115 000 zł
• nazwa projektu „Dofinansowanie działalności Zielonej Szkoły w Schodnie”
  • czas realizacji 2009 r.
  • poniesione dotychczas nakłady ok. 300 000 zł
  • wartość całego projektu ok. 305 000 zł

Park Narodowy - brak

• Nazwa: Kwidzyńskie Ostnice
  • Lokalizacja m.Kwidzyn
  • Wielkość 0,2 ha
  • Główne walory przyrodnicze:

• Nazwa: Jezioro Liwieniec
  • Lokalizacja gm. Prabuty
  • Wielkość 82,8 ha

• Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Kwidzyńskiej
  • Lokalizacja część Żuław Wiślanych w dolinie Dolnej Wisły
  • Wielkość 1 597 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    Rozbudowana sieć hydrograficzna. Cechą charakterystyczną jest silnie zróżnicowana roślinnośc terenów podmokłych
• Nazwa: Ryjewski Obszar Chronionego Krajobrazu
  • Lokalizacja gm. Ryjewo
  • Wielkość: 3 065 ha / z czego w powiecie kwidzyńskim 3 025 ha/
  • Główne walory przyrodnicze:
    Zajmuje zbocza Doliny Wisły i jej strefe krawędziową ze zbiorowiskami grądów subkontynentalnych i borów mieszanych.
• Nazwa: Sadliński Obszar Chronionego Krajobrazu
  • Lokalizacja gm. Sadlinki
  • Wielkość: 6 879 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    Obejmuje grądy subkontynentalne na zboczach doliny Wisły oraz fragment doliny Liwy
• Nazwa: Morawski Obszar Chronionego Krajobrazu
  • Lokalizacja gm. Gardeja
  • Wielkość: 2 909 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    Fragment Pojezierza Iławskiego o łagodnych wzgórzach morenowych, wokół zespołu tzw. Jezior Morawskich: Morawy, Klasztorne, Leśne, Kucki, Różan i Rybno. Są to tereny o dużych wartościach turystyczno- rekreacyjnych.
• Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Dzierzgoń
  • Wielkość 5 630 ha (w powiecie kwidzyńskim1 603 ha)
  • Główne walory przyrodnicze:
    Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są niecki jezior rynnowych : Dzierzgoń i Balewskie wraz z terenami przyjeziornymi oraz dwa kompleksy leśne: las mieszany świeży, miejscami las wilgotny i ols
• Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Białej Góry
  • Wielkość 3 971 ha (w powiecie kwidzyńskim 518 ha)
  • Obejmuje międzyrzecza Wisły- Leniwki i Nogatu oraz tereny położone między Nogatem a ścianą lasu rosnącego na zboczu doliny Wisły. Brzegi porastają oczerety i szuwary stwarzające dogodne warunki bytowania i lęgu ptactwa wodnego i błotnego.
• Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Liwy
  • Wielkość5 397 ha (w powiecie kwidzyńskim 1 213 ha)
  • Główne walory przyrodnicze:
    Fragment Pojezierza Iławskiego obejmujący dolinę Liwy ze znacznym kompleksem subkontynentalnych prądów.
• Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju

• m. Kwidzyn - 45 szt. w tym:
  • trzy pomniki w postaci głazów narzutowych
  • drzewa: dęby szypułkowe, grab pospolity, wiąz, jesion wyniosły, kasztanowiec zwyczajny, grusza pospolita, topola biała, wiązy górskie, lipy drobnolistne, klony pospolite, miłorzęby dwuklapowe, cisy pospolite, buk pospolity
• gm. Kwidzyn- 10 szt / w tym 2 grupy drzew - 3 szt. i 2 szt. . / - drzewa: dęby szypułkowe, topole białe, buk pospolity
• gm. Gardeja - 23 szt. - drzewa: buk pospolity, lipa drobnolistna, dęby szypułkowe
• gm. i m. Prabuty - 26 szt.- drzewa : świerk pospolity, buk pospolity, lipy drobnolitne, sosny pospolite, dęby szypułkowe,
• gm. Ryjewo- 9 szt.- drzewa: żywotnik olbrzymi, dęby szypułkowe
• gm. Sadlinki - 13 szt. w tym:drzewa: wierzba, topola biała, kasztanowiec biały, sosna pospolita, buki pospolite
  • 1 grupa drzew: topole, osiki
  • głaz

• w gminie Gardeja o powierzchni 36,7 ha ( tereny bagienne i łąka śródleśna)

 Obszary Natura 2000

• Ścieżki edukacyjne
  • Nazwa: Ścieżka przyrodniczo –leśna w Sadlinkach
    • Długość: 2,2 km  
    • Podstawowa tematyka: Trasa powstała w 1997 roku na terenie Sadlińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Gospodarzem ścieżki jest Nadleśnictwo Kwidzyn. Wytyczona ścieżka daje możliwość poznania ciekawych obiektów przyrodniczych, podziwiania widoków z tarasu widokowego na Dolinę Wisły. Trasa ma cel także edukacyjny – znajdują się 22 przystanki tematyczne i tablice informacyjne przedstawiające m.in. profil glebowy, budowę drzewostanu, gatunki drzew leśnych, życie w martwym pniu, ptasi budzik.
  • Nazwa: Piesza ścieżka leśna w Rodowie
    • Długość: od 2,2 do 5,5 km w zależności od wariantu przejścia
    • Podstawowa tematyka: Początek i koniec trasy ma miejsce przy siedzibie Centrum Artystyczno - Ekologicznego w Rodowie, gmina Prabuty. Ścieżka daje możliwość poznania form ochrony przyrody, zróżnicowanych struktur przyrodniczych oraz tematykę hodowli lasu.
  • Nazwa: Ścieżka edukacyjna w Barcicach
    • Długość: 1,4 km  
    • Podstawowa tematyka: Ścieżka powstała przy współpracy Nadleśnictwa
    • Kwidzyn i Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Barcicach. Ma na celu przybliżyć zainteresowanym tajniki przyrody i las. Tablice informacyjne przedstawiają m.in. budowę lasu, fazy wzrostu drzewostanu, mieszkańców lasu, ptasi budzik. Jest to również miejsce wypoczynku
• Wycieczki z przewodnikiem
  • Brak danych
• Prelekcje
  • Brak danych
• Wydawnictwa .
  • Brak danych

Brak danych

1. Wymienić występujące formy ochrony przyrody
1.1 Park Narodowy
Nazwa  Słowiński Park Narodowy Lokalizacja Gmina Wicko Wielkość: 1627 ha
Główne walory przyrodnicze
• Lokalizacja: jest położony w obszarze dwóch powiatów lęborskiego i słupskiego. W powiecie lęborskim znajduje się na terenie gminy Łeba, Wicko i zajmuje część Charbrowa
• Wielkość: 32744,03 ha w tym 11171,14 ha stanowią wody Bałtyku, z tego w obszarze powiatu lęborskiego znajduje się 2743,97 ha
• Główne walory przyrodnicze:
Jeden ze Światowych Rezerwatów Biosfery, niezwykle atrakcyjny turystycznie z unikalnymi na skalę europejską wydmami ruchomymi przesuwającymi się z prędkością dochodzącą do 15 m rocznie, z przybrzeżnymi jeziorami Gardno i Łebsko oraz przylegającymi do nich terenami. Występuje tu bogactwo i różnorodność flory i fauny, min. endeniczny gatunek siei łebskiej. Prawie 20% zbiorowisk roślin wydmowych, borowych, torfowiskowych i łąkowych nie występuje poza terenem SPN lub ma w nim główne centrum rozmieszczenia w Polsce. Torfy wysokie położone w obrębie SPN zostały objęte rezerwatem przyrody o ogólnej powierzchni 314,63 ha z czego 30,76 ha znajduje się w powiecie lęborskim. Park obfituje w miejsca lęgowe i żerowiska około 250 gatunków ptaków, co stanowi prawie 75% awiafauny Polski. Kompleksy leśne i łąki są miejscem występowania bardzo licznej populacji jelenia, sarny, dzika, lisa i kuny. Rzadziej można spotkać gronostaje, wydry, daniele i łososie. W strefie przybrzeżnej Bałtyku obserwowane bywają zagrożone wyginięciem foki i morświny. Niezwykłą urodę SPN kształtują zaskakujące kontrasty. Sąsiadują tutaj bezpośrednio ze sobą skrajnie odmienne środowiska. Wzajemnie się przenikają biocenozy wydmowe, leśne, bagienne, wodne i łąkowe. Na terenie parku znajdują się rezerwaty przyrody z tego 30% obszarów objętych jest ochroną ścisłą i 14% częściową.
1.2 Rezerwat przyrody

1.2.1 Nazwa         Karwickie Źródliska 
Lokalizacja Karwica  Wielkość  3,22 ha + 38,84 ha otulina
Główne walory przyrodnicze: obszar źródliskowy wraz z otaczającym lasem oraz charakterystycznymi, rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin
Centralnym miejscem rezerwatu jest fragment torfowisk z licznymi ciekami wodnym, porośniętymi olchą.
To fragment naturalnych źródlisk rzeki Unieszynki oraz rzadkie gatunki flory i fauny w pobliżu wsi Karwica. Centralnym miejscem rezerwatu jest fragment torfowisk z ciekami wodnymi występującymi dość licznie porośniętymi olchą. Woda wydobywa się ze stoków porośniętych ponad stuletnim drzewostanem, bukowym, otaczających całość rezerwatu spływa i zasila rzeczkę. Poza dwoma głównymi gatunkami drzew występuje tu niezliczona ilość gatunków runa, warstwy krzewów i drzew. Różnica wzniesień między północną i południową granicą rezerwatu to kilkadziesiąt metrów wysokości bezwzględnej.

1.2.2.Nazwa Mierzeja Sarbska Lokalizacja Gmina Łeba Wielkość 546,43 ha
Lokalizacja: Miasto Łeba
Wielkość: pow. 546,63 ha , z czego w mieście Łeba 300 ha, w gm. Wicko 29,09 ha
Główne walory przyrodnicze:
Rezerwat krajobrazowy położony na pograniczu powiatu lęborskiego i wejherowskiego. Poza Słowińskim Parkiem Narodowym, jedyna na polskim wybrzeżu z ruchomymi wydmami parabolicznymi. Znajdują się tu bardzo cenne zagłębienia wypełnione torfem i dobrze zachowane bory bażynowe oraz olsy. Ostoja puchacza. Jeden z najcenniejszych rezerwatów na polskim wybrzeżu.

1.2.3. Nowe Wicko
Lokalizacja gm. Wicko, położony w dolinie Łeby na zachód od wsi Wicko
Wielkość 24,49 ha
Główne walory przyrodnicze:
Rezerwat florystyczny, chroni silnie zarośnięte jezioro eutrofizyczne oraz zbiorowiska szuwarowe, zarośla łozowe, oles, łęg i brzezinę bagienną. Najcenniejsze elementy florystyczne to: narecznica grzebieniasta oraz chronione gatunki - woskownica europejska, porzeczka czarna i kruszyna pospolita.

1.2.4.Nazwa Las Górkowski Lokalizacja Gmina Wicko  Wielkość 99,40 ha
Lokalizacja: Rezerwat położony w gm. Wicko, na terenie Nadleśnictwa Łeba w Obrębie Łeba, przy osadzie Górka
Główne walory przyrodnicze:
Rezerwat chroni zbiorowiska roślinne wykształcone na glebach torfowych oraz obszar naturalnej retencji wodnej. Rezerwat stanowi enklawę leśną położoną wśród rozległych połaci łąk doliny Łupawy. Tworzą ją fitocenozy brzeziny bagiennej z udziałem bagna zwyczajnego, boru mieszanego sosnowo - dębowego oraz olszyny bagiennej. W podszycie występuje wiele gatunków chronionych m. in. Konwalia majowa, paprotka zwyczajna, porzeczka czarna, kruszyna pospolita i kalina koralowa. Rezerwat stanowi ostoję licznych gatunków ptaków i ssaków.

1.2.5.Nazwa    Łebskie Bagno  Lokalizacja pradolina rzeki Łeby – okolice wsi Redkowice i Niebędzino Wielkość 111,32 ha
Główne walory przyrodnicze
Obejmuje ochroną  populacje 5 gatunków roślin kwiatowych, populacje 4 gatunków mchów umieszczonych na czerwonej liście Polski. Ochrona obejmuje fitocenozy mszarne, fitocenozy boru bagiennego oraz brzeziny bagiennej. Istotną rzeczą jest ochrona zdegradowanego siedliska torfowiska wysokiego zdolnego do regeneracji. 
Łebskie Bagno jest torfowiskiem wysokim typu bałtyckiego, o naruszonej równowadze ekologicznej w wyniku niewłaściwego użytkowania.

1.2.6. Nazwa Czarne Bagno  Lokalizacja pradolina rzeki Łeby – okolice wsi Niebędzino i Janowiczki Wielkość 102,86 ha
Główne walory przyrodnicze
Obejmuje fragment złoża torfu wysokiego wraz z dystroficznym jeziorkiem z rzadkim zespołem grążela drobnego Nupharetum pumilii. Występuje tu wiele gatunków roślin naczyniowych objętych ochroną, w tym 8 objętych ochroną ścisłą, m.inn.: Rosiczka okrągłolistna, Wrzosiec bagienny, Woskownica europejska, Grążel drobny, Malina moroszka. Chronionych jest 14 gatunków mchów i 1 gatunek porostów z V Załącznika Dyrektywy Siedliskowej, 11 gatunków mchów torfowców objętych w Polsce ochroną ścisłą,11 gatunków mchów właściwych i torfowców podlegających ochronie częściowej, 2 gatunki porostów chronione częściowo, 3 gatunki torfowców zamieszczone na krajowej Czerwonej Liście. W rezerwacie Czarne Bagno objęto ochroną następujące zespoły roślinne: fitocenozy mszarne oraz wilgotnych wrzosowisk na torfie wysokim, bór bagienny Vaccinio uliginosi-Pinetum   oraz brzezinę bagienną Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis.

1.3 Park krajobrazowy
Brak..

1.4 Obszary chronionego krajobrazu
Nazwa: "Fragment Pradoliny Łeby i wzgórza morenowe na południe od Lęborka"
Lokalizacja: na południe od Lęborka
Wielkość: powierzchnia 16731 ha, w tym 16 131 pow. lęborski, 600 ha - pow. słupski.
Główne walory przyrodnicze:
Przeważa krajobraz strefy krawędziowej Pradoliny Łeby - Redy. Zbocza i krawędzie pradoliny oraz na południe od nich położone wzgórza morenowe porastają lasy o bogatym składzie gatunkowym i zróżnicowanej strukturze wiekowej. Urok tego obszaru podkreśla szeroka pradolina, przełomy rzek Unieszynki, Sitnicy i Okalicy oraz tereny położone po wschodniej stronie Jeziora Lubowidzkiego. Jest to miejsce rekreacji dla mieszkańców Lęborka

Nazwa  Dolina Łupawy  Lokalizacja Oskowo, Siemirowice Wielkość
Główne walory przyrodnicze
Jest to teren blisko 1000 hektarów pod nazwą Dolina Łupawy, w skład której wchodzą doliny dwóch rzek: części Łupawy i Bukowiny. 16 powierzchni Użytków Ekologicznych zajmujących obszar 31,83 ha stanowią również cenne przyrodniczo tereny. Poza tym wszelkie pojedyncze stanowiska roślin chronionych i rzadkich znajdują się pod szczególną opieką miejscowych leśników.
Unikalność obszaru tworzy bogata fauna oraz rzadkie i zagrożone gatunki roślin z Polskiej Czerwonej Księgi. Poza tym to jedno z największych skupisk źródlisk na Pomorzu.
Obszar obejmuje doliny rzek Łupawy i Bukowiny od wypływu z jeziora i zajmuje powierzchnię 5508,63 ha.
W granicach obszaru występują: naturalne, głębokie koryta rzeczne Łupawy i Bukowiny; źródliska i niewielkie potoki (dopływy); rozległe obszary łęgu o podgórskim charakterze (Carici remotae-Fraxinetum) na zboczach doliny, jak również grądy dębowo-grabowe (Stellario-Carpinetum) w wielu wąwozach oraz buczyny (Luzulo-Fagetum) i (Asperulo-Fagetum) oraz podmokłe łąki, torfowiska przejściowe i wysokie, oraz dystroficzne jeziora w bezodpływowych obszarach. Obszar chroni 14 typów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Są to jednocześnie ważne siedliska fauny, niezwykle tu bogatej. Dodatkową wartość stanowią: górski i podgórski charakter rzeki, jedno z największych skupisk źródlisk na Pomorzu oraz duże kompleksy łęgów o podgórskim charakterze. Występują tu rzadkie i zagrożone gatunki roślin z Polskiej Czerwonej Księgi, bardzo liczna populacja słodkowodnego glonu Hildenbrandtia rivularis, świadcząca o czystości wód oraz cenne gatunki ryb łososiowatych. Dolina Łupawy stanowi siedlisko ptaków drapieżnych oraz ptaków wodno-błotnych i terenów łąk. Gatunki ryb takie jak: węgorz europejski, kleń, jelec, miętus, pstrąg potokowy oraz troć wędrowna są w Polsce prawnie chronione.
Zagrożeniem dla doliny rzeki Łupawy mogą być prace hydro-inżynieryjne, zaprzestanie użytkowania (np. wypasu lub wykaszania) łąk i soligenicznych torfowisk, intensyfikacja gospodarki leśnej, wycinanie drzew, zwłaszcza na stromych zboczach doliny, wąwozów i źródlisk oraz lokowanie w granicach obszaru i w jego sąsiedztwie inwestycji powodujących zanieczyszczenia wód.
1.5 Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
Drzewa powiatu:
Klon zwyczajny - 8
Buk zwyczajny - 53
Dąb szypułkowy - 57
Lipa drobnolistna - 26
Grab pospolity - 1
Jarząb szwedzki - 1
Grab zwyczajny - 3
Platan klonolistny – 6
Daglezja zielona – 1
Klon jawor – 1
Sosna zwyczajna – 3
Dąb bezszypułkowy -7
Cis pospolity – 2
Kasztan jadalny – 2
Jesion wyniosły – 8
Wiąz górski – 1

1.6 Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
Projektowany:
Dretowskie Buczyny – 34,80 ha
Przedmiotem ochrony tego zespołu są zbiorowiska kwaśnych buczyn z przeszło 100-letnim drzewostanem, a także grądów pomorskich i lasów dębowo – bukowych. Jednocześnie jest to cenny krajobraz fragment obszaru miasta Lęborka obejmujący najwyższe tu wzgórza morenowe i dość wyraźnie wyróżniający się nawet w skali strefy krawędziowej Pojezierza Kaszubskiego.

1.7 Użytki ekologiczne

L.p.
 Nazwa obiektu Cel ochrony Powierzchnia
/ha/ Położenie Numer w rejestrze Wojewody Pomorskiego
1 Ciągi Słonek zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych 1,56 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Mikorowo
Leśnictwo - Uniesin
Oddział – 10lp, 110c 314
2 Trójkątna Łączka zachowanie biocenoz łąkowych 1,66 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Cewice
Leśnictwo – Leśnik
Oddział – 136d 315
3 Storczykowa Łączka zachowanie biocenoz łąkowych i cennych gatunków roślin 4,81 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Cewice
Leśnictwo – Jeziernik
Oddział – 120c, j 316
4 Marglowa Łąka zachowanie biocenoz łąkowych 2,57 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Cewice
Leśnictwo – Jeziernik
Oddział – 118n,o 317
5 Sarnia Łąka zachowanie biocenoz łąkowych 4,17 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Cewice
Leśnictwo – Jeziernik
Oddział – 116d 318
6 Oskowskie Szuwary zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych 2,41 Nadleśnictwo – Cewice
Obręb - Mikorowo
Leśnictwo – Kozin
Oddział – 199n 319
7 Łąka nad Jeziorem Oskowskim zachowanie biocenoz łąkowych 3,67 Nadleśnictwo – Cewice
Obręb - Mikorowo
Leśnictwo – Kozin
Oddział – 199b 320
8 Rozlewiska Jeziora Święte zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych 1,88 Nadleśnictwo Cewice
Obręb - Mikorowo
Leśnictwo – Święte
Oddział – 159f 321
9 Długa Łączka zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych 2,34 Nadleśnictwo Cewice
Obręb - Mikorowo
Leśnictwo – Święte
Oddział – 145j, 161b 322
10 Karwicka Łąka zachowanie biocenoz łąkowych 3,02 Nadleśnictwo Cewice
Obręb - Mikorowo
Leśnictwo – Jeziernik
Oddział – 152t  323
11 Nad Grążelowym Jeziorem zachowanie biocenoz łąkowych i oczka śródleśnego
 1,50 Nadleśnictwo Cewice
Obręb- Cewice
Leśnictwo – Jeziernik
Oddział – 148f,  324
12 Nad Rzeką Unieszynką zachowanie biocenoz łąkowych 0,18 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Cewice
Leśnictwo – Jeziernik
Oddział – 152bx 325
13 Torfowa Łąka zachowanie biocenoz łąkowych 0,18 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Cewice
Leśnictwo Jeziernik
Oddział – 161f 326
14 Łąka nad Torowiskiem zachowanie biocenoz łąkowych 0,20 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Cewice
Leśnictwo Jeziernik
Oddział – 161h 327
15 Wąska Łączka  zachowanie biocenoz łąkowych 0,20 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Cewice
Leśnictwo - Jeziernik
Oddział – 162j 328
16 Kostroga zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych 1,48 Nadleśnictwo Cewice
Obręb – Mikorowo
Leśnictwo – Kozin
Oddział – 231m 329

Obszary Natura 2000

• Aulacomnium palustre
• Carex limosa
• Drosera anglica
• Drosera rotundifolia
• Menyanthes trifoliata
• Polytrichum commune
• Sphagnum balticum
• Sphagnum cuspidatum
• Sphagnum fimbriatum
• Sphagnum fuscum
• Sphagnum magellanicum
• Sphagnum papillosum
• Sphagnum russowii

• Ścieżki edukacyjne
  • Gmina Cewice:
    • nazwa Dąb Świętopełk    długość:   900m podstawowa tematyka: Ścieżka przyrodniczo – edukacyjna
• Wycieczki z przewodnikiem - Brak informacji z powiatu.    
• Prelekcje - Brak informacji z powiatu.    
• Wydawnictwa - Brak informacji z powiatu.

Brak informacji z powiatu.

• Park Narodowy
  • Brak
• Rezerwat przyrody
  • Las Mątawski, gmina Miłoradz
  •  Powierzchnia 231,78 ha 
  •  Główne walory przyrodnicze 
  •  Unikatowy, największy i relatywnie najlepiej zachowany kompleks leśny, stanowiący  relikt dawnych lasów delty Wisły – Żuław Wiślanych.
• Park krajobrazowy
  • Brak
• Obszary chronionego krajobrazu
  • Środkowożuławski Obszar Chronionego Krajobrazu 
    •  lokalizacja – Lichnowy (507 ha w granicach gminy) (gm. wiejska), Miłoradz (833 ha  w granicach gminy) (gm. wiejska), Ostaszewo (gm. wiejska, powiat Nowy Dwór  gdański), Stegna (gm. wiejska, powiat Nowy Dwór Gdański),
    •  Wielkość 2 513 ha
    •  Główne walory przyrodnicze
    •  W skład Środkowożuławskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wchodzi koryto  i międzywale Wisły z łąkami, zakrzewieniami nadrzecznymi (w obrębie Żuław  Wiślanych) stanowiących strefę ochronną zabezpieczającą biotop rzeki.
  • Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat 
    •  lokalizacja – Malbork (gm. wiejska), Miłoradz (647 ha w granicach gminy)  (gm. wiejska), Nowy Staw 1 359 ha (w granicach gminy) (gm. miejsko - wiejska),  Stare Pole (365 ha w granicach gminy) (gm. wiejska), Nowy Dwór Gdański  (gm. miejsko - wiejska), Sztum (gm. miejsko - wiejska)
    •  Wielkość 11 578 ha
    •  Główne walory przyrodnicze
    •  Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat obejmuje tereny międzywala Nogatu  wraz  z okolicami wsi: Kmiecin, Solnica, Jazowa, Rakowo i Wierciny (powiat  nowodworski), gdzie  koncentrują się elementy etnograficzne związane z dawnym  osadnictwem żuławskim. Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są: toń  wodna, pasy oczeretów, szuwarów  i innej roślinności wodnej oraz strefa zadrzewień  i zakrzewień nawodnych.
  • Obszar Chronionego Krajobrazu Białej Góry 
    •  lokalizacja – Miłoradz (gmina wiejska), Ryjewo (gmina wiejska) Sztum (gmina  wiejsko - miejska)   
    •  Wielkość 3971 ha.
    • Główne walory przyrodnicze
    •  Na terenach otwartych dominują pola uprawne i użytki zielone. Porośnięte brzegi rzek  tworzą dogodne warunki do bytowania i lęgu ptactwa wodno-błotnego. Siedlisko  istniejącego  w międzyrzeczu lasu stanowi relikt dawnych Żuław; jest to las łęgowy  jesionowo-wiązowy,  a we fragmentach – las wierzbowo-topolowy.
    •  Elementami  krajobrazotwórczymi są: tereny międzywala Wisły-Leniwki  i Nogatu łącznie z korytami tych rzek; resztki lasu żuławskiego  w międzywalu Wisły-Leniwki oraz lasu na dnie doliny Wisły między Białą Górą  a wsią  Uśnice.
• Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
  • Ilośc – 73 w tym 68 pojedynczych drzew i 5 grup drzew
    • Dąb piramidalny „Fastigata” – 2
    • Miłorząb dwuklapowy – 1
    • Dąb szypułkowy – 33
    • Dąb szypułkowy – (6szt.)
    • Dąb szypułkowy – (2szt.)
    • Lipa drobnolistna – 6
    • Lipa drobnolistna – (2 szt.)
    • Modrzew Europejski – 1
    • Topola – 3
    • Topola – (3 szt.)
    • Cis pospolity – 1
    • Topola szara – 1
    • Topola biała – 1
    • Jesion wyniosły – 6
    • Wierzba biała – 4
    • Klon jawor – 1
    • Klon pospolity – 4
    • Klon pospolity (3 szt.)
    • Klon srebrzysty – 1
    • Sosna czarna – 1
    • Platan klonolistny – 1
    • Buk pospolity – 1
• Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
  • Gmina Malbork
    • „Korytarz ekologiczny doliny Nogatu”
    • Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat
• Użytki ekologiczne
  • Mopkowy Most: Kończewice w schronach przyczółku Mostu Knybawskiego na Wiśle, gmina Miłoradz
    •  Powierzchnia: 0,22 ha
  • Oczko wodne w Mątowach Małych, gmina Miłoradz
    •  Powierzchnia:  0,22 ha
  • Szuwary i zarośla w dawnym miejscu wydobycia surowców ilastych – obręb Czerwone  Stogi, gmina Malbork
  • Szuwary i zarośla – zagłębienia bezodpływowe w dawnych torfowiskach wysokich – obręb Nowa Wieś, gmina Malbork

Obszary  Natura 2000 

• Krótka charakterystyka:
  • Dolna Wisła – Obszar obejmuje odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od południowej granicy woj. pomorskiego do mostu na Wiśle, na południe od Tczewa. W granicach ostoi znajduje się także obszar wideł Wisły i Nogatu w rejonie Białej Góry. Rzeka płynie korytem w dużym stopniu naturalnym, z namuliskami i łachami piaszczystymi. W dolinie zachowane są starorzecza, otoczone mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami zbocza doliny tworzą wysokie skarpy, na których utrzymują się ciepłolubne murawy napiaskowe i grądy zboczowe.
  • Dolina Dolnej Wisły – Odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast, jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew.

• Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody [ha]: bd w tym OChK - 3 566,78 ha
  • Malbork:
    • Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat: 203 ha
  • Miłoradz:
    • Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat: 68 ha
    • Rezerwat Przyrody „Las Mątawski”: 231,78 ha
    • Środkowożuławski Obszar Chronionego Krajobrazu: 833 ha
  • Lichnowy:
    • Środkowożuławski Obszar Chronionego Krajobrazu: 507 ha
  • Nowy Staw:
    • Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat: 1 359 ha
  • Stare Pole:
    • Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat: 365 ha

• Ścieżki edukacyjne
  • Skarby przyrody w Malborku. Trasa w całości zlokalizowana w granicach administracyjnych miasta Malborka. Rozpoczyna się w centrum miasta w budynku Malbork Welcome Center, biegnie ul. Piastowską w stronę Muzeum Zamkowego w Malborku, następnie poprzez ul. Starościńską i Przedzamcze Muzeum Zamkowego nad rzekę Nogat i kończy się na terenie parku miejskiego w parku linowym „Jumpy Park”. Podstawową tematyką są pomniki przyrody zlokalizowane wzdłuż trasy oraz położony nad rzeką Nogat gotycki zamek krzyżacki w Malborku.
• Wycieczki z przewodnikiem
  • brak
• Prelekcje
  • brak
• Wydawnictwa – podać:
  • W szkole podstawowej w Lasowicach Wielkich (gm. wiejska Malbork) realizowany program nauczania przyrody: tytuł:  „Mój Świat” wyd. „Nowa Era”, wydawnictwo jednorazowe dla klas IV – VI szkół podstawowych.

• Gmina Lichnowy:
  • zadanie „Zielone Żuławy 2009”,
  • środki własne gminy 3000 zł,
  • wartość całego projektu 3000 zł

Park Narodowy – brak
Rezerwaty przyrody:

• Buki Mierzei Wiślanej
  • Lokalizacja: Przebrno
  • Wielkość: 7,00 ha
  • Główne walory przyrodnicze: siedlisko buka zwyczajnego
• Kąty Rybackie
  • Lokalizacja: Kąty Rybackie
  • Wielkość: 165,40 ha (z otuliną)
  • Główne walory przyrodnicze: kolonia lęgowa kormoranów czarnych
• Mewia Łacha
  • Lokalizacja: Mikoszewo
  • Wielkość: 151,46 ha
  • Główne walory przyrodnicze: stanowisko lęgowe mew siewek oraz miejsce odpoczynku ptaków przelotnych

Parki krajobrazowe: 

• Park Krajobrazowy  „Mierzeja Wiślana „
  • Lokalizacja: województwo pomorskie, powiat nowodworski, gminy Sztutowo (część w Parku, część w otulinie), Krynica Morska (w całości w Parku), Stegna (w otulinie)
  • Wielkość: Park    4 410 ha,     Otulina 25 812 ha
  • Główne walory przyrodnicze: Park położony jest na południowym wybrzeżu Bałtyku. Typ wybrzeża mierzejowo-wydmowy. Duża różnorodność siedliskowa z siedliskami priorytetowymi- zalew przymorski, wydma szara. Liczne gatunki chronionych roślin i zwierząt. Ważny punkt na trasie europejskich wędrówek ptaków.

 
Obszary chronionego krajobrazu:

• Środkowożuławski OChK
  • Lokalizacja: środek Żuław
  • Wielkość: 2 513 ha
  • Główne walory przyrodnicze: Krajobraz Dolin Rzecznych, Krajobraz Żuław środkowych
• OChK rzeki Nogat
  • Lokalizacja: dolina Nogatu
  • Wielkość: 11 578 ha
  • Główne walory przyrodnicze: Krajobraz Dolin Rzecznych, Krajobraz Żuław Środkowych
• OChK rzeki Szkarpowy
  • Lokalizacja: dolina Szkarpawy
  • Wielkość: 4 296 ha
  • Główne walory przyrodnicze: Krajobraz Dolin Rzecznych, Krajobraz Żuław Środkowych

Pomniki przyrody

• Na terenie powiatu nowodworskiego znajduje się 39 pomników przyrody, w tym:
  • drzewa: 39

 
Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe

• nie występują

Użytki ekologiczne

• nie występują

 Obszary Natura 2000

 
 
PLB040003 Dolina Dolnej Wisły
Obejmuje prawie naturalną dolinę Wisły na odcinku pomiędzy Włocławkiem a Przegaliną. Rzeka płynie w naturalnym korycie prawie na całym odcinku, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza z licznymi gatunkami zagrożonymi i prawnie chronionymi, silnie zróżnicowane zbiorowiska roślinne, w tym zachowane różne typy łęgów, a także cenne murawy kserotermiczne.
Szczególne znaczenie mają populacje gatunków takich jak: bielik, gęś, nurogęś , ohar, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna, zimorodek, ostrygojad, bielaczek. W stosunkowo wysokim zagęszczeniu występuje derkacz, mewa czarnogłowa, sieweczka rzeczna.
Wielkość obszaru na terenie powiatu:
Gmina Ostaszewo 489,7 ha
Gmina Stegna 290,41 ha
Występują równocześnie następujące formy ochrony: Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Szkarpawy.
 
 
PLB220004 Ujście Wisły
Do obszaru włączono 12-kilometrowy pas wybrzeża Wyspy Sobieszewskiej, łączący oba ujścia oraz przyujściowy odcinek głównego koryta Wisły, tzw. Przekop, wraz z jej międzywalem, o długości ok. 6 km, rozciągający się od morza, na północy, do miejscowości Przegalina, na południu. Międzywale Wisły Przekopu zajęte jest przez otwarte pastwiska. Na przedpolu czynnego ujścia Wisły istnieje aktywny stożek ujściowy.
Występuje tu co najmniej 36 gatunków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej. Stwierdzono co najmniej 22 gatunki ptaków wodno-błotnych odbywające tu lęgi i przynajmniej 120 gatunków ptaków wodno-błotnych w okresie nielęgowym.
Wielkość obszaru na terenie powiatu:
Gmina Stegna 373,1 ha
Występują równocześnie następujące formy ochrony: Rezerwat Przyrody Mewia Łacha (150,0 ha) i Ptasi Raj (188,0 ha).
 
 
PLB280010 Zalew Wiślany
Obszar Zalew Wiślany obejmuje polską część płytkiego zalewu przymorskiego (śr. głębokość 2,3 m, maksym 4,6 m), o wodzie słonawej, odciętego od Bałtyku Mierzeją Wiślaną (obszary morskie 89% pow.). Obszar ten jest ostoją ptasią o randze europejskiej, zanotowano tu, co najmniej 27 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, co najmniej 9 gatunków z Polskiej Czerwonej Księgi (PCK).
Wielkość obszaru na terenie powiatu:
Miasto Krynica Morska 9 470,1 ha
Gmina Nowy Dwór Gd. 29,5 ha
Gmina Sztutowo   4 947,9 ha
Występują równocześnie następujące formy ochrony: Park Krajobrazowy: Mierzeja Wiślana, cz. nadzalewowa ? (4410,0 ha)
Specjalne Obszary Ochrony Siedlisk – SOO
 
 
PLH280007 Zalew Wiślany i Mierzeja Wiślana
Ostoja znajduje się w północno - wschodniej Polsce i obejmuje Zalew Wiślany wraz z Mierzeją Wiślaną oddzielającą go od Bałtyku oraz wąskim pasem lądu. Zalew jest płytkim zbiornikiem o średniej głębokości 2,3 m. Zalew charakteryzuje się bogatą roślinnością zanurzoną oraz występowaniem rzadkich łąk podwodnych z kilkoma gatunkami ramienic. Na terenie Mierzei Wiślanej występują dobrze wykształcone pasy wydm białych i szarych - siedlisk ważnych w skali Europy. Większość terenu Mierzei pokrywają acydofilne dąbrowy oraz bór nadmorski. Natomiast w obniżeniach terenu występują brzeziny bagienne i olsy oraz rzadziej torfowiska wysokie i przejściowe
 
Obszar obejmuje też część Parku Krajobrazowego Mierzei Wiślanej (4 995 ha; 1985) z rezerwatami przyrody: Buki Mierzei Wiślanej (7,0 ha; 1962) i Kąty Rybackie (102,54 ha; 1957, powiększony w 2000); oraz część Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki Szkarpawy ( 1997), Projektuje się utworzenie rezerwatów przyrody: Wielbłądzi Garb, Mikołajkowe Wydmy oraz zespołu przyrodniczo-krajobrazowego Delta Szkarpawy.
 
PLH220044 Ostoja w Ujściu Wisły
Obszar obejmuje 2 spośród kilku estuariów utworzonych przez ramiona Wisły, tzw. Wisły Śmiałej koło Sobieszewa i Przekop koło Mikoszewa uchodzące do Zatoki Gdańskiej, wraz z otaczającymi je piaszczystymi terenami, zwykle otwartymi, a także fragmentami porośniętymi lasem. Do obszaru należą także wody przybrzeżne, szczególnie ważne dla ptaków.
Obszar obejmuje też 2 rezerwaty przyrody, utworzone dla ochrony ptaków: Ptasi Raj (1959, 188 ha) i Mewia Łacha (1991, 159 ha). Stanowi także część OSO (tzw. "ptasiego") obszaru Natura 2000 PLB220004.

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody [ha]  
 108 393

ścieżki edukacyjne:

• nazwa: Ścieżka edukacyjna w rezerwacie "Mewia Łacha"
• długość: 2 km
• podstawowa tematyka: opis środowiska wydmowego z charakterystyczną roślinnością i światem zwierząt  ( ptaki, bobry, flora)

wycieczki z przewodnikiem:

• Rezerwat Buki Mierzei Wiślanej
• Rezerwat Kąty Rybackie
• Rezerwat Mewia Łacha  

prelekcje na temat wypalania traw         
wydawnictwa:

• kalendarze planszowe – wydawnictwo cykliczne
   

• Nazwa projektu: 
  • Ochrona ekosystemów leśnych poprzez ograniczenie liczebności kormoranów w kolonii lęgowej na Mierzei Wiślanej. Realizacja od 2005 r.  i  trwa  nadal.

Park Narodowy - brak

Rezerwaty przyrody

Nazwa : Rezerwat "Parów Węgry"

• Lokalizacja: gm. Sztum
• Wielkość: 22,15 ha
• Główne walory przyrodnicze:
  rezerwat leśno - krajobrazowy, Prawie cały obszar porośnięty jest drzewostanem mieszanym, z małą domieszką gatunków iglastych. Występują tu okazałych rozmiarów stare dęby, buki, lipy, brzozy oraz świerki i modrzewie. Dodatkową osobliwością tego terenu jest występująca tu bogato roślinność zielna, a na północnym stoku - stepowa.

Nazwa : Rezerwat "Biała Góra"

• Lokalizacja: gm. Sztum
• Wielkość: 3,81 ha
• Główne walory przyrodnicze:
  rezerwat florystyczny, w którym ochronie podlegają zbiorowiska roślin kserotermicznych na fragmentach odsłoniętych zboczy doliny Wisły.
  
   

Park krajobrazowy

Nazwa : Park krajobrazowy Pojezierza Iławskiego

• Lokalizacja: pd część gm. Stary Dzierzgoń
• Wielkość: 26,41 km² + 16,19 km² otuliny (na terenie gminy tj.10,5% całkowitej powierzchni parku)
• Główne walory przyrodnicze:
  utworzony w celu ochrony krajobrazu pojeziernego hydrotypów jezior
  i biotopu leśnego (są to tereny o szczególnych walorach ekologicznych - obejmują obszary węzła ekologicznego rangi międzynarodowej (według Koncepcji Krajowej Sieci Ekologicznej ECONET-Polska).
  
   

Obszary chronionego krajobrazu:

Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Dzierzgoń

• Lokalizacja: dorzecze rzeki Dzierzgoń (gm. Dzierzgoń oraz gm. Stary Dzierzgoń)
• Wielkość: 28,18 km² na terenie gmin
• Główne walory przyrodnicze:
  Utworzony został w 1985 roku w celu ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych. Obszar chroniony rzeki ma na całej długości charakter przyrzecza w strefie czołowo-morenowej. W części pd przeważa rzeźba pagórkowa i falista, w środkowej - wzgórz czołowo-morenowych.

Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Dzierzgoń.

• Lokalizacja: gm. Mikołajki Pom. i Stary Targ
• Wielkość: całkowita pow. 56,3 km²
• Główne walory przyrodnicze:
  Utworzony został w 1985 roku w celu ochrony walorów krajobrazowych. Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są niecki jezior rynnowych: Dzierzgoń i Balewskie wraz z terenami przyjeziornymi oraz dwa kompleksy leśne: las mieszany świeży, miejscami las wilgotny i ols.

Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat

• Lokalizacja: w gm. Sztum znajduje się pd fragment obszaru i obejmuje pas o szerokości do
  2 km w otoczeniu rzeki Nogat i fragment lasów leśnictwa Wilki
• Wielkość: całkowita pow.115,78 km²
• Główne walory przyrodnicze:
  Ochronie podlegają biotop międzywala i ujścia Nogatu a także zabytki etnograficzne. Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są: toń wodna, pasy oczeretów, szuwarów i innej roślinności wodnej oraz strefa zadrzewień i zakrzewień nadwodnych.

Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Białej Góry

• Lokalizacja: 70% znajduje się na terenie gm. Sztum (obręby wiejskie Piekło i Biała Góra)
• Wielkość: całkowita pow. 39,71 km²
• Główne walory przyrodnicze: Utworzony został w 1985 roku w celu ochrony walorów krajobrazowych. Obszar obejmuje tereny międzyrzecza Wisły-Leniwki i Nogatu oraz tereny położone między Nogatem, a ścianą lasu rosnącego na zboczu doliny Wisły. Brzegi rzek porastają oczerety i szuwary stwarzając dogodne warunki do bytowania i lęgu ptactwa wodnego i błotnego.

Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju razem 70 sztuk (ożywiona: 69 i głazy: 1) , w tym:

• gm. Sztum - 15
• gm. Dzierzgoń - 28
• gm. Stary Targ - 13
• gm. Mikołajki Pomorskie - 2
• gm. Stary Dzierzgoń - 12
  

   

• „Godzina dla Ziemi 2009”
• „Sprzątanie świata”

Gmina Dzierzgoń

• „Drzewko za makulaturę”
• „Odnowa wsi”
• Ogród dendrologiczny
• Program „ Przyjaciele ziemi”

Gmina Mikołajki Pomorskie

• „Sprzątanie świata”
• „Drzewko za makulaturę”
• „Dzień Ziemi”
• konkurs ekologiczny przeprowadzony przez koło łowieckie Cyranka w Sztumie

Gmina Stary Targ

• Akcja „Sprzątanie Ziemi”
• „Dzień Ziemi” 
• Zbiórka zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego
• „Jak pomagać i ochraniać zwierzynę w lesie i na polach”

Ścieżki edukacyjne

Ogrody Dendrologiczne w Dzierzgoniu długość 2 km , podstawowa tematyka : zaznajomienie dzieci i młodzieży z budową , rodzajami oraz rolą drzew i krzewów, bioróżnorodnością świata zwierzęcego i roślinnego. Głównym efektem ekologicznym jest promocja świata roślinnego i zwierzęcego poprzez stworzenie miejsca o znacznej różnorodności organizmów.

Wydawnictwa – podać:

Gmina Dzierzgoń
Tytuł : Ogród Dendrologiczny w Dzierzgoniu ,
Nakład: 1000 sztuk
Wydawnictwo:  jednorazowe

Brak

•  Park Narodowy – brak
• Rezerwat przyrody
• Nazwa: “Opalenie Dolne” 
  
  • Lokalizacja: Opalenie, gmina Gniew w obrębie teras nadrzecznych Młyńskiej Strugi
  • Wielkość:  1, 75 ha
  • Główne walory przyrodnicze: utworzony w celu ochrony ciepłolubnej roślinności leśno-stepowej na krańcowo północnych stanowiskach. Część rezerwatu porasta ok. 80-letni las świerkowy, a resztę las mieszany z licznymi gatunkami roślin ciepłolubnych w runie, m.in. paprotnik kolczysty, pluskiwca europejska, groszek wielkoprzylistkowy, pięciornik biały, jaskier wielokwiatowy, orlik pospolity i wawrzynek wilczełyko.
• Nazwa: “Opalenie Górne” 
  • Lokalizacja: Opalenie, gmina Gniew
  • Wielkość: 1,62 ha
  • Główne walory przyrodnicze: obejmuje ochroną las grądowy w wieku 150-170 lat. W runie leśnym występują gatunki roślin ciepłolubnych takich jak: pluskwica europejska, groszek wielkoprzylistkowy oraz lilia złotogłów.
• Nazwa: “Wiosło Duże”   
  • Lokalizacja: Widlice, gmina Gniew 
  • Wielkość: 29,88 ha
  • Główne walory przyrodnicze: obejmuje ochroną bór świetlisty i las mieszany z gatunkami ksenotermicznymi, leśno – stepowymi i innymi rzadko występującymi jak: pełnik europejski, koniczyna długokłosa, kruszczyk rdzawoczerwony, wężymord stepowy, głowienka wielokwiatowa i czosnek skalny.
• Nazwa: “Wiosło Małe”  
  • Lokalizacja: Widlice, gmina Gniew 
  • Wielkość: 24,69 ha
  • Główne walory przyrodnicze: obejmuje ochroną las mieszany na wierzchowinie i bór mieszany na zboczu,        z udziałem gatunków kserotermicznych i leśno stepowych, jak: aster gawędka, gorysz siny i czosnek skalny. Drzewostan liczy 90 – 130 lat. Przeważa w nim sosna, jest też dąb, lipa, gr4ab, klon, modrzew, świerk, a na zboczach akacja, osika i olcha.
  • Park krajobrazowy – brak
• Obszary chronionego krajobrazu
  • Nazwa: Gniewski Obszar Chronionego Krajobrazu   
  • Lokalizacja: gmina Gniew, tereny gmin Morzeszczyn i Pelplin, obejmuje końcowy odcinek doliny rzeki Wierzycy od Janiszewa (gm. Pelplin) do ujścia do Wisły. 
  • Wielkość: 2 586 ha
  • Główne walory przyrodnicze oprócz doliny Wierzycy występują tu fragmenty silnie sfalowanej, zalesionej wysoczyzny morenowej. Główną wartość przyrodniczą obszaru stanowi dolina rzeczna z całym zestawem elementów morfologicznych i ze zróżnicowanymi zbiorowiskami roślinności. Szczególnie istotna jest rola doliny jako tzw. korytarza ekologicznego.
  • Nazwa: Nadwiślański Obszar Chronionego Krajobrazu
  • Lokalizacja: południowo-wschodnia część gminy GniewWielkość: 4 676 ha
  • Główne walory przyrodnicze powstał w celu ochrony cennego przyrodniczo, zróżnicowanego morfologicznie terenu nadwiślańskiego. Silnie sfalowaną wysoczyznę morenową rozcinają doliny erozyjne. Obszar jest prawie całkowicie zalesiony. Przeważają bory sosnowe, ale występują także lasy dębowo-grabowe i ciepłolubne dąbrowy.
  • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Żuław Gdańskich
    Lokalizacja: Wschodnia część gminy tj. sołectwo Tczewskie Łąki i Czatkowy
  • Wielkość: 1550 ha
  • Główne walory przyrodnicze naturalne i półnaturalne zbiorowiska łąkowe i szuwarowe
• Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
  • pojedyncze drzewa: 39
  • grupy drzew: 14
  • głazy narzutowe: 3
• Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
  • projektowane “Dolina Węgiermucy”, gmina Morzeszczyn
• Użytki ekologiczne
  • Miasto i Gmina Gniew
  • Nazwa: “Trzcinowisko”   
  • Lokalizacja: Ciepłe, gmina Gniew 
  • Wielkość: 16 ha
    • Nazwa: “Parowa”  
    • Lokalizacja: Ciepłe, gmina Gniew
    • Wielkość: 4 ha
    • Nazwa: “Borawa”      
    • Lokalizacja: Kuchnia, gmina Gniew     
    • Wielkość: 20 ha
• Gmina Morzeszczyn
  
• projektowane:
  • zbiorniki wodne, szuwary i łozowiska Borkowo,
  • szuwary i łozowiska Borkowo,
  • zbiorniki wodne Borkowo,
  • szuwar trzcinowy Rzeżęcin Nagórowie,
  • biornik wodny i łozowiska Rzeżęcin,
  • szuwar trzcinowy i zbiornik wodny Rzeżęcin,
  • łozowiska Królów Las,
  • zbiorniki wodne i szuwary Bielsk,
  • zbiorniki wodne i szuwary Dzierżążno.
•  Obszary  objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000 (istniejące i projektowane) – krótka charakterystyka

- Obszar Natura 2000 SOO o kodzie  PLH220031 znajduje się w obrębie wsi Waćmierz .
Obszar położony jest około 150 m na południowy zachód od drogi łączącej miejscowość Waćmierz i Brzuśce z kilkoma oczkami wodnymi. Oczka wodne porośnięte są roślinnością tataraku, trzciną pospolitą, skrzypu błotnego, marką szerokolistną oraz rdestnicą pływającą. Obrzeża zbiorników porośnięte są wierzbą szarą, brzozą i robinią akacjową. Powierzchnia . obszaru  na terenie powiatu wynosi 23,4 ha.

 
SOO Dolna Wisła PLH220033– obszar obejmuje odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od południowej granicy woj. pomorskiego do mostu na Wiśle, na południe od Tczewa.  W granicach ostoi znajduje się także obszar wideł Wisły i Nogatu w rejonie Białej Góry. Rzeka płynie korytem w dużym stopniu naturalnym, z namuliskami i łachami piaszczystymi. W dolinie zachowane są starorzecza, otoczone mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami zbocza doliny tworzą wysokie skarpy, na których utrzymują się ciepłolubne murawy napiaskowe i grądy zboczowe.
Na tym obszarze występują zróżnicowane zbiorowiska roślinne, w tym dobrze wykształcone   i zachowane różne typy łęgów. Wyróżniono tu 9 rodzajów siedlisk z załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG i odnotowano 13 gatunków z Załącznika II tej dyrektywy. Szczególnie bogata i cenna jest ichtiofauna. We florze roślin naczyniowych stwierdzono liczne gatunki zagrożone i prawnie chronione w Polsce. Jest to fragment ostoi ptasiej o randze europejskiej.

OSO Dolina Dolnej Wisły PLB040003– odcinek Wisły w jej dolnym biegu od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew.
Dolina Dolnej Wisły jest ostoją ptasią o randze europejskiej E 39.
Występuje tu co najmniej 46 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, 4 gatunki z Polskiej Czerwonej Księgi (PCK).
Gniazduje ok. 180 gatunków ptaków. Jest to bardzo ważna ostoja ptaków migrujących i zimujących oraz bardzo ważny teren zimowiskowy bielika.
W okresie lęgowym obszar zasiedla co najmniej 1% populacji krajowej następujących gatunków ptaków: nurogęś, ohar, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna, zimorodek, ostrygojad; w stosunkowo wysokim zagęszczeniu występuje derkacz, mewa czarnogłowa, siweczka rzeczna.
W okresie wędrówek ptaki wodno – błotne występują w koncentracjach do 50 000 osobników.  W okresie zimy występuje co najmniej 1% populacji szlaku wędrówkowego następujących gatunków ptaków: bielik, gągoł, nurogęś, stosunkowo licznie występuje bielaczek, ptaki wodno – błotne występują w koncentracjach do 40 000 osobników.
Awifauna obszaru nie jest dostatecznie poznana.
Występuje tu bogata fauna innych zwierząt kręgowych, bogata flora roślin naczyniowych    (ok. 1350 gatunków) z licznymi gatunkami zagrożonymi i prawnie chronionymi, silnie zróżnicowane roślinne, w tym zachowane różne typy łęgów, a także cenne murawy kserotermiczne.

• Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.[ha]     

Brak danych

Ścieżki edukacyjne

• Gm. Subkowy -  w obrębie Zespołu Szkół w Subkowach zbudowano „Terenową ścieżkę dydaktyczną nad Drybokiem”. Temat – ochrona środowiska. Długość w/w ścieżki wynosi około 1,5 km.

Wycieczki z przewodnikiem

• Gm Pelplin – wycieczka szkoleniowa do Fromborka

 Prelekcje

•  Gm. Pelplin – wspólnie z PODR i UMiG Pelplin odbyły się 3 prelekcje na temat ochrony środowiska

Wydawnictwa – podać:

• Gm Pelplin – Urząd Gminy i Miasta Pelplin wraz z Urzędem Miasta i Gminy Gniew (Druk Wydawnictwo „Bernardinum S.A.) Tytuł „Piesze Szlaki Turystyczne Gniew, Pelplin i Okolice” Nakład 5000 szt.
• Jolanta Barton – Piórkowska, Danuta Styp – Rekowska, Bogna Lipińska i Bogdan Ciecholewski na zlecenie Urzędu Gminy i Miasta Pelplin Tytuł: „Pelplin i Ziemia Pelplińska – Dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze”. Nakład: 500 szt.

Brak danych

• Park Narodowy: NIE MA

• Rezerwat przyrody - "Zajęcze Wzgórze" - Zlokalizowany jest w Górnym Sopocie, na południe od Stadionu Lekkoatletycznego. Powołano go w roku 1983 Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 22 kwietnia 1983 r. Powierzchnia Rezerwatu wynosi 11,74 ha. Ochronie podlega przede wszystkim buczyna oraz pomnikowe okazy sosen, dębów i buków w wieku 200 lat. Ze względu na znaczne rozmiary i wiek drzew Rezerwat stanowi rzadkość na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego.

• Park krajobrazowy
  • Trójmiejski Park Krajobrazowy - Utworzony został w 1979 r. Należy do najstarszych parków krajobrazowych w Polsce. Na terenie Sopotu obszar TPK stanowi 184 ha. Występują tu głównie lasy bukowe lub mieszane z udziałem buka.

• Obszary chronionego krajobrazu: NIE MA

• Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
  • 32 pomniki przyrody ożywionej oraz 1 głaz - Głównymi pomnikami przyrody ożywionej są okazałe drzewa, zlokalizowane w centrum Miasta lub w Trójmiejskim Parku Krajobrazowym.

• Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe: NIE MA

• Użytki ekologiczne
  • "Jar Sweliny” - Zlokalizowany jest na granicy Sopotu i Gdyni.. Obejmuje urwisty wąwóz utworzony przez potok Swelinę. Całkowita powierzchnia użytku to 1,48 ha. Użytek porośnięty jest głownie przez buki, dęby i olsze.  
  • „Wąwozy Grodowe” - Znajduje się w bezpośredniej okolicy Grodziska. Powierzchnia użytku to 0,94 ha. Cały teren jest zabagniony, występują liczne zimne, czyste źródełka tworzące wartkie potoczki. Teren porośnięty jest olsze, jesiony i wiązy.

• Obszary  Natura 2000
  • Miasto Sopot położone jest w obrębie Obszaru Specjalnej Ochrony Ptaków: Zatoka Pucka (kod ostoi PLB220005). W ostoi tej występuje ok. 23 gatunki ptaków, m.in.: biegus zmienny, siweczka obrożna, rybitwa czubata, perkozy, łabędzie, nurogęś, ptaki wodno-błotne.

• Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.[ha] 705 ha 

Ścieżki edukacyjne

• Szlak wiewiórek: Sanatorium „Leśnik” – Wielka Gwiazda – Droga Wielkokacka – Glinna Góra (Sępie Wzgórze) – Rezerwat starodrzewu Zajęcze Wzgórze – Stadion Lekkoatletyczny (ul. Wybickiego). Szlak w terenie wyznakowany kolorem białym (tło żółte) – mierzy 4 km i w całości przebiega lasem w strefie krawędziowej wysoczyzny, co przydaje mu walorów widokowych – szczególnie w końcowym jego odcinku.
• Szlak dzików: Osiedle 23 Marca (pętla autobusowa) – Wielka Gwiazda – Dolina Świemirowska – Długa Dolina (Długi Grunt) – Dolina Kamiennego Potoku – Os. Brodwino Szlak, w terenie wyznakowany kolorem czarnym (tło żółte), łączy dwa sopockie osiedla 23 Marca i Brodwino, a jego długość wynosi 5,7 km.
• Szlak mew: Przystanek ZKM ul. Bernardowska – wąwóz potoku Swelinia – Park Północny – ul. Powstańców Warszawy – ul. J. J. Haffnera – grodzisko – ul. Wosia Budzysza – ul. Powstańców Warszawy – Plac Zdrojowy – ul. Parkowa – ul. Poniatowskiego – Al. Wojska Polskiego – ul. Zdrój Świętego Wojciecha – Zdrój Świętego Wojciecha Szlak w terenie wyznakowany kolorem zielonym (tło żółte) – bierze początek na granicy Sopotu i Gdyni i liczy 5 km.
• Szlak zajęcy: Szlak zajęcy Osiedle Brodwino (przystanek ZKM centrum handlowe) – Długa Dolina (Dolina Długi Grunt) – Gręzowo – Droga Nadleśniczych – Stawowie Szlak, w terenie wyznakowany kolorem czerwonym (tło żółte), liczy 9,5 km i przebiega zachodnią i południowo–zachodnią granicą miasta, malowniczymi leśnymi drogami od osiedla Brodwino do Stawowia.
• Szlak saren: Osiedle Mickiewicza (ul. Żeromskiego) – Mała Gwiazda – Dolina Świemirowska – Dąb Esperantystów – Stawowie (ul. Smolna) Szlak, wyznakowany w terenie kolorem niebieskim (tło żółte), liczy 4 km.
• Szlak lisów (Punktów widokowych): SKM Sopot Kamienny Potok - ul. Małopolska - kościół pw. Zesłania Ducha Świętego* - Osiedla Brodwino - Rysie wzgórze - ul. Okrężna* - Wzniesienie Strzeleckie* - Wzgórze Olimpijskie - Łysa Góra* - Mała Gwiazda - Glinna Góra (Sępie Wzgórze)* - Dąb Esperantystów - Stawowie (ul. Smolna). Długość szlaku wynosi 9,5 km.

Wycieczki z przewodnikiem. W 2009 r. w Sopocie nie odbywały się wycieczki z przewodnikiem po obiektach objętych ochroną prawną. Odbyły się natomiast wycieczki z przewodnikiem po innych obiektach, m.in.:

• „Bliżej Europy – nowoczesne metody gospodarowania odpadami” – wycieczki do EKODOLINY
• „Ciepło dla Trójmiasta” – zwiedzanie Elektrociepłowni Gdyńskiej oraz węzła OPEC w Gdyni
• „Oczyszczanie ścieków” – wycieczka na terenie Grupowej Oczyszczalni Ścieków „Dębogórze” w gminie Kosakowo

Prelekcje. W 2009 r. w Sopocie nie odbywały się prelekcje. W poprzednich latach odbywały się prelekcje na temat:

• „Szkodliwość szrotówka kasztanowcowiaczka” – prelekcje dla mieszkańców i firm
• „Cenne przyrodniczo zasoby przyrody Sopotu” – prelekcje dla mieszkańców

Wydawnictwa – podać. W 2009 r. Gmina Miasta Sopotu nie wydała przyrodniczych ulotek i opracowań. W poprzednich latach były to:

• Przewodnik turystyczny „Osobliwości sopockiej przyrody”
• „Glony na sopockiej plaży”
• Ulotki „Sprzątaj po psie”
• Mapa „Sopockie szlaki spacerowe”
• Informator o stanie środowiska w Sopocie
• Ulotki „Piękno Sopotu”

• „Uporządkowanie gospodarki wodnej w uzdrowisku Sopot”; poniesione nakłady ok. 4 mln zł; wartość całego projektu 83 mln zł
• „Ochrona wód Zatoki Gdańskiej – budowa i modernizacja systemu odprowadzania wód opadowych w Sopocie – I etap”; poniesione nakłady ok. 54 mln zł; wartość całego projektu 72 mln zł.
• „Kompleksowa Rewaloryzacja Parku Północnego w Sopocie – Etap I” – projekt zakończony w 2009 r., całkowity koszt realizacji wyniósł 7 752 tys. zł.

Park Narodowy
nie występuje

Rezerwat przyrody
nie występuje

Park krajobrazowy
nie występuje

Obszary chronionego krajobrazu
nie występuje

Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
Na terenie miasta Słupska zlokalizowane są łącznie 93 pomniki przyrody.
68 z nich zostało ustanowionych przez Radę Miejską w Słupsku, natomiast 25 przez Wojewodę. Na pomniki przyrody w Słupsku składają się:
- pojedyncze drzewa - 71,
- grupy drzew - 18,
- aleja - 4.
Wykaz pomników zamieszczony jest na stronie:
http://www.slupsk.pl/srodowisko/katalog/52002

Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
nie występują
Użytki ekologiczne
planowane jest stworzenie użytku ekologicznego „Poldery nad Słupią” 1,2 ha

Obszary  Natura 2000
Projektowany Obszar Ochrony Siedlisk „Dolina Rzeki Słupi” obejmujący dolinę rzeki Słupi z jej dopływami, od Sulęczyna do ujścia kod:  PLH 220052.
Siedliska notowane na terenie miasta: nizinne i podgórskie rzeki ze zbiorowiskami włosieniczników Ranunculion fluitantis, starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne
ze zbiorowiskami z Nympheion, Potamion, łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe,jesionowe Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion.
Elementy wyróżniające: miejsca rozrodu ryb wymienionych w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG: minoga strumieniowego  Lampetra planeri minoga rzecznego Lampetra fluviatilis, łososia atlantyckiego Salmo salar, kozy Cobitis taenia głowacza białopłetwego Cottus gobio   Ważny korytarz migracyjny dla zwierząt notowanych w Obszarze Specjalnej Ochrony Ptaków  „Dolina Słupi” PLB 220002(granica na południe od miasta Słupska).

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.[ha] 
Około 103 [ha]

Ścieżki edukacyjne

• nazwa-„Szlakiem Słupskich Pomników Przyrody” długość 1500 m- mała pętla, 3000 duża pętla
  • podstawowa tematyka pomniki przyrody usytuowane w granicach administracyjnych Miasta Słupska
• nazwa -„Wokół lasku Północnego i Oczyszczalni ścieków”, długość 4000m
  • podstawowa tematyka ścieżka przyrodniczo - kulturowa: formy zagospodarowania przestrzeni, założenia parkowe, proces oczyszczania ścieków

Wycieczki z przewodnikiem
brak

Prelekcje
brak danych

Wydawnictwa – podać:

•  „Chronione rzadkie rośliny naczyniowe m. Słupska”,
•  „Wokół Lasku Północnego i Oczyszczalni ścieków”,
•  „Szlakiem Słupskich Pomników Przyrody”,
•  „Przyroda Słupska:”Poldery nad Słupią”,
• Wydane zostały foldery – ulotki edukacyjne na temat:
  • emisji pyłów i gazów do atmosfery,
  • odnawialnych źródeł energii,
  • zasad postępowania z wyrobami i odpadami zawierającymi azbest,
  • postępowania z przeterminowanymi lekami,
  • szkodliwości PCB,
  • obowiązku rejestracji zwierząt egzotycznych.

nie realizowano